Polskie Towarzystwo Historyczne

Liczba wyników: 12052

Strona: 103

Typ zjawisk	Rodzaj zjawiska	Zjawiska towarzyszące	Pora roku	Rok wystąpienia	Ew. rok początku	Ew. rok końca	Miesiąc wystąpienia	Ew. miesiąc początku	Ew. miesiąc końca	Dzień wystąpienia	Ew. dzień początku	Ew. dzień końca	Region	Opcje
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1708	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Ruszyński F., Historia Czempinia, Poznań 1928, s. 28. Dosłowny zapis źródła: Pomiędzy miastem jako dotkniętem w r. 1708 zarazą wyliczone są: Poznań, Kraków, Warszawa, Kalisz, Odolanów, Kępno, Kościan, Poniec. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1708	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Ruszyński F., Historia Czempinia, Poznań 1928, s. 28. Dosłowny zapis źródła: Pomiędzy miastem jako dotkniętem w r. 1708 zarazą wyliczone są: Poznań, Kraków, Warszawa, Kalisz, Odolanów, Kępno, Kościan, Poniec. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1708	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Ruszyński F., Historia Czempinia, Poznań 1928, s. 28. Dosłowny zapis źródła: Pomiędzy miastem jako dotkniętem w r. 1708 zarazą wyliczone są: Poznań, Kraków, Warszawa, Kalisz, Odolanów, Kępno, Kościan, Poniec. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1708	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Ruszyński F., Historia Czempinia, Poznań 1928, s. 28. Dosłowny zapis źródła: Pomiędzy miastem jako dotkniętem w r. 1708 zarazą wyliczone są: Poznań, Kraków, Warszawa, Kalisz, Odolanów, Kępno, Kościan, Poniec. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1708	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Ruszyński F., Historia Czempinia, Poznań 1928, s. 28. Dosłowny zapis źródła: Pomiędzy miastem jako dotkniętem w r. 1708 zarazą wyliczone są: Poznań, Kraków, Warszawa, Kalisz, Odolanów, Kępno, Kościan, Poniec. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności	Lato	1708	1708	1710	wrzesień	wrzesień		14	14	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Ruszyński F., Historia Czempinia, Poznań 1928, s. 29. Dosłowny zapis źródła: W tym roku 1708 d. 14 września w uroczystość Podniesienia Krzyża wybuchła zaraza, na którą w mieście Czempiniu zmarło 230 ludzi […] Zaraza trwała jeszcze w latach 1709 i 1710. Oryginalny zapis daty: 14 września w uroczystość Podniesienia Krzyża Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1569	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Mietz A., Pakulski J., Łobżenica — portret miasta i okolic, Łobżenica-Toruń [b.r.w.], s. 48. Dosłowny zapis źródła: Miasto dysponowało też największą liczbą ludności (2250 mieszkańców), mimo że w 1569 nawiedziła je „zaraza morowa”. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1708	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Mietz A., Pakulski J., Łobżenica — portret miasta i okolic, Łobżenica-Toruń [b.r.w.], s. 53. Dosłowny zapis źródła: W 1708 r. zmarło od morowego powietrza 400 osób Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1710	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Mietz A., Pakulski J., Łobżenica — portret miasta i okolic, Łobżenica-Toruń [b.r.w.], s. 53. Dosłowny zapis źródła: W 1710 r. ponownie nawiedziło miasto „morowe powietrze”. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1657	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Mietz A., Pakulski J., Łobżenica — portret miasta i okolic, Łobżenica-Toruń [b.r.w.], s. 72. Dosłowny zapis źródła: Morowe powietrze, które przywlekły wojska szwedzkie, nawiedziło miasto w 1657 r. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1708	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Mietz A., Pakulski J., Łobżenica — portret miasta i okolic, Łobżenica-Toruń [b.r.w.], s. 72. Dosłowny zapis źródła: W 1708 r. miasto znów zaatakowała zaraza. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1710	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Mietz A., Pakulski J., Łobżenica — portret miasta i okolic, Łobżenica-Toruń [b.r.w.], s. 72. Dosłowny zapis źródła: W roku następnym ponownie w mieście wybuchła zaraza. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1541	1541	1543				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 5. Dosłowny zapis źródła: Następne epidemie dżumy miały miejsce w latach 1372, 1382-84, 1424-26, 1451-52, 1464-68, 1541-43. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1605	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 5. Dosłowny zapis źródła: Ale znów w 1605 roku epidemia dżumy zdziesiątkowała mieszkańców miasta. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1625	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 6. Dosłowny zapis źródła: W roku 1625 grasowała epidemia tyfusu albo czerwonki […]. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1630	1630	1632				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 6. Dosłowny zapis źródła: Potem znów epidemia czerwonki i tyfusu. Tylko jezuitów było stać na pobudowanie w Koczanowie obszernego domu, w którym chronili się wraz z studiującymi w ich kolegium młodzieżą w czasie panujących epidemii w latach 1630-32 […]. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1655	1655	1657				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 6. Dosłowny zapis źródła: Tylko jezuitów było stać na pobudowanie w Koczanowie obszernego domu, w którym chronili się wraz z studiującymi w ich kolegium młodzieżą w czasie panujących epidemii w latach 1630-32, 1655-57 a potem jeszcze w początkach osiemnastego wieku. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1653	1653	1654				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 6. Dosłowny zapis źródła: Epidemia trwająca przez rok 1653/54 była bardziej tragiczna Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1655	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 7. Dosłowny zapis źródła: Przemarsze i stacjonowanie wojsk oraz rabunki tudzież znaczne zubożenie ludności przyczyniło się do wybuchu epidemii […]. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1659	1659	1660				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 7. Dosłowny zapis źródła: Ich pobyt był podobnie jak i okupacja szwedzka bardzo uciążliwy. Przyczynił się do wybuchu nowej epidemii w roku 1659. Epidemia ta określona w źródłach jako lues hungarica, trwała także i w roku 1660. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1542	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 13. Dosłowny zapis źródła: 1542 Epidemia dżumy o znacznej sile […] Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1552	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 13. Dosłowny zapis źródła: 1552 Epidemia spowodowała śmierć 2/3 mieszkańców. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1605	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 13. Dosłowny zapis źródła: 1605 Dżuma w Kaliszu Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1625	1625	1630				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 13. Dosłowny zapis źródła: 1625/1630 Epidemia czerwonki lub tyfusu, głód i nędza. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1653	1653	1654				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 13. Dosłowny zapis źródła: 1653/54 Epidemia na przedmieściach Kalisza. