| Pożary |
Miasta |
|
|
1762 |
1762 |
1790 |
maj |
|
|
26 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Brzeziński K., Gramsz A., Tuszyn od królewszczyzny do hiperbazaru. Opowieść monograficzna, Łódź 2003, s. 70.
Dosłowny zapis źródła:
Pierwszy z nich [pożarów] 26 maja 1762 roku strawił kościół św. Witalisa wraz z zabudową plebanijną oraz całą wieś Tuszynek Starościński. Następne pożary przyszły w latach 1789 i 1790
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1631 |
0 |
0 |
czerwiec |
|
|
28 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Olejnik T., Leksykon miasta Wielunia, Wieluń 1998, s. 156.
Dosłowny zapis źródła:
28 VI 1631 r. — pożar powstały przy bramie Dąbrowskiej ogarnął całe miasto i przedmieście Rudzkie, spłonęła m.in[…] Kolegiata i kościół oo. Paulinów
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1644 |
0 |
0 |
kwiecień |
|
|
10 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Olejnik T., Leksykon miasta Wielunia, Wieluń 1998, s. 156.
Dosłowny zapis źródła:
10 IV 1644 r. — spłonęło miasto [Wieluń] i kolegiata
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1791 |
0 |
0 |
marzec |
|
|
18 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Olejnik T., Leksykon miasta Wielunia, Wieluń 1998, s. 156.
Dosłowny zapis źródła:
18 III 1791 r. — spłonęło miasto wraz z zamkiem, kamienice w rynku, zabudowania przy kilku ulicach, częściowo zniszczony został przez ogień także ratusz
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1795 |
0 |
0 |
wrzesień |
|
|
3 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Olejnik T., Leksykon miasta Wielunia, Wieluń 1998, s. 156.
Dosłowny zapis źródła:
3 IX 1795 r. — spłonęły kościoły kolegiacki i ks. pijarów, budynki kolegium oraz 50 domów mieszczan [wieluńskich]
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1730 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Olejnik T., Leksykon miasta Wielunia, Wieluń 1998, s. 77.
Dosłowny zapis źródła:
W 1730 r. budynki klasztorne [klasztoru ss. bernardynek w Wieluniu] uległy częściowemu zniszczeniu w czasie pożaru
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1522 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Szymczak J., Uniejów do schyłku XVI wieku, [w:] Uniejów. Dzieje miasta, pod red. J. Szymczaka, Łódź-Uniejów 1995, s. 72.
Dosłowny zapis źródła:
Niebawem jednak miasto [Uniejów] zostało dotknięte pożarem, gdyż J. Łaski 5 VII 1522 r. wyjednał zwolnienie mieszczan na 10 lat od podatków i na 2 lata od płacenia czopowego. Również J. Łaski z powodu zniszczenia dokumentów nadał miastu nowe przywileje 22 VIII 1525 r., które zostały zatwierdzone 28 stycznia następnego roku na sejmie piotrkowskim.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1525 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Szymczak J., Uniejów do schyłku XVI wieku, [w:] Uniejów. Dzieje miasta, pod red. J. Szymczaka, Łódź-Uniejów 1995, s. 95.
Dosłowny zapis źródła:
jest natomiast faktem, iż zamek [arcybiskupów gnieźnieńskich w Uniejowie] spłonął w 1525 r. Jego odbudowa i rozbudowa trwała kilka lat, gdyż ukończył ją w 1534 r. starosta arcybiskupi Stanisław z Gomolina
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1690 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Żerek-Kleszcz H., Dzieje miasta w XVII i XVIII wieku, [w:] Uniejów. Dzieje miasta, pod red. J. Szymczaka, Łódź-Uniejów 1995, s. 110.
Dosłowny zapis źródła:
Budynek ratuszowy dzielił los miasta ulegając zniszczeniu w pożarze w 1690 r. Na koszty jego odbudowy przeznaczono sumy (na ogół po 20 grzywien od aktu) uzyskiwane przez magistrat ze sprzedaży opuszczonych nieruchomości, które nie miały sukcesorów. Zapiski tego rodzaju znikają około 1695 r. co pozwala sądzić, iż ratusz został odbudowany.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1770 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Żerek-Kleszcz H., Dzieje miasta w XVII i XVIII wieku, [w:] Uniejów. Dzieje miasta, pod red. J. Szymczaka, Łódź-Uniejów 1995, s. 110.
Dosłowny zapis źródła:
Poza linią dawnej fosy usytuowany był kościół parafialny pw. św. Mikołaja z prepozyturą benedyktynów. Kościół ten spłonął w 1770 r. i nie podjęto trudów jego odbudowy.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1784 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Żerek-Kleszcz H., Dzieje miasta w XVII i XVIII wieku, [w:] Uniejów. Dzieje miasta, pod red. J. Szymczaka, Łódź-Uniejów 1995, s. 111, 112.
Dosłowny zapis źródła:
W 1785 r. miały być w Uniejowie tylko 54 zamieszkałe domy, co było efektem 2 pożarów w 1784 r.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1659 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Żerek-Kleszcz H., Dzieje miasta w XVII i XVIII wieku, [w:] Uniejów. Dzieje miasta, pod red. J. Szymczaka, Łódź-Uniejów 1995, s. 112.
Dosłowny zapis źródła:
W 1659 r. pożar spowodowany przez zimującą w mieście chorągiew łowczego podlaskiego miał strawić następne 26 domów oraz [młyn] Skrobania. Skala zniszczeń musiała być ogromna, miasto bowiem uzyskało 25 VI 1659 od Jana Kazimierza libertację od wszelkich podatków (z wyjątkiem akcyzy) na okres 4 lat. Miało też być wolne od żołnierskich stacji, noclegów itp..
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1690 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Żerek-Kleszcz H., Dzieje miasta w XVII i XVIII wieku, [w:] Uniejów. Dzieje miasta, pod red. J. Szymczaka, Łódź-Uniejów 1995, s. 112.
Dosłowny zapis źródła:
Najbardziej rozległe były rozmiary pożaru spowodowanego przez niejakiego Rychlickiego w 1690 r., gdy spłonęły 62 domy i wszystkie browary oraz 2 kościoły.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1698 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Żerek-Kleszcz H., Dzieje miasta w XVII i XVIII wieku, [w:] Uniejów. Dzieje miasta, pod red. J. Szymczaka, Łódź-Uniejów 1995, s. 112.
Dosłowny zapis źródła:
Rychło potem pożar w 1698 r. zniszczył 26 domów i zabudowania gospodarcze Wojciecha Ofiarskiego (określone jako folwark).
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Wsi |
|
|
1736 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Żerek-Kleszcz H., Dzieje miasta w XVII i XVIII wieku, [w:] Uniejów. Dzieje miasta, pod red. J. Szymczaka, Łódź-Uniejów 1995, s. 112.
Dosłowny zapis źródła:
Nie znany jest zakres zniszczeń spowodowanych przez pożar w 1736 r. Miasto uzyskało wówczas na prośbę prymasa zwolnienie od podatków wojewódzkich przez sejmik sieradzki na okres 2 lat.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1537 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Marszał T., Szadek. Monografia miasta, Szadek 1995, s. 21.
Dosłowny zapis źródła:
[…] przywileje nadane przez króla Zygmunta I [miastu Szadek], takie jak: […] zwolnienie dotkniętego pożarem miasta na 8 lat od wszelkich opłat i przyznanie prawa swobodnego ścinania budulca w lasach prusinowskich (1537 r.)
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1569 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Marszał T., Szadek. Monografia miasta, Szadek 1995, s. 21.
Dosłowny zapis źródła:
W 1569 r. wybuchł drugi w tym wieku wielki pożar, który zniszczył 2/3 miasta [Szadek]. Lustracja z 1569 r. podaje, że mieszczanie szadkowscy płacili czynsz od 135 domów, a kolejnych 225 było zwolnionych od opłat z powodu pożaru.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1523 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Nowak T., Rosin R., Wiklak H., Brzeziny i okolice do schyłku XVI w., [w:] Brzeziny. Dzieje miasta do 1995 roku, pod red. K. Badziaka, Łódź-Brzeziny 1997, s. 74.