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1676	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 13. Dosłowny zapis źródła: 1676 morowe powietrze i pożar. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1689	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 13. Dosłowny zapis źródła: 1689 Epidemia Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1693	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 13. Dosłowny zapis źródła: 1693 epidemia Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1700	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 13. Dosłowny zapis źródła: 1700 Epidemia Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1706	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 14. Dosłowny zapis źródła: 1706 Bitwa pod Kaliszem — plądrowanie i rabunki Kałmuków i Szwedów, pożar miasta (wieża św. Mikołaja), epidemia Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1736	1736	1737				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 14. Dosłowny zapis źródła: 1736/7 Powódź spowodowana oberwaniem się chmury, huragan poczynił poważne szkody, choroby zakaźne (czerwonka lub tyfus) Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1761	1761	1762				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 14. Dosłowny zapis źródła: 1761/62 Kwaterunki wojsk rosyjskiego, rabunki, epidemia Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1770	1770	1771				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Kościelniak W., Klęski w dziejach miasta Kalisza, Kalisz 1985, s. 14. Dosłowny zapis źródła: 1770/71 […] epidemia tyfusu Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1692	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Forycki M., Od początku XVI wieku do schyłku Rzeczypospolitej szlacheckiej, [w:] Dzieje Murowanej Gośliny, pod red. Mieczysława Brusta, Poznań 2006, s. 68-115, s. 72. Dosłowny zapis źródła: W 1692 r. mieszkańców znów zdziesiątkowało morowe powietrze. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1603	1603	1610				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Łojko J., Od początku XVI wieku do końca Rzeczypospolitej szlacheckiej, [w:] Dzieje Śremu, pod red. Marka Rezlera, Poznań 2003, s. 64-99, s. 69. Dosłowny zapis źródła: wydarzeniom wojennym towarzyszyły niejednokrotnie epidemie, dziesiątkujące ludność miast (np. tzw. morowe powietrze w latach 1603-1610, 1653-1656) Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1653	1653	1656				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Łojko J., Od początku XVI wieku do końca Rzeczypospolitej szlacheckiej, [w:] Dzieje Śremu, pod red. Marka Rezlera, Poznań 2003, s. 64-99, s. Dosłowny zapis źródła: wydarzeniom wojennym towarzyszyły niejednokrotnie epidemie, dziesiątkujące ludność miast (np. tzw. morowe powietrze w latach 1603-1610, 1653-1656) Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1653	1653	1654				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Łojko J., Od początku XVI wieku do końca Rzeczypospolitej szlacheckiej, [w:] Dzieje Śremu, pod red. Marka Rezlera, Poznań 2003, s. 64-99, s. 76. Dosłowny zapis źródła: Dla Śremu w okresie nowożytnym najbardziej uciążliwe były dwie fale epidemii: w połowie XVII w. i na początku XVIII wieku. Pierwsza zwana także „czarną śmiercią” swym zasięgiem objęła niemal całą Polskę […] W samym Śremie zaraza pojawiła się jesienią 1653 r. i początkowo liczba ofiar nie przekroczyła 100 osób. Jednak w następnym roku wybuchła ona na nowo ze wielokrotną siłą. […] Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1656	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Łojko J., Od początku XVI wieku do końca Rzeczypospolitej szlacheckiej, [w:] Dzieje Śremu, pod red. Marka Rezlera, Poznań 2003, s. 64-99, s. 76. Dosłowny zapis źródła: Po raz kolejny zaraza pojawiła się w mieście w 1656 r., dodatkowo rozprzestrzeniana przez toczące się na tym terenie działania wojenny polsko-szwedzkie. Od „powietrza”, czyli w wyniku epidemii zginęło wtedy kolejnych 220 osób, a nieznana liczba mieszkańców poniosła śmierć w zawierusze wojennej. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1709	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Łojko J., Od początku XVI wieku do końca Rzeczypospolitej szlacheckiej, [w:] Dzieje Śremu, pod red. Marka Rezlera, Poznań 2003, s. 64-99, s. 76-77. Dosłowny zapis źródła: Druga taka epidemia nawiedziła Śrem w trakcie tzw. wojny północnej ok. 1709 r. Jak podają źródła kościelne, tylko w tym roku w całej parafii śremskiej od zarazy zginęło 1100 osób […] liczba ofiar (tylko w mieście) sięgnęła najprawdopodobniej nawet 1000 osób. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1704	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Drozdowski M., Opalenica w czasach nowożytnych, [w:] Dzieje Opalenicy, pod red. Czesława Łuczaka, Poznań 1993, s. 33-109, s. 38. Dosłowny zapis źródła: Wielka wojna północna ominęła wprawdzie miasto, ale pośrednio dała o sobie znać epidemia „morowego powietrza”, w latach 1704 i 1708 […] Epidemia ustąpiła dopiero w 1711 r. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1708	1708	1711				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Drozdowski M., Opalenica w czasach nowożytnych, [w:] Dzieje Opalenicy, pod red. Czesława Łuczaka, Poznań 1993, s. 33-109, s. 38. Dosłowny zapis źródła: Wielka wojna północna ominęła wprawdzie miasto, ale pośrednio dała o sobie znać epidemia „morowego powietrza”, w latach 1704 i 1708 […] Epidemia ustąpiła dopiero w 1711 r. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1708	1708	1710				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: Monografia Adres bibliograficzny: Grupa R., Miałkowski A., Krobia i okolice, Krobia 2007, s. 79 Dosłowny zapis źródła: 1708-1710 największy pomór w historii miasta. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1608	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: Monografia Adres bibliograficzny: Grupa R., Miałkowski A., Krobia i okolice, Krobia 2007, s. 110. Dosłowny zapis źródła: Z klęsk żywiołowych księgi kościelne notują niewiele. Według nich w roku 1608 panowało w Domachowie morowe powietrze. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1630	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Chmielewski S., Od lokacji miasta do połowy XVII wieku 1434-1654, [w:] Dzieje Chodzieży, pod red. S. Chmielewskiego, Chodzież 1998, s. 33-80, s. 48. Dosłowny zapis źródła: W ciągu pierwszej połowy XVII w. następował dalszy wzrost zaludnienia miasta, jakkolwiek już przed 1655 r. i okresem zniszczeń zapoczątkowanych wojną szwedzko-polską, spadły na Chodzież klęski żywiołowe hamujące ten wzrost. W 1630 r. przetrzebiła ludność epidemia „powietrza morowego” […]. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1631	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: synteza Adres bibliograficzny: Topolski J., Leszno w latach 1628-1656, [w:] Historia Leszna, pod red. J. Topolskiego, Leszno 1997, s. 70-93, s. 73. Dosłowny zapis źródła: Nie jest wykluczone, że zaraza, która dotknęła Leszno w 1631 r., była następstwem wzmożonych migracji z lat 1628-1631. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1707	1707	1710				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: synteza Adres bibliograficzny: Topolski J., Leszno w latach 1656-1793, [w:] Historia Leszna, pod red. J. Topolskiego, Leszno 1997, s. 94-118, s. 97. Dosłowny zapis źródła: Rozpoczęte bezpośrednio po pożarze prace zostały w znacznym stopniu sparaliżowane przez przywleczoną do miasta zarazę. Zaczęła się szerzyć już w 1707 r., lecz jej główne nasilenie przypadło na lata 1709-1710. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1657	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Chmielewski S., Od „potopu szwedzkiego” do pierwszego zaboru pruskiego, [w:] Dzieje Chodzieży, pod red. S. Chmielewskiego, Chodzież 1998, s. 81-149, s. 85. Dosłowny zapis źródła: Ludność trzebiły też nieodłączne towarzyszki ówczesnych wojen zarazy — jak i w samej Chodzieży w 1657 r., co podawał też wyżej cytowany ks. Spadkowicz: „[…] nadto grasowało w mieście powietrze”. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1708	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Chmielewski S., Od „potopu szwedzkiego” do pierwszego zaboru pruskiego, [w:] Dzieje Chodzieży, pod red. S. Chmielewskiego, Chodzież 1998, s. 81-149, s. 86. Dosłowny zapis źródła: „Rok 1708 żadnego Polakom szczęścia nie przyniósł […] Do tego najgorsza plaga: dżuma, która wszędy ludzi zabierała, tak, że w ludnych miastach i wsiach rzadko ktoś błąka się po ulicach” Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1708	1708	1709				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Chmielewski S., Od „potopu szwedzkiego” do pierwszego zaboru pruskiego, [w:] Dzieje Chodzieży, pod red. S. Chmielewskiego, Chodzież 1998, s. 81-149, s. 87. Dosłowny zapis źródła: Zaraza o nieznanym dotąd nasileniu, która ogarnęła Wielkopolskę od lata 1708 r. przeszła jednak i do Chodzieży już w 1709 r. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1758	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Chmielewski S., Od „potopu szwedzkiego” do pierwszego zaboru pruskiego, [w:] Dzieje Chodzieży, pod red. S. Chmielewskiego, Chodzież 1998, s. 81-149, s. 88. Dosłowny zapis źródła: Już w 1758 r., gdy w lecie tego roku wkroczyła do Wielkopolski armia rosyjska gen. Fermora, dotarła do Chodzieży i okolic zaraza, której żniwo do końca roku w postaci trzykrotnie wyższej śmiertelności, niż w latach następnych, ukazuje księga zgonów z terenu parafii chodzieskiej. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1709	1709	1710				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: monografia Adres bibliograficzny: Chmielewski S., Od „potopu szwedzkiego” do pierwszego zaboru pruskiego, [w:] Dzieje Chodzieży, pod red. S. Chmielewskiego, Chodzież 1998, s. 81-149, s. 99. Dosłowny zapis źródła: Oceniono na przykład, że zaraza z lat 1709-1710 pochłonęła trzecią część samej tylko ludności katolickiej. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1709	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: szkice Adres bibliograficzny: Miałkowski A., Krobia i okolice w czasach nowożytnych, [w:] Szkice z dziejów Ziemi Krobskiej, red. Andrzej Miałkowski, Poznań-Krobia 1986, s. 30-48, s. 30. Dosłowny zapis źródła: w latach 1708-1717 liczba ludności miast i wsi została zdziesiątkowana niespotykaną dotychczas zarazą. Zmarłych było tak wielu, że zwłok nie grzebano na cmentarzach i nie odnotowywano ich zgonu w księgach kościelnych. Fala zarazy nieco osłabła w 1709 roku, by powrócić z nową siłą […] Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie	Zwiększenie umieralności		1710	0	0				0	0	0	Wielkopolskie	Rozwiń
Nazwa źródła: kalendarium Adres bibliograficzny: Zbierski H., Kalendarium miasta Śmigla, [w:] Kompendium regionalne Ziemi Śmigielskiej, red. Jerzy Zielonka, Śmigiel 2006, s. 28-49, s. 33. Dosłowny zapis źródła: 1710 — W mieście wybuchła zaraza, które pochłonęła 2000 ofiar. Jej wywołanie przypisywano przemarszom obcych wojsk. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Rosik Stanisław Postać digitalna:
Pożary	Miasta			1767	0	0				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Muszyńska J., Kahał kozienicki w XVIII wieku, [w:] Pogranicze Mazowsza i Małopolski, pod red. Z. Guldona i S. Zielińskiego, Radom 1999, s. 45. Dosłowny zapis źródła: W 1767 roku pożar strawił kilka domów żydowskich. Na prośbę mieszczan Komisja Skarbu Nadwornego 1 VII 1767 roku poleciła wyrugować pogorzelców żydowskich z 8 placów przy ulicy Kościelnej. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Pożary	Miasta			1782	0	0				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Muszyńska J., Kahał kozienicki w XVIII wieku, [w:] Pogranicze Mazowsza i Małopolski, pod red. Z. Guldona i S. Zielińskiego, Radom 1999, s. 45. Dosłowny zapis źródła: W 1782 roku pożar strawił 126 domów żydowskich i 75 chrześcijańskich. Według administratora ekonomii Jana Kantego Fontany """"po tak wielkim spaleniu się miasta trzy części ludzi pod gołym prawie niebem znajduje się"""". Opracowany został plan odbudowy i przebudowy Kozienic."""""""""""" 1782 roku pożar strawił 126 domów żydowskich i 75 chrześcijańskich. Według administratora ekonomii Jana Kantego Fontany """"po tak wielkim spaleniu s""""""""1782 roku pożar strawił 1 Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Pożary	Miasta			1557	0	0				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Gacki J., Radom i jego kościoły do końca XVIII wieku, oprac. S. Zieliński, Radom 1999, s. 75. Dosłowny zapis źródła: Zygmunt August […] Roku 1557 (w Wilnie w dzień św. Marcina) uwolnił pogorzałe miasto Radom od wszelich pożarów i podatków. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Pożary	Miasta			1618	0	0				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Gacki J., Radom i jego kościoły do końca XVIII wieku, oprac. S. Zieliński, Radom 1999, s. 114. Dosłowny zapis źródła: Zygmunt III […] dnia 14 grudnia 1618 roku w Warszawie, udzielił swobodę obywatelom radomskim, których pożar nawiedził. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Pożary	Miasta			0	1503	1524				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Bednarczyk A., Zamek w Iłży, Iłża 1981, s. 2. Dosłowny zapis źródła: Po pożarze zamku biskup krakowski Jan Konarski odnowił w XVI wieku natomiast biskup krakowski Filip Padniewski poszerzył go w roku 1560 i przyozdobił w stylu renesansu. W roku 1618 znów go odnowił biskup krakowski Marcin Szyszkowski, o czym świadczy tablica piaskowcowa […]. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Pożary	Miasta			1603	0	0				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Lalik T., Piaseczno w dawnej Polsce — XV-XVIII w. Przemiany struktury społeczno-gospodarczej, [w:] Studia i materiały do dziejów Piaseczna i powiatu piaseczyńskiego, pod red. J. Antoniewicza, Warszawa 1973, s. 111. Dosłowny zapis źródła: Wizytacja z 1603 r. wzmiankuje o wcześniejszym pożarze w sąsiedztwie kościoła. Spłonął wówczas dom prebendarza prebendy ufundowanej przez Dąbrowskich z Dąbrówki. Sąsiadował on z działką szpitalną. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Pożary	Miasta			1617	0	0				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Lalik T., Piaseczno w dawnej Polsce — XV-XVIII w. Przemiany struktury społeczno-gospodarczej, [w:] Studia i materiały do dziejów Piaseczna i powiatu piaseczyńskiego, pod red. J. Antoniewicza, Warszawa 1973, s. 111. Dosłowny zapis źródła: O """"pogorywaniu"""" miasteczka donosi też trzecia z kolei lustracja z 1617 r. Lustratorzy upatrują w tym jedną z przyczyn spadku wielkości przemiału w młynie piaseczyńskim."""""""""""" """"pogorywaniu"""" miasteczka donosi też trzecia z kolei lustracja z 1617 r. Lustratorzy upatrują w tym jedną z przyczyn spadku wielkości przemiału w młynie piaseczyńskim""""""""""""pogorywaniu"""" miasteczka donosi też trzecia z kolei lustracja z 1617 r. Lustratorzy upatrują w tym jedną z przyczyn spadku wielkości przemiału w młynie piaseczyński""""""""pogorywaniu"""" miasteczka donosi też trzecia z kolei lustracja z 1617 r. Lustratorzy upatrują w tym jedną z przyczyn spadku wielkości przemiału w młynie piaseczyński""""""""ogorywaniu"""" miasteczka donosi też trzecia z kolei lustracja z 1617 r. Lustratorzy upatrują w tym jedną z przyczyn spadku wielkości przemiału w młynie p""""""""gorywaniu"""" miasteczka donosi też trzecia z kolei lustracja z 1617 r. Lustratorzy upatrują w tym jedną z przyczyn spadku wielkości przemiału """"""""orywaniu"""" miasteczka donosi też trzecia z kolei lustracja z 1617 r. Lustratorzy upatrują w tym jedną z przyczyn spadku wielkości p""""""""rywaniu"""" miasteczka donosi też trzecia z kolei lustracja z 1617 r. Lustratorzy upatrują w tym jedną z przyczyn spadku wie""""""""ywaniu"""" miasteczka donosi też trzecia z kolei lustracja z 1617 r. Lustratorzy upatrują w tym jedną z przyczyn spa""""""""waniu"""" miasteczka donosi też trzecia z kolei lustracja z 1617 r. Lustratorzy upatrują w tym jedną z przycz""""""""aniu"""" miasteczka donosi też trzecia z kolei lustracja z 1617 r. Lustratorzy upatrują w tym jedną z p""""""""niu"""" miasteczka donosi też trzecia z kolei lustracja z 1617 r. Lustratorzy upatrują w tym jedną""""""""iu"""" miasteczka donosi też trzecia z kolei lustracja z 1617 r. Lustratorzy upatrują w tym je""""""""u"""" miasteczka donosi też trzecia z kolei lustracja z 1617 r. Lustratorzy upatrują w tym """""""""""" miasteczka donosi też trzecia z kolei lustracja z 1617 r. Lustratorzy upatrują w tym"""""""" miasteczka donosi też trzecia z kolei lustracja z 1617 r. Lustratorzy upatrują w tym Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Pożary	Miasta			1603	0	0				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Józefecki J., Mszczonów. Dzieje miasta 1245-1989, Mszczonów 2000, s. 82, 83. Dosłowny zapis źródła: W czasie wizytacji parafii [w Mszczonowie] w 1603 roku prze biskupa W. Goślickiego odnotowano w księdze wizytacji zły stan budynku. W kościele po pożarze, który miał miejsce przed kilku laty, mury były tak nadwątlone, że wymagał drewnianych podpór."""" """"Zabudowa miejska była często trapiona przez pożary z powodu niewłaściwego rozplanowania i niedbalstwa w obchodzeniu się z ogniem, ale także od wyładowań atmosferycznych w czasie burz. Zaprószenie ognia przy ciasnej zabudowie powodowało duże rozmiary pożarów. Ślad takiego pożaru z końca XVI wieku zachował się w opisie wizytacji parafii mszczonowskiej z 1603 roku przeprowadzonej przez biskupa W. Goślickiego."""""""""""" czasie wizytacji parafii [w Mszczonowie] w 1603 roku prze biskupa W. Goślickiego odnotowano w księdze wizytacji zły stan budynku. W kościele po pożarze, który miał miejsce przed kilku laty, mury były tak nadwątlone, że wymagał drewnianych podpór."""" """"Zabudowa miejska była często trapiona przez pożary z powodu niewłaściwego rozplanowania i niedbalstwa w obchodzeniu się z ogniem, ale także od wyładowań atmosfery""""""""czasie wizytacji parafii [w Mszczonowie] w 1603 roku prze biskupa W. Goślickiego odnotowano w księdze wizytacji zły stan budynku. W kościele po pożarze, który miał mie Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Pożary	Miasta			1696	0	0				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Józefecki J., Mszczonów. Dzieje miasta 1245-1989, Mszczonów 2000, s. 123. Dosłowny zapis źródła: Plagą Mszczonowa były liczne pożary. Pierwszy większy pożar odnotowano w 1696 roku, a jego pastwą padło 80 budynków. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Pożary	Miasta			1617	1617	1624				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Zalewski L., Ziemia liwska. Ludzie, miejscowości, wydarzenia, Warszawa 2002, s. 131. Dosłowny zapis źródła: W 1617 r. kościół [pw. św. Jana Chrzciciela w Starym Liwie] miał trzy ołtarze. Wkrótce """"bądź że pogorzał, bądź też upadł jakim innym sposobem"""". W związku z tym ówczesny proboszcz liwski, Paweł Giza, złożył oświadczenie, że zamierza wystawić w Liwie kościół murowany. […] Ksiądz Giza […] zmarł w 1624 r."""""""""""" 1617 r. kościół [pw. św. Jana Chrzciciela w Starym Liwie] miał trzy ołtarze. Wkrótce """"bądź że pogorzał, bądź też upadł jakim innym sposobem"""". W związku z tym ówczesny proboszcz liwski, Paweł Giza, złożył oświadczen""""""""1617 r. kościół [pw. św. Jana Chrzciciela w Starym Liwie] miał trzy ołtarze. Wkrótce """"bądź że pogorzał, bądź też upadł jakim inn""""""""617 r. kościół [pw. św. Jana Chrzciciela w Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne	Wsi			1733	0	0				0	0	0	Podlaskie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Brodzicki Cz., Kolno na Mazowszu, Warszawa 1982, s. 119-120. Dosłowny zapis źródła: Najdłużej wytrwali konfederaci na północnym Mazowszu, w lasach kurpiowskich; puszcza dawała im dobre schronienie. W 1733 r. pod Łomżą koło Jednaczewa doszło do rozstrzygającej bitwy pomiędzy wojskami carsko-saskimi a konfederatami Leszczyńskiego, wspomaganymi przez strzelców kurpiowskich i Szwedów. W bitwie pod Jednaczewem większość Kurpiów zginęła, a wojska przeciwne odnosząc również duże straty cofnęły się po spaleniu kilku wiosek. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				1738	0	0				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Brodzicki Cz., Kolno na Mazowszu, Warszawa 1982, s. 121. Dosłowny zapis źródła: Rozpoczął się okres wzmożonego oporu chłopów kurpiowskich przeciwko stronnikom saskim, oporu który w 1738 r. przerodził się w otwarte powstanie. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				1794	0	0	lipiec			3	0	0	Podlaskie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Brodzicki Cz., Kolno na Mazowszu, Warszawa 1982, s. 139. Dosłowny zapis źródła: Do krwawej bitwy z oddziałem gen. Güenthera doszło 3 lipca [1794] na południowy-wschód od Kolna. W rezultacie bardzo zaciekłej walki nieprzyjaciel [wojska pruskie] poniósł znaczne straty i został odrzucony na północ, wycofując się aż do Piszu. Kolno było wolne. """"Z Kolna Polacy wygnali Prusaków i magazyn im zabrali"""".""""""""o krwawej bitwy z oddziałem gen. Güenthera doszło 3 li Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				0	1655	1657		wrzesień	kwiecień	0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Madejski J. K., Iłża zapamiętana, Radom 2004, s. 13, 39, 41, 109. Dosłowny zapis źródła: Dzięki obrazom i rysunkom szwedzkiego żołnierza Eryka Dahlberga wiemy, jak wyglądała Iłża w połowie XVII wieku. Całe miasto otoczone było murem z wysokimi blankami (krenelażami). W murze dostrzec można dwie bramy. Widoczne są uszkodzenia, w kilku miejscach uzupełnione drewnianymi palisadami. […] Szwedzi wkroczyli do Iłży we wrześniu 1655 roku w pościgu za wycofującymi się wojskami Jana Kazimierza. Miasta bronił oddział, który okopał się na wzgórzu św. Leonarda, gdzie obecnie mieści się szpital, a po przeciwnej stronie cmentarz. Obrona trwała kilka godzin. W zajętym mieście Karol Gustaw pozostawił garnizon, którego zadaniem było umocnienie szwedzkiego panowania w Małopolsce. W 1656 roku opuszczający Iłżę Szwedzi całkowicie zniszczyli zamek i miasto. Rozmiarów klęski dopełnił kolejny przemarsz Szwedów w kwietniu 1657 roku, liczba mieszkańców spadła do 1025 osób [z 1950 w 1653 r.]