Dosłowny zapis źródła:
Jedną z najgroźniejszych plag stanowiły pożary. W 1523 r. po pożarze miasta mieszczanie brzezińscy uzyskali 12-letnie zwolnienie od płacenia podatków na rzecz państwa, z wyłączeniem jedynie opłat cła nowego.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
0 |
1620 |
1622 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Żerek-Kleszcz H., Brzeziny w XVII i XVIII wieku, [w:] Brzeziny. Dzieje miasta do 1995 roku, pod red. K. Badziaka, Łódź-Brzeziny 1997, s. 81.
Dosłowny zapis źródła:
10 X 1620 r. Stwierdzono wówczas, iż w mieście znajdowało się 170 opuszczonych domów […] Kolejna wizja została dokonana 9 XII 1622 r. Odnotowano wtedy opuszczenie 125 domów […] W obu przypadkach jako powody spustoszenia podawano pożary, śmierć mieszczan i ucisk ze strony żołnierza krajowego.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
0 |
1685 |
1699 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Żerek-Kleszcz H., Brzeziny w XVII i XVIII wieku, [w:] Brzeziny. Dzieje miasta do 1995 roku, pod red. K. Badziaka, Łódź-Brzeziny 1997, s. 82.
Dosłowny zapis źródła:
Kolejny odnotowany ubytek domów mieszkalnych — 140 domów w 1699 r. — znajduje częściowe uzasadnienie w cząstkowych zeznaniach o pożarach trawiących miasto w latach 1685, 1686 i 1699.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
0 |
1704 |
1710 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Żerek-Kleszcz H., Brzeziny w XVII i XVIII wieku, [w:] Brzeziny. Dzieje miasta do 1995 roku, pod red. K. Badziaka, Łódź-Brzeziny 1997, s. 82.
Dosłowny zapis źródła:
W 1704 r. miały spłonąć w Brzezinach 33 domy mieszkalne oraz sąsiadujące z nimi budynki gospodarskie. W roku 1711 mieszczanie dwukrotnie składali zeznania o ubytku domów w """"ubogim mieście Brzeziny"""". Zeznania obejmowały okres od 1707 r. Zniszczeniu miało ulec wówczas 57 domów, w tym na Starym Mieście 8 w 1706 r. i 6 w 1710 r. (podczas """"gniewu boskiego""""), na ulicy Łęczyckiej — 1, na Kościelnej — 5, Rawskiej — 2, Nowym Mieście — 1, Zielonej — 6. Ponadto jako miejsce z zabudową mieszkalną wymienione są Kąty za dworem, gdzie w 1707 r. zniszczeniu uległo 5 domów."""""""""""" 1704 r. miały spłonąć w Brzezinach 33 domy mieszkalne oraz sąsiadujące z nimi budynki gospodarskie. W roku 1711 mieszczanie dwukrotnie składali zeznania o ubytku domów w """"ubogim mieście Brzeziny"""". Zeznania obejmowały okres od 1707 r. Zniszczeniu miało ulec wówczas 57 domów, w tym na Starym Mieście 8 w 1706 r. i 6 w 1710 r. (podczas """"gniewu boskiego""""), na ulicy Łęczyckiej — 1, na Kościeln""""""""1704 r. miały spłonąć w Brzezinach 33 domy mieszkalne oraz sąsiadujące z nimi budynki gospodarskie. W roku 1711 mieszczanie dwukrotnie składali zeznania o ubytku domów w """"ubogim mieście Brzeziny"""". Zeznania obejmowały ok""""""""704 r. miały spłonąć w Brzezinach 33 domy mieszk
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1561 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Rosin R., Miasta do 1572 r., [w:] Szkice z dziejów Sieradzkiego, pod red. J. Śmiałowskiego, Łódź 1977, s. 84.
Dosłowny zapis źródła:
Po wielkim pożarze w 1561 r. Szadek otrzymał zwolnienia od podatków, toteż regestr podatkowy z 1563 i lustracja z 1565 r. nie podają nam danych o miejscowych rzemieślnikach.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1581 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Baranowski B., Stosunki gospodarcze i społeczne w XVII i XVIII wieku, [w:] Szkice z dziejów Sieradzkiego, pod red. J. Śmiałowskiego, Łódź 1977, s. 114.
Dosłowny zapis źródła:
W roku 1581 wybuchł pożar, który zniszczył znaczną część miasta
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1588 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Baranowski B., Stosunki gospodarcze i społeczne w XVII i XVIII wieku, [w:] Szkice z dziejów Sieradzkiego, pod red. J. Śmiałowskiego, Łódź 1977, s. 114.
Dosłowny zapis źródła:
W roku 1588 nowy pożar dotknął miasto. Spłonął wówczas zamek sieradzki, który po odbudowie nie wrócił już do swej dawnej świetności.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1574 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Marszał T., Szadek. Monografia miasta, Szadek 1995, s. 21.
Dosłowny zapis źródła:
Kolejny, trzeci pożar wybuchł w 1574 r. Mieszczan nim dotkniętych król Henryk Walezy uwolnił od szeregu świadczeń na okres czterech lat.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1653 |
0 |
0 |
lipiec |
|
|
5 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Marszał T., Szadek. Monografia miasta, Szadek 1995, s. 28.
Dosłowny zapis źródła:
Jednak już w 1653 r. miasto dotknął kolejny pożar i """"5 lipca spłonęło w Szadku 167 domów z należącymi do nich budynkami, browarami, a także 8 domów misjonarskich […] i probostwo św. Ducha, kościół tylko murowany ocalał, a także szkoła i stodół 20 się ostało"""" […] Dlatego też w 1654 r. Jan Kazimierz wydał kolejny przywilej zwalniający miasto od wszelkich ciężarów.""""""""""""ednak już w 1653 r. miasto dotknął kolejny pożar i """"5 lipca spłonęło w Szadku 167 domów z należącymi do nich budynkami, browarami, a także 8 domów misjonarskich […] i probostwo św. Ducha, kościół tylko murowany ocalał, a także szkoła i stodół 20 się ostało"""" […] Dlatego też w 1654 r. Jan Kazimierz wydał kolejny """"""""dnak już w 1653 r. miasto dotknął kolejny pożar i """"5 lipca spłonęło w Szadku 167 domów z należącymi do nich budynkami, browarami, a także 8 domów misjonarskich […] i probostwo św. Ducha, kościół tylko murowany ocalał, a także szkoła i stodół 20 się ostało"""" […]""""""""nak już w 1653 r. miasto dotknął kolejny pożar i """"5 lipca spłonęło w Szadku 167 domów z należącymi do nich budynkami, browarami, a także 8 domów misjonarskich […] i probostwo św. Ducha, kościół tylko murowany """"""""ak już w 1653 r. miasto dotknął kolejny pożar i """"5 lipca spłonęło w Szadku 167 domów z należącymi do nich budynkami, browarami, a także 8 domów misjonarskich [""""""""k już w 1653 r. miasto dotknął kolejny pożar i """"5 lipca spłonęło w Szadku 167 domów z należącymi do nich budyn"""""""" już w 1653 r. miasto dotknął kolejny pożar i """"5 lipca spłonęł""""""""już w 1653 r. m
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1532 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Rosin R., Pabianice w XV i XVI wieku, [w:] Dzieje Pabianic, pod red. G. Missalowej, Łódź 1968, s. 35, 38.
Dosłowny zapis źródła:
Jan Latalski, dzierżawca dóbr pabianickich w latach 1510-1526, zobowiązał się w 1513 r. wyremontować tę budowlę [stary dwór]. W 1516 r. rozpoczął remont, a ukończył go przed 1519 r. Było w """"starym domu"""" 7 komór oraz świetlica dla czeladzi, a naprzeciw takich samych rozmiarów komnata z kominem. Dom ten spłonął w 1532 r. […] W pierwszych latach swej dzierżawy (1510-1513) zbudował latalski nowy dom, później zwany przeważnie wielkim […]. Dom ten przetrwał wielki pożar w 1532 r., ale od tego czasu był nazywany starym. […] Po wspomnianym pożarze w 1532 r. zbudowano nowy dom.""""