."""" """"Kościół p.w. Wniebowzięcia Najświętszej Marii Panny [w Iłży] był kilkakrotnie niszczony w latach 1655, 1657, 1744, 1831."""" """"Na zewnętrznych ścianach kościoła są duże tablice kamienne, jadna mówiąca o zniszczeniu kościoła w latach 1655-1657, a druga o pożarze miasta w 1744 roku."""" """"Po wojnach szwedzkich nastąpił upadek oświaty w Iłży.""""""""""""zięki obrazom i rysunkom szwedzkiego żołnierza Eryka Dahlberga wiemy, jak wyglądała Iłża w połowie XVII wieku. Całe miasto otoczone było murem z wysokimi blankami (krenelażami). W murze dostrzec można dwie bramy. Widoczne są uszkodzenia, w kilku miejscach uzupełnione drewnianymi palisadami. […] Szwedzi wkroczyli do Iłży we wrześniu 1655 roku w Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				1662	1662	1663				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Madejski J. K., Iłża zapamiętana, Radom 2004, s. 13-14. Dosłowny zapis źródła: Po tych zniszczeniach stała się Iłża ofiarą napaści nieopłacanych żołnierzy polskich. W 1662 roku żołnierze ci założyli konfederację pod nazwą Związku Święconego. Przez rok, pertraktując z królem pustoszyli okoliczne wsie i miasteczka biskupiego klucza. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				0	1655	1657				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Gajowniczek Z. T., Historia miast w prawobrzeżnej części ziemi czerskiej, Latowicz 1999, s. 14. Dosłowny zapis źródła: Rozwojowi miasteczka [Cegłów] przeszkodziły wojny szwedzkie. Morowa zaraza i głód zdziesiątkowały mieszkańców. W 2 poł. XVII wieku Cegłów liczył mniej niż 100 mieszkańców. W czasie potopu — jak mówi miejscowa tradycja — Cegłowianie bronili się w kościele przed Szwedami. Na pamiątkę tej obrony w ściany świątyni zostały wmurowane kamienne kule, którymi mieli strzelać Szwedzi z armat. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				0	1655	1657				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Gajowniczek Z. T., Historia miast w prawobrzeżnej części ziemi czerskiej, Latowicz 1999, s. 31. Dosłowny zapis źródła: Miasteczko [Karczew] poważnie dotknęły wojny szwedzkie zmniejszając liczbę jego mieszkańców z ok.. 200 (w 1565 r.) do zaledwie 50 (w 1660 r.). Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				1704	0	0				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Gajowniczek Z. T., Historia miast w prawobrzeżnej części ziemi czerskiej, Latowicz 1999, s. 31. Dosłowny zapis źródła: W 1704 r. przebywał w Karczewie Karol XII król szwedzki, wraz ze Stanisławem Leszczyńskim, królem polskim, przez dwa dni, przeprawiając wojska swe przez Wisłę pomimo strzałów artylerii pruskiej stojącej na lewym brzegu. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				1656	1655	1657				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Gajowniczek Z. T., Historia miast w prawobrzeżnej części ziemi czerskiej, Latowicz 1999, s. 36. Dosłowny zapis źródła: Zamek kozłowski [rezydencja szlachecka] został prawdopodobnie zrujnowany w czasie wojen szwedzkich przez Szwedów. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				0	1655	1657				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Gajowniczek Z. T., Historia miast w prawobrzeżnej części ziemi czerskiej, Latowicz 1999, s. 40. Dosłowny zapis źródła: [Miasteczko Kołbiel] Poważnie ucierpiało podczas potopu szwedzkiego, po którym liczyło około 150 mieszkańców. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				1794	0	0				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Gajowniczek Z. T., Historia miast w prawobrzeżnej części ziemi czerskiej, Latowicz 1999, s. 40. Dosłowny zapis źródła: Także powstanie kościuszkowskie i wojny napoleońskie przyczyniły się do upadku Kołbieli i upodobnienia jej bardziej do wsi niż do miasta. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				0	1792	1794				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Kucharski J., Dzieje kościoła i parafii rzymskokatolickiej w Białobrzegach, [w:] Białobrzegi. Studia i szkice z dziejów miasta, pod red. R. Renz, Radom 1999, s. 243. Dosłowny zapis źródła: Schyłek XVIII w., upadek państwa polskiego, toczące się wojny bardzo negatywnie odbiły się na sytuacji ekonomicznej białobrzeżan, a tym samym miejscowego kościoła i parafii. Źródła podają, że ks. Józef Olszewski, proboszcz białobrzeski w latach 1782-1797, chcąc utrzymać dobra przynależne parafii zmuszony był nawet w roku 1782 procesować się z dziedzicem Suchej i Turna Wodzyńskim o 19 sztuk drzewa zabrane plebanii i o najazd pól plebańskich. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				1654	0	0				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Parzych Cz., 600 lat parafii w Ostrołęce. (Rys historyczny), Ostrołęka 1999, s. 23. Dosłowny zapis źródła: Główną przeszkodą w realizacji tego przedsięwzięcia [odbudowy kościoła] było znaczne zubożenie parafian. Nękani epidemiami, pożarami, dotkliwymi przemarszami i postojami obcych wojsk (kozackich, szwedzkich), kontrybucją, nie byli w stanie udźwignąć ciężaru kosztów budowy. Wymownym na to dowodem był wydany w Warszawie 30 maja 1654 r. uniwersał Jana Kazimierza, którym król zwalnia Ostrołękę od wszelkich kwaterunków wojsk i świadczeń ze względu na zubożenie i niemal kompletne zniszczenie miasta. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				0	1655	1658				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Parzych Cz., 600 lat parafii w Ostrołęce. (Rys historyczny), Ostrołęka 1999, s. 25. Dosłowny zapis źródła: Podstawowe prace, związane z odbudową świątyni dobiegały końca, gdy nowy kataklizm spadł na nasz kraj a z nim i na Ostrołękę. W 1655 r. Szwedzi najechali na Polskę, a 25 lipca 1656 r. zajęli Ostrołękę. Mimo, że opuścili ją już 28 listopada, mocno odczuto skutki ich pobytu. W 1658 r. mieszczanie skarżyli się na """"zubożenie i ostatnie prawie zniszczenie przez częste żołnierzów przechody, którzy nie po trzykroć według uczynionych świeżo konstytucyj, ale po kilkanściekroć razy przechodzili"""".""""""""odstawowe prace, związane z odbudową świątyni dobiegały końca, gdy nowy kataklizm spadł na nasz kraj a z nim i na Ostrołękę. W 1655 r. Szwedzi najechali na Polskę, a 25 lipca 165 Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne	Miasta		Wiosna	1704	1702	1709				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Parzych Cz., 600 lat parafii w Ostrołęce. (Rys historyczny), Ostrołęka 1999, s. 27. Dosłowny zapis źródła: Nadciągnął rok 1704. Szwedzi kilkakrotnie napadli na nasze miasto, niszcząc je i grabiąc. Szczególnie tragiczne były dwa pożary. 17 maja spalono 30 domów mieszczańskich a 21 czerwca kolejnych 30 i kilkanaście innych zabudowań. Zniszczona więc została zabudowa miasta, a zapewne i budynki parafialne. Ucierpiała nie tylko Ostrołęka ale i cały teren Puszczy Zielonej. […] Jak podaje tradycja i źródła historyczne „Kurpie stawiali silny opór nieprzyjacielowi […]. Na cmentarzu koło kościoła w Ostrołęce w 1705 r. pokonali broniące się wojsko szwedzkie przez Rebindera pułkownika dowodzone i wzięli do niewoli 300 Szwedów” […] Kolejne bitwy, liczne przemarsze i postoje wojsk, kontrybucje i rekwizycje znów powodowały zniszczenia i duże zubożenie ostrołęczan oraz ludności okolicznych wiosek. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				1733	0	0				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Parzych Cz., 600 lat parafii w Ostrołęce. (Rys historyczny), Ostrołęka 1999, s. 28. Dosłowny zapis źródła: Po śmierci Augusta II w 1733 r. wybuchła wojna sukcesyjna o tron polski, przyniosła najazdy wojsk saskich i rosyjskich, znów kontrybucje i grabieże. Kurpie, którzy zasiedlili już całą Puszczę Zieloną, stanęli w obronie praw króla Stanisława Leszczyńskiego, wykazując wielkie męstwo, upór i odwagę w walce. Dopiero zdrada wojsk szwedzkich i tragiczna śmierć Stacha Konwy — wodza Kurpiów, zmusiła ich do uznania Augusta III. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				0	1769	1771				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Parzych Cz., 600 lat parafii w Ostrołęce. (Rys historyczny), Ostrołęka 1999, s. 32. Dosłowny zapis źródła: Na początku sierpnia 1769 r. odbył się w Ostrołęce zjazd konfederatów ziemi łomżyńskiej […]. W trakcie tych obrad powracający z wyprawy litewskiej Kazimierz Pułaski z licznymi siłami zbrojnymi konfederatów znalazł się w Ostrołęce. […] Później między konfederatami a wojskami rosyjskimi doszło do walk, szerzyły się konfiskaty i grabieże, co bardzo dotkliwie odczuła Ostrołęka. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				1794	1794	1794		marzec	październik	0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Parzych Cz., 600 lat parafii w Ostrołęce. (Rys historyczny), Ostrołęka 1999, s. 33-34. Dosłowny zapis źródła: 12 marca 1794 r. I Brygada Wielkopolskiej Kawalerii Narodowej pod dowództwem gen. Antoniego Madalińskiego wyruszyła z Ostrołęki w kierunku Krakowa, dając tym samym hasło do wybuchu Powstania Kościuszkowskiego. Ostrołęccy mieszczanie, okoliczna szlachta i Kurpie potwierdzili swój patriotyczny stosunek do sprawy obrony wolności: już 3 maja zgłosili swe przystąpienie (akces) do powstania. […] Działania wojenne w 1794 r. a szczególnie ostrzał artyleryjski spowodował zniszczenie kościoła i budynków parafialnych, ucierpiało też znacznie całe miasto […] „w Ostrołęce kule armatnie niemało domów porujnowały a także uszkodziły mury kościoła farnego”. Zajęcie miasta w październiku przez wojska rosyjskie, a następnie przez wojska pruskie, spowodowało dalsze zniszczenia. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				1656	1655	1657	lipiec			28	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Kielak A., Podhorecki L., Dzieje osady Wołomin i jej okolic od XV w. do końca XIX w., [w:] Dzieje Wołomina i okolic, pod red. L. Podhoreckiego, Warszawa 1984, s. 46-47. Dosłowny zapis źródła: Liczne wojny XVII w. nie pozostawiły tu chyba za sobą tak wielkich zniszczeń, jak w bardziej zaludnionych i lepiej rozwiniętych okolicach. Podczas wielkiej bitwy pod Warszawą, stoczonej 28-30 lipca 1656 r. między armią polską a szwedzko-brandenburską, działania wojenne objęły okolice Wołomina. Południowe skrzydło wojsk polskich złożone z 12 chorągwi jazdy pod komendą Stefana Czarnieckiego, wiążąc walką zwycięskie oddziały Karola Gustawa, umożliwiły dość sprawny odwrót armii polskiej, po czym wycofały się w porządku do Okuniewa. Tu zapewne skoncentrowane zostały chorągwie marszałka Jerzego Sebastiana Lubomirskiego, Czarnieckiego i Aleksandra Koniecpolskiego oraz wojska litewskie hetmana Wincentego Gosiewskiego i posiłkujący Polskę Tatarzy. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne	Miasta			1703	1702	1709	marzec			0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Kielak A., Podhorecki L., Dzieje osady Wołomin i jej okolic od XV w. do końca XIX w., [w:] Dzieje Wołomina i okolic, pod red. L. Podhoreckiego, Warszawa 1984, s. 47. Dosłowny zapis źródła: Znacznie większe zniszczenia na tym terenie wywołała wielka wojna północna. Maszerujące z Inflant zwycięskie wojska szwedzkie Karola XII 19 maja 1702 r. stanęły w Wyszkowie, po czym przeprawiły się przez Bug i idąc przez Radzymin, po sześciu dniach marszu dotarły na Pragę. Po drodze najeźdźcy rabowali okoliczne wsie. 27 marca 1703 r. Szwedzi zajęli Okuniew. W kilka dni później zaatakował tu ich podjazd litewski. Zaskoczony Karol XII ledwie uszedł z życiem. W czasie potyczki miasteczko zostało spalone. W 1705 r. przez Okuniew maszerował na Grodno Karol XII prowadzący zwycięską ofensywę przeciw wojskom cara Piotra I. Okolice Wołomina plądrowały nie tylko wojska nieprzyjacielskie, ale i własne. Na przykład we wsi Równe chorągiew starosty płockiego rozsiekała dzierżawcę i trzech chłopów stawiających opór plądrującym żołnierzom. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				1777	0	0				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Kielak A., Podhorecki L., Dzieje osady Wołomin i jej okolic od XV w. do końca XIX w., [w:] Dzieje Wołomina i okolic, pod red. L. Podhoreckiego, Warszawa 1984, s. 49. Dosłowny zapis źródła: W 1777 r. [Marcjan] Grzybowski sprzedał Okuniew cześnikowi różańskiemu Stanisławowi Klickiemu, który kontynuował politykę represji wobec mieszczan. Gdy to nie pomagało, Klicki sprowadził z Warszawy oddział żołnierzy, którzy „wyciągali obywateli za łeb z chałupy, rozciągając po ulicy, i bili”. Represje te złamały wreszcie opór poddanych. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				1794	0	0	kwiecień			18	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Kielak A., Podhorecki L., Dzieje osady Wołomin i jej okolic od XV w. do końca XIX w., [w:] Dzieje Wołomina i okolic, pod red. L. Podhoreckiego, Warszawa 1984, s. 49-50. Dosłowny zapis źródła: W dniach insurekcji warszawskiej (17-18 IV 1794) chwycili za broń mieszkańcy Kobyłki, zmuszając do wycofania się z miejscowości stojący tu oddział rosyjski. W pościg za nimi do wsi Czarna ruszyli robotnicy manufaktury z Filsjeanem na czele. Zdrajcy: Franciszek Dąbrowski, posesor dóbr w Głoskowie i Szultz, komisarz dóbr kobyłkowskich, zdezorganizowali jednak wystąpienie powstańców, a ukryci w lesie Kozacy wypadli niespodziewanie na słabo uzbrojonych robotników i zabili Filsjeana oraz kilku innych, część pozostałych schwytali i utopili w wezbranej wówczas rzece Czarnej. O powstaniu ludowym w Kobyłce zachowała się ustna tradycja, która przetrwała do początku XX w. […] Po zwycięstwie insurekcji warszawskiej garnizon rosyjski wycofał się z Kobyłki. […] Walka z zaborcą powodowała duże straty gospodarcze, szczególnie mocno ucierpiała wówczas manufaktura pasów, która straciła rynek zbytu i przestała przynosić dochody. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne	Miasta			1794	0	0	październik			26	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Kielak A., Podhorecki L., Dzieje osady Wołomin i jej okolic od XV w. do końca XIX w., [w:] Dzieje Wołomina i okolic, pod red. L. Podhoreckiego, Warszawa 1984, s. 50-55. Dosłowny zapis źródła: Po raz drugi Kobyłka stała się areną walki na jesieni 1794 r. Tragiczna klęska Kościuszki pod Maciejowicami 10 października rozstrzygnęła losy powstania. Ostateczny cios miał mu zadać silny korpus rosyjski gen. Aleksandra Suworowa. 