""""O wiele groźniejszy był pożar w 1532 r. — spaliło się całe miasto wraz z kościołem i plebanią oraz część dworu""""""""""""an Latalski, dzierżawca dóbr pabianickich w latach 1510-1526, zobowiązał się w 1513 r. wyremontować tę budowlę [stary dwór]. W 1516 r. rozpoczął remont, a ukończył go przed 1519 r. Było w """"starym domu"""" 7 komór oraz świetlica dla czeladzi, a naprzeciw takich samych rozmiarów komnata z kominem. Dom ten spłonął w 1532 r. […] W pierwszych latach swej dzierżawy (1510-1513) zbudował latalski nowy dom, później zwany przeważnie wielkim […]. Dom ten przetrwał wielki pożar w 1532 r., ale od tego czasu był n""""""""n Latalski, dzierżawca dóbr pabianickich w latach 1510-1526, zobowiązał się w 1513 r. wyremontować tę budowlę [stary dwór]. W 1516 r. rozpoczął remont, a ukończył go przed 1519 r. Było w """"starym domu"""" 7 komór oraz świetlica dla czeladzi, a naprzeciw takich samych rozmiarów komnata z kominem. Dom ten spłonął w 15"""""""" Latalski, dzierżawca dóbr pabianickich w latach 1510-1526, zobowiązał się w 1513 r. wyremontować tę budowlę [stary dwór]. W
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1523 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Rosin R., Łask i Łascy do końca XVI wieku, [w:] Łask. Dzieje miasta, pod red. J. Śmiałowskiego, Łask 1998, s. 84.
Dosłowny zapis źródła:
Zwolnienie od opłat [na rzecz króla] było później [po 1504 r.] przedłużane, ostatni raz przed XVII w. po pożarze w 1523 r., na 15 lat. Zygmunt I odpuścił ponadto w 1526 r. łaszczanom płacenie przez dwa kwartały podatku czopowego, tzn. od trunków.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1624 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Rosin R., Łask i Łascy do końca XVI wieku, [w:] Łask. Dzieje miasta, pod red. J. Śmiałowskiego, Łask 1998, s. 86.
Dosłowny zapis źródła:
Najstarsza informacja — jak dotychczas — o zabudowie Łasku pochodzi z 1624 r. Spłonęła wtedy w nim połowa domów chrześcijańskich, wynosząca 147 budynków, a zatem łącznie było ich 294. […] Najstarszy [ratusz] miano wznieść w XVI w., spłonął podczas wspomnianego już pożaru w 1624 r.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1747 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Rosin R., Łask i Łascy do końca XVI wieku, [w:] Łask. Dzieje miasta, pod red. J. Śmiałowskiego, Łask 1998, s. 86.
Dosłowny zapis źródła:
[…] wzmianka z 1747 r. o spłonięciu w Łasku 258 domów
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1624 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Baranowski B., Łask w XVII i XVIII wieku, [w:] Łask. Dzieje miasta, pod red. J. Śmiałowskiego, Łask 1998, s. 117, 118, 124.
Dosłowny zapis źródła:
Wyróżniającym się budynkiem w mieście [Łasku] był ratusz. Był to prawdopodobnie drewniany budynek z ozdobną wieżą, wzniesiony być może przez zagranicznego (włoskiego) architekta w XVI w. w jednym z rogów Rynku. Budynek ten zniszczony został przez pożar w 1624 r.""""
""""Oto bowiem podczas pożaru miasta w 1624 r. spaliło się 146 domów mieszkalnych.""""
""""Tak na przykłąd w 1624 r. wielki pożar zniszczył część Łasku. Ofiarą ognia padło wówczas jakoby 148 domów. Licząc, że średnio jeden dom mieszczański zamieszkiwany był przez około 8 osób, można przyjąć, że na skutek pożaru dach nad głową utraciło około 1180 osób. Naturalnie ofiarą ognia nie padło całe miasto, ale tylko jakaś jego bardzo poważna część, można więc przypuszczać, że w przededniu pożaru miasto liczyło co najmniej tysiąc kilkuset mieszkańców, a niewykluczone, że nawet i przeszło dwa tysiące.""""""""""""yróżniającym się budynkiem w mieście [Łasku] był ratusz. Był to prawdopodobnie drewniany budynek z ozdobną wieżą, wzniesiony być może przez zagranicznego (włoskiego) architekta w XVI w. w jednym z rogów Rynku. Budynek ten zniszczony został przez pożar w 1624 r.""""
""""Oto bowiem podczas pożaru miasta w 1624 r. spaliło się 146 domów mieszkalnych.""""
""""Tak na przykłąd w 1624 r. wielki pożar zniszczył część Łasku. Ofiarą ognia padło wówczas jakoby 148 domów. Licząc, że średnio jeden dom mieszczański zamieszkiwany był przez około 8 osób, można przyjąć, że na skutek pożaru dach nad głową utraciło""""""""różniającym się budynkiem w mieście [Łasku] był ratusz. Był to prawdopodobnie drewniany budynek z ozdobną wieżą, wzniesiony być może przez zagranicznego (włoskiego) architekta w XVI w. w jednym z rogów Rynku. Budynek ten zniszczony został przez pożar w 1624 r.""""
""""Oto bowiem podczas pożaru miasta w 1624 r. spaliło się 146 domów mie""""""""óżniającym się budynkiem w mieście [Łasku] był ratusz. Był to prawdopodob
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1747 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Baranowski B., Łask w XVII i XVIII wieku, [w:] Łask. Dzieje miasta, pod red. J. Śmiałowskiego, Łask 1998, s. 117, 119, 126-127, 131.
Dosłowny zapis źródła:
W tym samym miejscu zbudowany został niedługo później [po 1624 r.] nowy ratusz, budynek znacznie skromniejszy, który przetrwał do połowy XVIII w. Zniszczony on został przez pożar w 1747 r.""""
""""Wielki pożar miasta z 1747 r. spowodował jednak zniszczenie 258 domów. Po tym wielkim pożarze miasto odbudowywało się powoli. Prawdopodobnie też nawet w końcu tego stulecia nie wróciło ono do takich rozmiarów.""""
""""Na przykład w 1764 r., kiedy to jeszcze od czasów wielkiego pożaru z 1747 r. Łask był poważnie wyludniony, w mieście tym było 890 Żydów.""""
""""Można jednak przypuszczać, że zarówno w XVII, jak tym bardziej jeszcze w pierwszej połowie XVIII w., przed wielkim pożarem w 1747 r., Łask był jednym z większych ośrodków rzemiosła na ziemiach Polski Środkowej.""""
""""Podczas pożaru miasta w 1747 r. kościół kolegiaty łaskiej uległ znacznemu zniszczeniu. Dzięki energii infułata Marcina Załuskiego oraz właścicielki miasta Wiktorii Załuskiej kolegiata została odbudowana. Prace ciągnęły się jednak przez długie lata."""""""""""" tym samym miejscu zbudowany został niedługo później [po 1624 r.] nowy ratusz, budynek znacznie skromniejszy, który przetrwał do połowy XVIII w. Zniszczony on został przez pożar w 1747 r.""""
""""Wielki pożar miasta z 1747 r. spowodował jednak zniszczenie 258 domów. Po tym wielkim pożarze miasto odbudowywało się powoli. Prawdopodobnie też nawet w końcu tego stulecia nie wróciło ono do takich rozmiarów.""""
""""Na przykład w 1764 r., kiedy to jeszcze od czasów wielkiego pożaru z 1747 r. Łask był poważnie wyludniony, w mieście tym było 890 Żydów.""""
""""Można jednak przypuszczać, że zarówno w XVII, jak tym bardziej jeszcze w pierwszej połowie XVIII w., przed wielkim pożarem w 1747 r., Łask był jednym z większych ośrodków rzemiosła na ziemiach Polski Środkowej.""""
""""Podczas pożaru miasta w 1747 r. kościół kolegiaty łaskiej ule""""""""tym samym miejscu zbudowany został niedługo później [po 1624 r.] nowy ratusz, budynek znacznie skromniejszy, który przetrwał do połowy XVIII w. Zniszczony on został przez pożar w 1747 r.""""