18 października wódz carski opuścił Brześć n. Bugiem i ruszył na stolicę. […] Nocą z 25 na 26 października wojska Suworowa maszerowały na Kobyłkę traktem ze Stanisławowa przez wsie: Cisówkę, Zabraniec, Poświętne, Lipiny i Wołomin. […] [26 października 1794 r. około godz. 6:30] W czasie walki pociski z armat powstańczych mocno uszkodziły lewą wieżę kościoła w Kobyłce, skutkiem czego musiano ją potem obniżyć o dwa piętra. Spłonęło wówczas również wiele drewnianych budynków. […] Zacięty opór wojsk litewskich trwał 5 godzin. Bohaterska postawa żołnierzy Meyena i Byszewskiego ocaliła ostatnią kolumnę Mokronowskiego, która 26 października zdołała dotrzeć na Pragę. […] Na pobojowisku legło około 450 powstańców, z czego najwięcej na wzgórkach koło osiedla Karczma i folwarku Zielonka. Miejscowa ludność pochowała potem obrońców ojczyzny na uroczysku zwanym Kąpiel, na cmentarzu kobyłkowskim. […] Straty wojsk rosyjskich, według relacji Suworowa, wynosiły tylko 23 zabitych i 130 rannych, ponadto padły 224 konie. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne	Miasta			0	1655	1657				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Swat T., Węgrów za Radziwiłłów (1593-1664), [w:] Węgrów dzieje miasta i okolic w latach 1441-1944. Praca zbiorowa, pod red. A. Kołodziejczyka i T. Swata, Węgrów 1991, s. 38-39. Dosłowny zapis źródła: Jak się wydaje okresu pomyślności [miasta Węgrowa] nie przerwał nawet „potop” szwedzki. Mimo trwającej wojny, w lipcu 1656 r. miasto w równym stopniu z innymi ośrodkami włości węgrowskiej płaciło pełny wymiar wszelkich powinności. Natomiast wojna ze Szwecją, ustawiczne przemarsze wojsk, wiążące się z nimi kontrybucje, rabunki i zniszczenia spustoszyły inne wsie ziemi węgrowskiej. W lutym 1656 r. wojska szwedzkie jako posiłki dla B. Radziwiłła znalazły się w Liwie ostrzeliwując broniący się zamek, a po zdobyciu rabując go i paląc. Doszczętnie ogołocono również kościół. W tymże roku idąca ku Warszawie chorągiew pospolitego ruszenia z ziemi bielskiej pod dowództwem podstolego Oborskiego rozprawiła się w Węgrowie z protestantami rabując zbór, niszcząc urządzenia i profanując groby na przykościelnym cmentarzu. W kwietniu 1657 r. osiemdziesięciotysięczna armia szwedzka dowodzona przez Karola Gustawa w pościgu za chorągwiami Sapiehy i Gosiewskiego ponownie przemierzała ziemię węgrowską. Najeźdźcy podpalili wówczas kościół katolicki w Prostyni, zamordowali księdza Marcina Rybińskiego i zrabowali wieś. Spalili również kościół w Ceranowie, Treblinkę i Kutaski, a najpewniej także Brzózkę i Sokółkę. Te dwie ostatnie wsie nie zdołały już się odbudować. Doprowadzoną do upadku Prostyń właściciel zmuszony był sprzedać. O ogromie zniszczeń w czasie wojen szwedzkich świadczą braki akt z tych lat w wielu parafiach katolickich ziemi węgrowskiej, a także dokonane niedługo potem lustracje dóbr. Lustracje z roku 1660 wykazują, że w Starym Liwie 52 włóki „pusto leżą od lat”, a w Nowym Liwie na 28 włók, tylko 3 są uprawiane. Biskup łucki Jan Wydżga w sprawozdaniu z 15 marca 1658 r. wysłanym do stolicy apostolskiej, wymieniając spalone kościoły diecezji i wymordowanych kapłanów, ubolewa na koniec: […] kraj mlekiem i miodem płynący, przepojony krwią i męczeństwem wielu kapłanów i zakonników ukamieniowanych, zamordowanych mieszczan, sakramenta zdeptane nogami, sprofanowano prochy zmarłych […]. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne	Miasta			1703	1702	1709				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Kosiński S., Swat T., Rozwój i upadek, [w:] Węgrów dzieje miasta i okolic w latach 1441-1944. Praca zbiorowa, pod red. A. Kołodziejczyka i T. Swata, Węgrów 1991, s. 44. Dosłowny zapis źródła: Budowa [klasztoru reformatów w Węgrowie] trwała jednak długo, przerywały ją rozruchy, zamieszki, a wreszcie wojny, jakie ogarnęły kraj na przełomie XVIII/XVIII w. Ucierpiał również Węgrów, szczególnie w 1703 r., kiedy to wojska Karola XII szwedzkiego złupiły miasto, spaliły kilkanaście budynków i kościół katolicki wzniesiony jeszcze przez Piotra Pełkona. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				1733	0	0				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Kosiński S., Swat T., Rozwój i upadek, [w:] Węgrów dzieje miasta i okolic w latach 1441-1944. Praca zbiorowa, pod red. A. Kołodziejczyka i T. Swata, Węgrów 1991, s. 56. Dosłowny zapis źródła: Niestety, przemarsze obcych wojsk w 1733 r. […] spowodowały całkowity upadek Węgrowa. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne	Miasta			1678	0	0				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Kosiński S., Swat T., Rozwój i upadek, [w:] Węgrów dzieje miasta i okolic w latach 1441-1944. Praca zbiorowa, pod red. A. Kołodziejczyka i T. Swata, Węgrów 1991, s. 57. Dosłowny zapis źródła: Oczekując na rozpoczęcie budowy murowanych zabudowań klasztornych i nowego kościoła, reformaci gorliwie zaczęli spełniać swą swoiście […] pojętą misję niszczenia zborów ewangelickich. Jak pisze T. Wyszomirski, zakonnicy „nie przebierali w środkach” starając się wzbudzić nienawiść ludności katolickiej do „lutrów” i „kalwinów”, grożąc klątwą utrzymującym bliższe stosunki z „heretykami”. W tak rozgorączkowanej atmosferze, w 1678 r. doszło do podpalenia drewnianego zboru ufundowanego przez K. Radziwiłła. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				1656	0	0	wrzesień			0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Niedziałkowska Z., Puszcza Zielona. Bory Ostrołęckie. Z przeszłości Kurpiów, Warszawa 1981, s. 40. Dosłowny zapis źródła: Gdy we wrześniu 1656 r., oddziały armii króla szwedzkiego Karola Gustawa i elektora brandenburskiego Fryderyka Wilhelma weszły na teren puszczy i chciały przedostać się z Chorzel do Pisza z zamiarem udania się dalej na północny wschód, Kurpie, choć niewielka była ich jeszcze liczba, zrywając mostki i tarasując drogi, zmusili wojska szwedzkie do szukania drogi okrężnej przez Prusy Książęce. O odważnych wystąpieniach Kurpiów i gromieniu przez nich z zasadzek Szwedów pisze w """"Potopie"""" z dużym uznaniem Henryk Sienkiewicz.""""""""""""dy we wrześniu 1656 r., oddziały armii króla s Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				1708	1704	1708	styczeń			0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Niedziałkowska Z., Puszcza Zielona. Bory Ostrołęckie. Z przeszłości Kurpiów, Warszawa 1981, s. 47-48. Dosłowny zapis źródła: Na początku XVIII stulecia, w czasie wojny północnej, znowu wojska szwedzkie grasowały po terenie puszczy, czyniąc duże spustoszenia. Gdy w 1704 r. Szwedzi zażądali zapłacenia kontrybucji, Kurpie wystąpili przeciwko nim zbrojnie. Po zdeklarowaniu się Szwedów jako stronników Stanisława Leszczyńskiego, walczącego o tron Polski z Augustem II, Kurpie opowiedzieli się za Augustem II. W następnych latach przez tereny Kurpiowszczyzny przelewały się wojska szwedzkie, rosyjskie, a także saskie i polskie. Najwięcej strat spowodowały oddziały rosyjskie, które w 1707 r, najdłużej przebywały w puszczy. W 1708 r. Kurpie dzielnie walczyli przeciw Szwedom, których wojska pod dowództwem Karola XII, zmierzając na Litwę, przeciągały przez puszczę, aby wystąpić przeciwko wojskom saskim i rosyjskim. W styczniu tegoż roku świetni strzelcy kurpiowscy, doskonale znający teren, tuż pod Myszyńcem, koło tzw. Kopańskiego Mostu zniszczyli mostek, powalili drzewa i zatarasowali drogę Szwedom. W nocy z 22 na 23 stycznia doszło tu do zaciętej bitwy, w czasie której, przy poważnych stratach w ludziach i taborze, regularne oddziały wojsk szwedzkich zdobyły Myszyniec i zniszczyły go. W tym samym czasie inna grupa Kurpiów wdarła się do środka obozu szwedzkiego, w którym znajdował się Karol XII i znienacka zaatakowała kwaterę jego przybocznej straży w Brodowych Łąkach nad Omulwią (pow. przasnyski). Król szwedzki musiał ratować się ucieczką, a następnie schronił się u podkanclerzego Szczuki w Szczuczynie. Poza tym Kurpie