""""Wielki pożar miasta z 1747 r. spowodował jednak zniszczenie 258 domów. Po tym wielkim pożarze miasto odbudowywało się powoli. Prawdopodobnie też nawet w końcu tego stulecia nie wróciło ono do takich rozmiarów.""""
""""Na przykład w 1764 r., kiedy to jeszcze od czasów wielkiego pożaru z 1747 r. Łask był poważnie wyludniony, w mieście tym było 890 Żydów.""""
""""Można jednak przypuszczać, że zarówno w XVII, jak tym bardziej jeszcze w pierwszej połowie""""""""ym samym miejscu zbudowany został niedługo później [po 1624 r.] nowy ratusz, budynek znacznie skromniejszy, który przetrwał do połowy XVIII w. Zniszczony on został przez pożar w 1747 r.""""
""""Wielki pożar miasta z 1747 r. spowodował jednak zniszczenie 258 domów. Po tym wielkim pożarze miasto odbudowywało się powoli. Prawdopodobnie też nawet w końcu tego stulecia nie wróciło ono do takich rozmiarów.""""
""""Na przykład w 1764 r., kiedy to jeszcze od cza""""""""m samym miejscu zbudowany został niedługo później [po 1624 r.] nowy ratusz, budynek znacznie skromniejszy, który przetrwał do połowy XVIII w. Zniszczony on został przez pożar w 1747 r.""""
""""Wielki pożar miasta z 1747 r. spowodował jednak zniszczenie 258 domów. Po ty"""""""" samym miejscu zbudowany został niedługo później [po 1624 r.] nowy ratusz, budyne
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1665 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Baranowski B., Łask w XVII i XVIII wieku, [w:] Łask. Dzieje miasta, pod red. J. Śmiałowskiego, Łask 1998, s. 138.
Dosłowny zapis źródła:
Z kolei trzecim kościołem katolickim w Łasku była modrzewiowa świątynia pod wezwaniem Św. Ducha, pobudowana w zachodniej części miasta. W połowie XVII wieku znajdowała się ona już w stanie ruiny. […] W 1665 r. kaplica ta spłonęła, a na jej miejsce w następnym roku, 1666, wybudowano nową drewnianą świątynię. Kościół ten istnieje zresztą do dziś dnia.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1681 |
0 |
0 |
luty |
|
|
12 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Baranowski B., Stosunki gospodarcze i społeczne w XVII i XVIII wieku, [w:] Szkice z dziejów Sieradzkiego, pod red. J. Śmiałowskiego, Łódź 1977, s. 114.
Dosłowny zapis źródła:
W późniejszych latach miasto [Sieradz] poczęło się odbudowywać, jednak groźny pożar 12 II 1681 r. znów zniszczył 37 domów.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1684 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Baranowski B., Stosunki gospodarcze i społeczne w XVII i XVIII wieku, [w:] Szkice z dziejów Sieradzkiego, pod red. J. Śmiałowskiego, Łódź 1977, s. 114.
Dosłowny zapis źródła:
Ofiarą następnego pożaru — w 1684 r. — padło 45 domów.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
|
|
|
1690 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Baranowski B., Stosunki gospodarcze i społeczne w XVII i XVIII wieku, [w:] Szkice z dziejów Sieradzkiego, pod red. J. Śmiałowskiego, Łódź 1977, s. 114.
Dosłowny zapis źródła:
Z kolei miasto dotknięte zostało pożarem w 1690 r. Po tym pożarze zostały zaledwie 73 domy.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1693 |
0 |
0 |
czerwiec |
|
|
15 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Baranowski B., Stosunki gospodarcze i społeczne w XVII i XVIII wieku, [w:] Szkice z dziejów Sieradzkiego, pod red. J. Śmiałowskiego, Łódź 1977, s. 114.
Dosłowny zapis źródła:
Nie odbudowały się jeszcze zniszczone przez ogień domostwa, kiedy nowy pożar 15 VI 1693 r. zniszczył 52 domy oraz klasztor i kościół.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1750 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Baranowski B., Stosunki gospodarcze i społeczne w XVII i XVIII wieku, [w:] Szkice z dziejów Sieradzkiego, pod red. J. Śmiałowskiego, Łódź 1977, s. 117.
Dosłowny zapis źródła:
W połowie jednak XVIII wieku kilkakrotne pożary znów poważnie zniszczyły Wartę.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1624 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Baranowski B., Stosunki gospodarcze i społeczne w XVII i XVIII wieku, [w:] Szkice z dziejów Sieradzkiego, pod red. J. Śmiałowskiego, Łódź 1977, s. 120.
Dosłowny zapis źródła:
Upadek miasta rozpoczął się w 1624 r., gdy gwałtowny pożar zniszczył sto kilkadziesiąt domów.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1688 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Baranowski B., Stosunki gospodarcze i społeczne w XVII i XVIII wieku, [w:] Szkice z dziejów Sieradzkiego, pod red. J. Śmiałowskiego, Łódź 1977, s. 120.
Dosłowny zapis źródła:
Odbudowujący się Łask znów zniszczony został przez wielki pożar w 1688 r.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1747 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Baranowski B., Stosunki gospodarcze i społeczne w XVII i XVIII wieku, [w:] Szkice z dziejów Sieradzkiego, pod red. J. Śmiałowskiego, Łódź 1977, s. 120.
Dosłowny zapis źródła:
Największą jednak klęską dla miasta [Łasku] był pożar z 1747 r., podczas którego spalonych zostało dwieście kilkadziesiąt domów.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1696 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Baranowski B., Stosunki gospodarcze i społeczne w XVII i XVIII wieku, [w:] Szkice z dziejów Sieradzkiego, pod red. J. Śmiałowskiego, Łódź 1977, s. 121.
Dosłowny zapis źródła:
W dalszych latach miasto dość poważnie się odbudowało, w 1696 r. uległo jednak zniszczeniu przez pożar.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
0 |
1787 |
1791 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Baranowski B., Stosunki gospodarcze i społeczne w XVII i XVIII wieku, [w:] Szkice z dziejów Sieradzkiego, pod red. J. Śmiałowskiego, Łódź 1977, s. 124.
Dosłowny zapis źródła:
Osada ta kilkakrotnie padała ofiarą pożarów, szczególnie dotkliwych w 1787 i 1791 r. Znaczne zniszczenia pozwoliły jednak na dość nowoczesną odbudowę.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1702 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Glinkowski W., Układ przestrzenny, obwarowania i zabudowa miasta w XVI-XVIII w., [w:] Dzieje Piotrkowa Trybunalskiego, pod red. B. Baranowskiego, Łódź 1989, s. 48.
Dosłowny zapis źródła:
W 1530 r. pobudowano na Wielkiej Wsi z inicjatywy podkanclerzego koronnego Piotra Tomickiego wspaniały dwór biskupów krakowskich (spłonął w 1702 r.), opodal wzniesiono również budynki dworu arcybiskupów gnieźnieńskich.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
Lato |
1786 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Glinkowski W., Układ przestrzenny, obwarowania i zabudowa miasta w XVI-XVIII w., [w:] Dzieje Piotrkowa Trybunalskiego, pod red. B. Baranowskiego, Łódź 1989, s. 60, 51.
Dosłowny zapis źródła:
Prawdziwą plagą dla zabudowy Piotrkowa były również pożary, wyjątkowo częste, gdyż o zaprószenie ognia w tak ruchliwym i gęsto zabudowanym mieście nie było trudno. Ze względu na małą w tym czasie skuteczność walki z tym żywiołem pochłaniał on średnio co kilkanaście lat szereg budynków mieszkalnych. Ostatni w XVIII w. wielki pożar Piotrkowa miał miejsce latem 1786 r. Wkrótce po tym wydarzeniu starosta piotrkowski J. Przyłuski zwrócił się do króla z prośbą o wyasygnowanie 200 000 zł na odbudowę miasta. Ogółem w tym pożarze, ucierpiało mniej lub bardziej, ponad 110 domów, na ogólną liczbę 340.""""
""""W 1786 r. groźny pożar zniszczył główne ulice jurydyki [Biskupiej] : Warszawską i Lubelską.""""""""""""rawdziwą plagą dla zabudowy Piotrkowa były również pożary, wyjątkowo częste, gdyż o zaprószenie o
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1511 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Glinkowski W., Układ przestrzenny, obwarowania i zabudowa miasta w XVI-XVIII w., [w:] Dzieje Piotrkowa Trybunalskiego, pod red. B. Baranowskiego, Łódź 1989, s. 61.
Dosłowny zapis źródła:
Przebudowa średniowiecznej """"wieży"""" w nowożytną siedzibę monarszą (w tym czasie forma wieży była już archaiczna dla tego typu budowli) miała miejsce w latach 1511-1519 (1522) i wiązała się ze wzrostem znaczenia politycznego Piotrkowa oraz, prawdopodobnie, ze zniszczeniem średniowiecznej """"wieży"""" przez pożar u progu XVI stulecia.""""""""""""rzebudowa średniowiecznej """"wieży"""" w nowożytną siedzibę monarszą (w tym czasie forma wieży była już archaiczna dla tego typu budowli) miała miejsce w latach 1511-1519 (1522) i wiązała się ze wzrostem znaczenia politycznego Piotrkowa oraz, prawdopodobnie, ze zniszczeniem średniowiecznej """"wieży"""" przez p""""""""zebudowa średniowiecznej """"wieży"""" w nowożytną siedzibę monarszą (w tym czasie forma wieży była już archaiczna dla tego typu budowli) miała miejsce w latach 1511-1519 (1522) i wiązała się ze wzrostem znaczenia politycznego Piotrkowa oraz, prawdopodobnie, ze zniszczeniem średn""""""""ebudowa średniowiecznej """"wieży"""" w nowożytną siedzibę monarszą (w tym czasie forma wieży była już archaiczna dla tego typu budowli) miała miejsce w latach 1511-1519 (1522) i wiązała się ze wzrostem znaczenia politycznego Piotrkowa oraz, prawdopodobn""""""""budowa średniowiecznej """"wieży"""" w nowożytną siedzibę monarszą (w tym czasie forma wieży była już archaiczna dla tego typu budowli) miała miejsce w latach 1511-1519 (1522) i wiązała się ze wzrostem znaczenia politycznego Piot""""""""udowa średniowiecznej """"wieży"""" w nowożytną siedzibę monarszą (w tym czasie forma wieży była już archaiczna dla tego typu budowli) miała miejsce w latach 1511-1519 (1522) i wiązała się ze wzrostem znac""""""""dowa średniowiecznej """"wieży"""" w nowożytną siedzibę monarszą (w tym czasie forma wieży była już archaiczna dla tego typu budowli) miała miejsce w latach 1511-1519 (1522) i wiązał""""""""owa średniowiecznej """"wieży"""" w nowożytną siedzibę monarszą (w tym czasie forma wieży była już archaiczna dla tego typu budowli) miała miejsce w latach 1511""""""""wa średniowiecznej """"wieży"""" w nowożytną siedzibę monarszą (w tym czasie forma wieży była już archaiczna dla tego typu budowli) miała m""""""""a średniowiecznej """"wieży"""" w nowożytną siedzibę monarszą (w tym czasie forma wieży była już archaiczna dla tego ty"""""""" średniowiecznej """"wieży"""" w nowożytną siedzibę monarszą (w tym czasie forma wieży była już arch""""""""średniowiecznej """"wieży"""" w nowożytną siedzibę monarszą (w tym czasie forma wi""""""""redniowiecznej """"wieży"""" w nowożytną siedzibę monarszą (w tym""""""""edniowiecznej """"wieży"""" w nowożytną siedzibę """"""""dniowiecznej """"wieży"""" w nowoż""""""""niowiecznej """"w""""""""i
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1516 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Glinkowski W., Układ przestrzenny, obwarowania i zabudowa miasta w XVI-XVIII w., [w:] Dzieje Piotrkowa Trybunalskiego, pod red. B. Baranowskiego, Łódź 1989, s. 62.
Dosłowny zapis źródła:
Wiadomo tylko, że ten XV-wieczny dwór [na przedmieściu Bugaj] uległ zniszczeniu w czasie pożaru z 1516 r. Około 1567 r. podstarości piotrkowski Piotr Żochowski kierował pracami budowlanymi przy wznoszeniu """"curiae Piotrcoviensis Bugay"""".""""""""iadomo tylko, że ten XV-wiecz
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1731 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Glinkowski W., Układ przestrzenny, obwarowania i zabudowa miasta w XVI-XVIII w., [w:] Dzieje Piotrkowa Trybunalskiego, pod red. B. Baranowskiego, Łódź 1989, s. 63.
Dosłowny zapis źródła:
Najprawdopodobniej w pierwszej połowie XVIII w. (podczas wojny północnej lub w wyniku pożaru miasta z 1731 r.) szpital uległ ponownemu zniszczeniu, odbudowano go z kaplicą w 1757 r.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
0 |
1731 |
1786 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Glinkowski W., Układ przestrzenny, obwarowania i zabudowa miasta w XVI-XVIII w., [w:] Dzieje Piotrkowa Trybunalskiego, pod red. B. Baranowskiego, Łódź 1989, s. 64.
Dosłowny zapis źródła:
Mury wieży [fary piotrkowskiej] mocno ucierpiały w czasie pożarów w 1731 i zwłaszcza w 1786 r., po którym to jej popękane i pochylone ściany odbudowano na nowo.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
0 |
1516 |
1544 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Żerek-Kleszcz H., Klęski elementarne w dziejach miasta w XVI-XVIII w., [w:] Dzieje Piotrkowa Trybunalskiego, pod red. B. Baranowskiego, Łódź 1989, s. 160.
Dosłowny zapis źródła:
Za najpoważniejsze katastrofy, które szczególnie silnie dotknęły Piotrków, uznali: w XVI w. pożary w latach 1516 i 1544 […] Wiadomo, że oprócz pożarów miasta, wymienionych wyżej, w 1531 r. pożar zniszczył klasztor i częściowo kościół Dominikanów (zostały później odbudowane m.in.. Dzięki staraniom królowej Bony). Po pożarze w 1531 r. miasto uzyskało ulgi podatkowe w postaci zmniejszenia opłat szosu. W 1544 r. zaś Zygmunt I uwolnił je od podatków na okres 10 lat, od opłat czopowego na kwartał i na dwa lata od obowiązku dawania podwód.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1694 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Żerek-Kleszcz H., Klęski elementarne w dziejach miasta w XVI-XVIII w., [w:] Dzieje Piotrkowa Trybunalskiego, pod red. B. Baranowskiego, Łódź 1989, s. 160.
Dosłowny zapis źródła:
Również ze źródeł zakonnych pochodzą informacje o […] pożarze części miasta [Piotrkowa] w 1694 r. (kronika jezuicka).
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1615 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Żerek-Kleszcz H., Klęski elementarne w dziejach miasta w XVI-XVIII w., [w:] Dzieje Piotrkowa Trybunalskiego, pod red. B. Baranowskiego, Łódź 1989, s. 160.
Dosłowny zapis źródła:
w XVII w. — pożar w 1615 r. i rabunek miasta przez skonfederowanych żołnierzy […] w 1616 r., gdy po zniszczeniu miasta przez pożar i złupieniu go przez skonfederowanych żołnierzy konstytucja sejmowa """"Prorogacya wolności miastu Piotrkowskiemu"""" uwolniła tych, którzy """"damna passi sunt"""", na okres dwu lat od płacenia wszelkich podatków."""""""""""" XVII w. — pożar w 1615 r. i rabunek miasta przez skonfederowanych żołnierzy […] w 1616 r., gdy po zniszczeniu miasta przez pożar i zł
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
0 |
1640 |
1648 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Żerek-Kleszcz H., Klęski elementarne w dziejach miasta w XVI-XVIII w., [w:] Dzieje Piotrkowa Trybunalskiego, pod red. B. Baranowskiego, Łódź 1989, s. 160.