stoczyli wtedy pomyślną walkę z oddziałem wojska szwedzkiego, który zatarasował się w kościele oraz na otaczającym go cmentarzu w Ostrołęce. A więc w walkach ze Szwedami na początku XVIII w. wystąpili puszczacy jako liczna i silna grupa społeczna. Karol XII chcąc wywrzeć zemstę oraz presję na Kurpiów — """"chłopach bez butów"""", jak nazywali ich Szwedzi, kazał wieszać każdego schwytanego. Zdarzało się, że czynność tę musiał wykonać Kurp na Kurpiu. Badacz wojen polsko-szwedzkich Jan Wimmer pisze, że o bohaterskich walkach chłopów kurpiowskich w dobie wojny północnej mówi wiele źródeł polskich, a o dużych trudnościach podczas przemarszu wojsk szwedzkich przez Puszczę Myszyniecką wspominają wszystkie źródła szwedzkie.""""""""""""a początku XVIII stulecia, w czasie wojny północnej, znowu wojska szwedzkie grasowały po terenie puszczy, czyniąc duże spustoszenia. Gdy w 1704 r. Szwedzi zażądali zapłacenia kontrybucji, Kurpie wystąpili przeciwko nim zbrojnie. Po zdeklarowaniu się Szwedów jako stronników Stanisława Leszczyńskiego, walczącego o tron Polski z Augustem II, Kurpie opowiedzieli się za Augustem II. W następnych latach przez tereny K Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Zniszczenia wojenne				0	1733	1735				0	0	0	Mazowieckie	Rozwiń
Nazwa źródła: opracowanie Adres bibliograficzny: Niedziałkowska Z., Puszcza Zielona. Bory Ostrołęckie. Z przeszłości Kurpiów, Warszawa 1981, s. 49. Dosłowny zapis źródła: Zawrzało w Puszczy Zielonej w latach trzydziestych (1733-1735), gdy doszło do ponownego rozlewu krwi — do walk między stronnikami Augusta III i Stanisława Leszczyńskiego, który chcąc pozyskać Kurpiów, zwolnił ich od niektórych świadczeń. Tym razem puszcza cy wspólnie ze Szwedami stawili opór wojskom saskim i sprzymierzonym z nimi wojskom rosy}skim, które dotkliwie niszczyły Kurpiowszczyznę. Wskutek zdrady dowódcy oddziału szwedzkiego Rebindera, w bitwie pod Jednaczewem (k. Łomży) Kurpie ponieśli porażkę, a ich przywódca Stach Konwa — bohater kurpiowski — dostał się do niewoli rosyjskiej i został stracony. Przegrana bitwa i śmierć Stacha Konwy były wielkim ciosem dla całej społeczności kurpiowskiej. Trwające grabieże i swawole Szwedów, nadal popierających Stanisława Leszczyńskiego, a z drugiej strony zapowiadane przez Augusta III różne """"libertacje"""" (zwolnienia) skłoniły Kurpiów do przerzucenia się na stronę saską i podporządkowania się Augustowi.""""""""""""awrzało w Puszczy Zielonej w latach trzydziestych (1733-1735), gdy doszło do ponownego rozlewu krwi — do walk mi Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Pietras Tomasz Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie			1630	0	0				0	0	0	Kujawsko-Pomorskie	Rozwiń
Nazwa źródła: Adres bibliograficzny: Historia Wąbrzeźna, t. 1, red. K. Mikulski, Wąbrzeźno 2005, s. 113. Dosłowny zapis źródła: Już w 1630 r., jak już wiemy, zebrała swoje żniwo w ziemi chełmińskiej dżuma — """"czarna śmierć"""".""""""""uż w 1630 r., j Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Chorążyczewski Waldemar Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie			1629	0	0				0	0	0	Kujawsko-Pomorskie	Rozwiń
Nazwa źródła: Adres bibliograficzny: Dzieje Świecia nad Wisłą i jego regionu, t. 1, red. K. Jasiński, Warszawa-Poznań-Toruń 1979, s. 223. Dosłowny zapis źródła: Zaraza grasująca w czasie obu wojen, szczególnie w latach 1629, 1657 i 1660. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Chorążyczewski Waldemar Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie			1657	0	0				0	0	0	Kujawsko-Pomorskie	Rozwiń
Nazwa źródła: Adres bibliograficzny: Dzieje Świecia nad Wisłą i jego regionu, t. 1, red. K. Jasiński, Warszawa-Poznań-Toruń 1979, s. 223. Dosłowny zapis źródła: Zaraza grasująca w czasie obu wojen, szczególnie w latach 1629, 1657 i 1660. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Chorążyczewski Waldemar Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie			1660	0	0				0	0	0	Kujawsko-Pomorskie	Rozwiń
Nazwa źródła: Adres bibliograficzny: Dzieje Świecia nad Wisłą i jego regionu, t. 1, red. K. Jasiński, Warszawa-Poznań-Toruń 1979, s. 223. Dosłowny zapis źródła: Zaraza grasująca w czasie obu wojen, szczególnie w latach 1629, 1657 i 1660. Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Chorążyczewski Waldemar Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie			0	1600	1602				0	0	0	Kujawsko-Pomorskie	Rozwiń
Nazwa źródła: Adres bibliograficzny: Dzieje Świecia nad Wisłą i jego regionu, t. 1, red. K. Jasiński, Warszawa-Poznań-Toruń 1979, s. 233. Dosłowny zapis źródła: Zarazy (czarna śmierć), szerzące się szczególnie w XVII w.; znamy ich nasilone działanie w latach 1600-1602, 1626, 1629, 1652, 1656, 1657. Występowały one również w XVI w., np.. w latach 1559, 1568, 1579, 1580, 1587, 1588, ale nie spowodowały tak wielkiego jak w XVII w. załamania demograficznego. Ostatnia epidemia """"czarnej śmierci"""" wystąpiła w okresie zamieszek wojennych w latach 1709-1711. Według późniejszych informacji, przesadnych chyba, w tym ostatnim roku zmarło w Nowem 500 osób.""""""""arazy (czarna śmierć), szerzące się szczególnie w XVII w.; znamy ich nasilone działanie w latach 1600-1602, 1626, 1629, 1652, 1656, 1657. Występowały one również w XVI w., Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Chorążyczewski Waldemar Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie			1626	0	0				0	0	0	Kujawsko-Pomorskie	Rozwiń
Nazwa źródła: Adres bibliograficzny: Dzieje Świecia nad Wisłą i jego regionu, t. 1, red. K. Jasiński, Warszawa-Poznań-Toruń 1979, s. 233. Dosłowny zapis źródła: Zarazy (czarna śmierć), szerzące się szczególnie w XVII w.; znamy ich nasilone działanie w latach 1600-1602, 1626, 1629, 1652, 1656, 1657. Występowały one również w XVI w., np.. w latach 1559, 1568, 1579, 1580, 1587, 1588, ale nie spowodowały tak wielkiego jak w XVII w. załamania demograficznego. Ostatnia epidemia """"czarnej śmierci"""" wystąpiła w okresie zamieszek wojennych w latach 1709-1711. Według późniejszych informacji, przesadnych chyba, w tym ostatnim roku zmarło w Nowem 500 osób.""""""""arazy (czarna śmierć), szerzące się szczególnie w XVII w.; znamy ich nasilone działanie w latach 1600-1602, 1626, 1629, 1652, 1656, 1657. Występowały one również w XVI w., Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Chorążyczewski Waldemar Postać digitalna:
Masowe choroby zakaźne	Epidemie			1629	0	0				0	0	0	Kujawsko-Pomorskie	Rozwiń
Nazwa źródła: Adres bibliograficzny: Dzieje Świecia nad Wisłą i jego regionu, t. 1, red. K. Jasiński, Warszawa-Poznań-Toruń 1979, s. 233. Dosłowny zapis źródła: Zarazy (czarna śmierć), szerzące się szczególnie w XVII w.; znamy ich nasilone działanie w latach 1600-1602, 1626, 1629, 1652, 1656, 1657. Występowały one również w XVI w., np.. w latach 1559, 1568, 1579, 1580, 1587, 1588, ale nie spowodowały tak wielkiego jak w XVII w. załamania demograficznego. Ostatnia epidemia """"czarnej śmierci"""" wystąpiła w okresie zamieszek wojennych w latach 1709-1711. Według późniejszych informacji, przesadnych chyba, w tym ostatnim roku zmarło w Nowem 500 osób.""""""""arazy (czarna śmierć), szerzące się szczególnie w XVII w.; znamy ich nasilone działanie w latach 1600-1602, 1626, 1629, 1652, 1656, 1657. Występowały one również w XVI w., Oryginalny zapis daty: Naziwsko i imię zbierającego: Chorążyczewski Waldemar Postać digitalna:

« Poprzednia

Strona: 103

Następna »