Dosłowny zapis źródła:
kolejne pożary w latach 1640 i 1648
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1704 |
0 |
0 |
lipiec |
|
|
31 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Żerek-Kleszcz H., Klęski elementarne w dziejach miasta w XVI-XVIII w., [w:] Dzieje Piotrkowa Trybunalskiego, pod red. B. Baranowskiego, Łódź 1989, s. 160.
Dosłowny zapis źródła:
Obie kroniki bernardyńskie odnotowały pożar części miasta [Piotrkowa] pod datą 31 lipca 1704 r.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1731 |
0 |
0 |
sierpień |
|
|
1 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Żerek-Kleszcz H., Klęski elementarne w dziejach miasta w XVI-XVIII w., [w:] Dzieje Piotrkowa Trybunalskiego, pod red. B. Baranowskiego, Łódź 1989, s. 161.
Dosłowny zapis źródła:
O dwu wielkich pożarach miasta w latach 1731 i 1786 posiadamy stosunkowo najwięcej informacji. Wydaje się, że były to największe klęski, jakie dotknęły Piotrków w XVIII w. Pożar, który zniszczył miasto w dniu 1 sierpnia 1731 r., został odnotowany w kronikach bernardyńskiej i jezuickiej , aktach kościoła farnego (wg wypisków dokonanych przez M. Rawitę-Witanowskiego) oraz przez korespondenta „Kuriera Polskiego"""". Według akt farnych pożar rozpoczął się w kamienicy ławnika i kupca piotrkowskiego Aleksandra Watsona, objął kamienicę Andrzeja Wierzbisza i zagroził budynkom pijarskim. Około godziny drugiej po południu żaden plac nie był wolny od ognia (""""nulla platea libera ab ignem""""). W pożarze tym spłonął nowy kościół jezuicki oraz kolegium. Kronika bernardyńska szacuje straty poniesione przez miasto na około 160 spalonych kamienic i domostw. Natomiast korespondent „Kuriera Polskiego"""" donosił: """"Miasto tutejsze dnia 1 praesentis przez nagły pożar ognia wielkiej popadło ruinie, kiedy w samych murach 100 kamienic z rozmaitemi domostwami i budynkami zgorzało, a ledwie 20 zostało. Kościół, kolegium i szkoły jezuickie funditus zgorzały […]"""". Opisał też dramatyczne okoliczności ratowania tych, którzy schronili się w kościele jezuickim. Z budynków publicznych, które uległy częściowemu zniszczeniu, wymienił kaplicę św. Krzyża przy kościele farnym, probostwo, szkoły i dworki pijarskie, ratusz i pocztę. Spłonęło także kilka domostw na Krakowskim Przedmieściu. Mieszkańcy szukali schronienia na przedmiejskich folwarkach, a w panicznej ucieczce zginęło kilka osób. W miesiąc później tenże korespondent (miejscowy pijar?) donosił, że mieszczanie """"znacznym sumptem i wielkim staraniem"""" odbudowywali spalone domy. Z uwagi na zniszczenie ratusza sesje Trybunału Koronnego odbywały się w którejś z kamienic mieszczańskich. Jej właścicielowi zapłacono za wynajęcie domu 300 czerwonych złotych. W rocznicę pożaru miasto obeszła procesja, w której wzięli udział duchowni, magistrat i mieszczanie."""""""""""" dwu wielkich pożarach miasta w latach 1731 i 1786 posiadamy stosunkowo najwięcej informacji. Wydaje się, że były to największe klęski, jakie dotknęły Piotrków w XVIII w. Pożar, który zniszczył miasto w dniu 1 sierpnia 1731 r., został odnotowany w kronikach bernardyńskiej i jezuickiej , aktach kościoła farnego (wg wypisków dokonanych przez M. Rawitę-Witanowskiego) oraz przez korespondenta „Kuriera Polskiego"""". Według akt farnych pożar rozpoczął się w kamienicy ławnika i kupca piotrkowskiego Aleksandra Watsona, objął kamienicę Andrzeja Wierzbisza i zagroził budynkom pijarskim. Około godziny drugiej po południu żaden plac nie był wolny od ognia (""""nulla platea libera ab ignem""""). W pożarze tym spłonął nowy kościół jezuicki oraz kolegium. Kronika bernardyńska szacuje straty poniesione przez miasto na około 160 spalonych kamienic i domostw. Natomiast korespondent „Kuriera Polskiego"""" donosił: """"Miasto tutejsze dnia 1 praesentis przez nagły pożar ognia wielkiej popadło ruinie, kiedy w samych murach 100 kamienic z rozmaitemi domostwami i budynkami zgorzało, a ledwie 20 zostało. Kościół, kolegium i szkoły jezuickie funditus zgorzały […]"""". Opisał też dramatyczne okoliczności ratowania tych, którzy schronili się w kościele jezuickim. Z budynków publicznych, które uległy częściowemu zniszczeniu, wymienił kaplicę św. Krzyża przy kościele farnym, probostwo, szkoły i dworki pijarskie, ratusz i pocztę. Spłonęło także kilka domostw na Krakowskim Przedmieściu. Mieszkańcy szukali schronienia na przedmiejskich folwarkach, a w panicznej ucieczce zginęło kilka osób. W miesiąc póź""""""""dwu wielkich pożarach miasta w latach 1731 i 1786 posiadamy stosunkowo najwięcej informacji. Wydaje się, że były to największe klęski, jakie dotknęły Piotrków w XVIII w. Pożar, który zniszczył miasto w dniu 1 sierpnia 1731 r., został odnotowany w kronikach bernardyńskiej i jezuickiej , aktach kościoła farnego (wg wypisków dokonanych przez M. Rawitę-Witanowskiego) oraz przez korespondenta „Kuriera Polskiego"""". Według akt farnych pożar rozpoczął się w kamienicy ławnika i kupca piotrkowskiego Aleksandra Watsona, objął kamienicę Andrzeja Wierzbisza i zagroził budynkom pijarskim. Około godziny drugiej po południu żaden plac nie był wolny od ognia (""""nulla platea libera ab ignem""""). W pożarze tym spłonął nowy kościół jezuicki oraz kolegium. Kronika bernardyńska szacuje straty poniesione przez miasto na około 160 spalonych kamienic i domostw. Natomiast korespondent „Kuriera Polskiego"""" donosił: """"Miasto tutejsze dnia 1 praesentis przez nagły pożar ognia wielkiej popadło ruinie, kiedy w samych murach 100 kamienic z rozmaitemi domostwami i budynkami zgorzało, a ledwie 20 zostało. Kościół, kolegium i szkoły jezuickie funditus zgorzały […]"""". Opisał też dramatyczne oko""""""""wu wielkich pożarach miasta w latach 1731 i 1786 posiadamy stosunkowo najwięcej informacji. Wydaje się, że były to największe klęski, jakie dotknęły Piotrków w XVIII w. Pożar, który zniszczył miasto w dniu 1 sierpnia 1731 r., został odnotowany w kronikach bernardyńskiej i jezuickiej , aktach kościoła farnego (wg wypisków dokonanych przez M. Rawitę-Witanowskiego) oraz przez korespondenta „Kuriera Polskiego"""". Według akt farnych pożar rozpoczął się w kamienicy ławnika i kupca piotrkowskiego Aleksandra Watsona, objął kamienicę Andrzeja Wierzbisza i zagroził budynkom pijarskim. Około godziny drugiej po południu żaden plac nie był wolny od ognia (""""nulla platea libera ab ignem""""). W pożarze tym spłonął nowy kościół jezuicki oraz kolegium. Kronika bernardyńsk""""""""u wielkich pożarach miasta w latach 1731 i 1786 posiadamy stosunkowo najwięcej informacji. Wydaje się, że były to największe klęski, jakie dotknęły Piotrków w XVIII w. Pożar, który zniszczył miasto w dniu 1 sierpnia 1731 r., został odnotowany w kronikach bernardyńskiej i jezuickiej , aktach kościoła farnego (wg wypisków dokonanych przez M. Rawitę-Wi
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1786 |
0 |
0 |
wrzesień |
|
|
8 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Żerek-Kleszcz H., Klęski elementarne w dziejach miasta w XVI-XVIII w., [w:] Dzieje Piotrkowa Trybunalskiego, pod red. B. Baranowskiego, Łódź 1989, s. 161-162.
Dosłowny zapis źródła:
O dwu wielkich pożarach miasta w latach 1731 i 1786 posiadamy stosunkowo najwięcej informacji. Wydaje się, że były to największe klęski, jakie dotknęły Piotrków w XVIII w. […] Opis pożaru miasta w dniu 8 września 1786 r. zachował się w korespondencji marszałka Trybunału Koronnego, starosty opoczyńskiego Jana Nepomucena Małachowskiego, do króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Pożar rozpoczął się w południe dnia 8 września w domach żydowskich na Warszawskim Przedmieściu. Wskutek silnego wiatru rozprzestrzenił się szybko na obszar objęty murami miejskimi. Według opini J.N. Małachowskiego miasto w ogóle nie było przygotowane do ratunku przed ogniem, nie posiadało bowiem sprzętu niezbędnego do gaszenia. Mieszczanie, deputaci, szlachta i palestra rozlokowali się na dalekich przedmieściach lub w ocalonych klasztorach. Garnizon piotrkowski sporządził szczegółowy wykaz strat poniesionych przez miasto. Spłonęły wówczas 53 kamienice i 15 dworków w mieście, 19 dworków na Warszawskim Przedmieściu, 6 dworków i domów w jurydyce arcybiskupiej, 9 domów na Rokoszyckim Przemieściu, kościół i klasztor Dominikanek, stare kolegium i wieże kościoła pojezuickiego, kaplica św. Krzyża i wieża kościoła farnego, cały kompleks szkolno-sakralny pijarów oraz 18 stodół na przedmieściach i 84 domy żydowskie. W ocenie kronikarza bernardyńskiego spłonęło w mieście ok. 200 domów murowanych i drewnianych. Po pożarze miasta starosta piotrkowski Przyłuski złożył królowi i Radzie Nieustającej memoriał o stanie miasta i konieczności jego wspomożenia. Architekt komisji Skarbu Koronnego Dominik Merlini, który zaplanował odbudowę i przebudowę miasta, obliczył, iż potrzeba na to przedsięwzięcie 200 tysięcy złotych polskich. Nie ulega wątpliwości, że miasto nie mogło samo ponieść takich kosztów. Nie wiadomo jednak, jak długo trwała odbudowa ze zniszczeń domów mieszczańskich i budynków publicznych. Dość szybko podniosły się z ruiny obiekty sakralne, między innymi dzięki hojności szlachty.
W 1786 r. wykonany został najstarszy zachowany szkicowy plan rozmiarów zniszczeń Piotrkowa (mógł on posłużyć Dominikowi Merliniemu do sporządzenia planu odbudowy miasta). Plan ten — przechowywany obecnie w zbiorach Biblioteki Czartoryskich — jest ciekawym zabytkiem również dlatego, że ujawnia rozmiary zabudowy drewnianej i murowanej w mieście i poza murami miejskimi. Plan był wielobarwny, a pierwsza uwaga legendy informuje, że """"kolor czerwony znaczy mur"""". Poza murami miejskimi zasięg zabudowy murowanej wyglądał następująco: na terenie Wielkiej Wsi (obie jurydyki) murowane były zamek, trzy najbliżej niego położone domy żydowskie, grupa budynków żydowskich pod klasztorem franciszkańskim (które nie uległy zniszczeniu, w tym — jak się wydaje — bóżnica i szkoła) oraz klasztor. Pozostałe domostwa i budynki były z drewna. Na Krakowskim Przedmieściu jedynym obiektem murowanym był szpital św. Trójcy, a na Przedmieściach Belzackim i Sieradzkim — klasztor i kościół bernardyński oraz najbliższy mu folwark belzacki. W obrębie murów miejskich przeważała zabudowa murowana. Drewnianą zabudowę miała najuboższa część miasta przylegająca do murów od bramy warszawskiej do klasztoru Dominikanów, jatki, luźno stojące domy między obu klasztorami dominikańskimi, oraz domy przy murze miejskim na południe od bramy Sieradzkiej między ulicami Sieradzką i Szewską; w tej części miasta tylko jeden dom był murowany. Zabudowę drewnianą miały też zaplecza kamienic.
W źródłach — dopiero po tym pożarze — spotykamy informacje o przedsięwzięciach zapobiegających pożarom i minimalizujących straty z nich wynikłe. Wiążą się one z działalnością Komisji Dobrego Porządku."""""""""""" dwu wielkich pożarach miasta w latach 1731 i 1786 posiadamy stosunkowo najwięcej informacji. Wydaje się, że były to największe klęski, jakie dotknęły Piotrków w XVIII w. […] Opis pożaru miasta w dniu 8 września 1786 r. zachował się w korespondencji marszałka Trybunału Koronnego, starosty opoczyńskiego Jana Nepomucena Małachowskiego, do króla Stanisława Augusta Poniatowskiego. Pożar rozpoczął się w południe dnia 8 września w domach żydowskich na Warszawskim Przedmieściu. Wskutek silnego wiatru rozprzestrzenił się szybko na obszar objęty murami miejskimi. Według opini J.N. Małachowskiego miasto w ogóle nie było przygotowane do ratunku przed ogniem, nie posiadało bowiem sprzętu niezbędnego do gaszenia. Mieszczanie, deputaci, szlachta i palestra rozlokowali się na dalekich przedmieściach lub w ocalonych klasztorach. Garnizon piotrkowski sporządził szczegółowy wykaz strat poniesionych przez miasto. Spłonęły wówczas 53 kamienice i 15 dworków w mieście, 19 dworków na Warszawskim Przedmieściu, 6 dworków i domów w jurydyce arcybiskupiej, 9 domów na Rokoszyckim Przemieściu, kościół i klasztor Dominikanek, stare kolegium i wieże kościoła pojezuickiego, kaplica św. Krzyża i wieża kościoła farnego, cały kompleks szkoln
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1768 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Pazyra S., Najstarsze dzieje Nasielska, [w:] Szkice z dziejów Nasielska i dawnej ziemi zakroczymskiej, pod red. S. Pazyry, Warszawa 1970, s. 26.
Dosłowny zapis źródła:
Do upadku miasta przyczyniły się także liczne klęski elementarne. Duże straty np. musiał spowodować pożar miasta w 1768 roku, jeśli uchwałą sejmową Nasielsk zwolniony został """"do czasu iakowego"""" od płacenia podatków.""""""""""""o upadku miasta przyczyniły się także lic
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1607 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kersten A., Warszawa kazimierzowska 1648-1668. Miasto — Ludzie — Polityka, Warszawa 1971, s. 45.
Dosłowny zapis źródła:
Wielki pożar w 1607 r., którego pastwą padła większość domów Starej Warszawy, niemało przyczynił się do jej przekształcenia.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1669 |
0 |
0 |
maj |
|
|
12 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Konarski K., Warszawa w pierwszym jej stołecznym okresie. Przy współpracy S. Konarskiego, Warszawa 1970, s. 270.
Dosłowny zapis źródła:
Nie trzeba było nawet powikłań międzynarodowych, żeby zrobić z Warszawy pobojowisko, wystarczyła własna anarchia. W r. 1669 w czasie długiej, szereg miesięcy trwającej elekcji króla Michała wybuchł dnia 12 maja tumult wśród zgromadzonych tłumów szlacheckich, z czego skorzystały szumowiny, by dokonać w stolicy straszliwego pogromu. Spalono ponoć 120 domów; ulica Piwna, Piekarska i Krzywe Koło wygorzały do cna. „Nie masz rodzaju zbrodni — pisze Sobieszczański — której by w tym nędznym stanie miasta nie spełniono. Jak gdyby po wzięciu szturmem widzieć się dawały na ulicach roty łupieżców potykających się z mieszkańcami o szczątki uratowanego majątku.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1607 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Konarski K., Warszawa w pierwszym jej stołecznym okresie. Przy współpracy S. Konarskiego, Warszawa 1970, s. 271.
Dosłowny zapis źródła:
Ciężką klęską były dla każdego ówczesnego miasta pożary. Przy gęstym, zwłaszcza w śródmieściu, skupieniu domów, w ogromnym odsetku drewnianych, przy nikłym stanie obrony przeciwpożarowej lada zaprószony czy podłożony ogień szalał, gdzie chciał i jak długo chciał. Listę większych pożarów otwiera rok 1607, kiedy ogień w samym Rynku strawił 22 domy.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1670 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Konarski K., Warszawa w pierwszym jej stołecznym okresie. Przy współpracy S. Konarskiego, Warszawa 1970, s. 271.
Dosłowny zapis źródła:
W rok po wspomnianym już pożarze w czasie Michałowej elekcji pali się po raz drugi ulica Piwna"""".""""""""
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1697 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Konarski K., Warszawa w pierwszym jej stołecznym okresie. Przy współpracy S. Konarskiego, Warszawa 1970, s. 271.
Dosłowny zapis źródła:
w r. 1697 r. [spłonęło w Warszawie] dwieście domów
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1708 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Konarski K., Warszawa w pierwszym jej stołecznym okresie. Przy współpracy S. Konarskiego, Warszawa 1970, s. 271.
Dosłowny zapis źródła:
w r. 1708 pożar [w Warszawie] trwa 4 dni
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1782 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Konarski K., Warszawa w pierwszym jej stołecznym okresie. Przy współpracy S. Konarskiego, Warszawa 1970, s. 271.
Dosłowny zapis źródła:
w r. 1782 pali się Praga
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1787 |
0 |
0 |
styczeń |
|
|
10 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Konarski K., Warszawa w pierwszym jej stołecznym okresie. Przy współpracy S. Konarskiego, Warszawa 1970, s. 271.
Dosłowny zapis źródła:
Wstrząsający obraz bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronikarska w """"Gazecie Warszawskiej"""" z dnia 10 stycznia 1787 r.
Ogień powstał na pierwszym piętrze czteropiętrowej kamienicy przy ulicy Piekarskiej, odcinając ucieczkę lokatorom górnych pięter. Na trzecim mieszkała położnica z córką urodzoną poprzedniego dnia. Gdy się dym pokazał, chciała dziecko wyrzucić, """"lecz stojący na ulicy lud wołać zaczął, by tego nie czyniła, a tymczasem ratunku jej dać nie możono, bo drabiny do trzeciego piętra nie dosięgały. Na wołanie ludu zatrzymała się z wyrzuceniem, lecz po chwili, widząc pewną śmierć od ognia, obrała mniej niby pewną wyrzuceniem. Wzięła zatym z poduszką (nie pomnąc w tym strachu na to, iż trzeba było naprzód wodą ochrzcić) i przystąpiwszy do okna chciała je z lekka na ziemię prosto spuścić, ale że musiałoby przez wybuchające z niższego piętra oknami płomienie lecieć, przeto z wielkim impetem na dal od siebie rzuciła, tak dalece, że osobno, poduszka, osobno dziecko leciało"""". Dziecko podchwycił jeden ze świadków pożaru, tak że żadnego szwanku nie odniosło; matka, która w chwilę później wyskoczyła, zraniła się w głowę, rękę wykręciła i kark straszliwie stłukła, żyje jeszcze dotychczas przy staraniu lekarzów"""". Na czwartym piętrze mieszkała żona stangreta z dwojgiem dzieci. Jedno wyrzuciła — zabiło się na miejscu. """"Starsze wyrzucone, tj. w czwartym roku dziewczyna, chwyciła się czegoś przy oknie i tak broniąca się od wyrzucenia wisiała, lecz widząc matka, że ją wybuchające płomienie spalą, przymuszona była (co się wtenczas w macierzyńskim sercu dziać musiało) swą ręką własne swe dziecię dalej popchnąć, aby z czwartego piętra na ziemię leciało"""". Spadła i ciężko się potłukła, """"w niebezpiecznym życia stanie zostaje"""". Matka sama już miała skakać, gdy przyszło jej na myśl ratować się przez dachy. Przez dymnik wyszła na dach, z niego na sąsiedzki i tak ocalała.""""""""""""strząsający obraz bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronikarska w """"Gazecie Warszawskiej"""" z dnia 10 stycznia 1787 r.
Ogień powstał na pierwszym piętrze czteropiętrowej kamienicy przy ulicy Piekarskiej, odcinając ucieczkę lokatorom górnych pięter. Na trzecim mieszkała położnica z córką urodzoną poprzedniego dnia. Gdy się dym pokazał, chciała dziecko wyrzucić, """"lecz stojący na ulicy lud wołać zaczął, by tego nie czyniła, a tymczasem ratunku jej dać nie możono, bo drabiny do trzeciego piętra nie dosięgały. Na wołanie ludu zatrzymała się z wyrzuceniem, lecz po chwili, widząc pewną śmierć od ognia, obrała mniej niby pewną wyrzuceniem. Wzięła zatym z poduszką (nie pomnąc w tym strachu na to, iż trzeba było naprzód wodą ochrzcić) i przystąpiwszy do okna chciała je z lekka na ziemię prosto spuścić, ale że musiałoby przez wybuchające z niższego piętra oknami płomienie lecieć, przeto z wielkim impetem na dal od siebie rzuciła, tak dalece, że osobno, poduszka, osobno dziecko leciało"""". Dziecko podchwycił jeden ze świadków pożaru, tak że żadnego szwanku nie odniosło; matka, która w chwilę później wyskoczyła, zraniła się w głowę, rękę wykręciła i kark straszliwie stłukła, żyje jeszcze dotychczas przy staraniu lekarzów"""". Na czwartym piętrze mieszkała żona stangreta z dwojgiem dzieci. Jedno wyrzuciła — zabiło się na miejscu. """"Starsze wyrzucone, tj. w czwartym roku dziewczyna, chwyciła się czegoś przy oknie i tak broniąca się od wyrzucenia wisiała, lecz widząc matka, że ją wybuchające płomienie spalą, przymuszona była (co się wtenczas w macierzyńskim sercu dziać musiało) swą ręką własne swe dziecię dalej popchnąć, aby z czwartego piętra na ziemię leciało"""". Spadła i ciężko się potłukła, """"w niebezpiecznym życia stanie zostaje"""". Matka sama już miała skakać, gdy przysz""""""""trząsający obraz bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronikarska w """"Gazecie Warszawskiej"""" z dnia 10 stycznia 1787 r.
Ogień powstał na pierwszym piętrze czteropiętrowej kamienicy przy ulicy Piekarskiej, odcinając ucieczkę lokatorom górnych pięter. Na trzecim mieszkała położnica z córką urodzoną poprzedniego dnia. Gdy się dym pokazał, chciała dziecko wyrzucić, """"lecz stojący na ulicy lud wołać zaczął, by tego nie czyniła, a tymczasem ratunku jej dać nie możono, bo drabiny do trzeciego piętra nie dosięgały. Na wołanie ludu zatrzymała się z wyrzuceniem, lecz po chwili, widząc pewną śmierć od ognia, obrała mniej niby pewną wyrzuceniem. Wzięła zatym z poduszką (nie pomnąc w tym strachu na to, iż trzeba było naprzód wodą ochrzcić) i przystąpiwszy do okna chciała je z lekka na ziemię prosto spuścić, ale że musiałoby przez wybuchające z niższego piętra oknami płomienie lecieć, przeto z wielkim impetem na dal od siebie rzuciła, tak dalece, że osobno, poduszka, osobno dziecko leciało"""". Dziecko podchwycił jeden ze świadków pożaru, tak że żadnego szwanku nie odniosło; matka, która w chwilę później wyskoczyła, zraniła się w głowę, rękę wykręciła i kark straszliwie stłukła, żyje jeszcze dotychczas przy staraniu lekarzów"""". Na czwartym piętrze mieszkała żona stangreta z dwojgiem dzieci. Jedno wyrzuciła — zabiło się na miejscu. """"Starsze wyrzucone, tj. w czwartym roku dziewczyna, chwyciła się czegoś przy oknie i tak broniąca się od wyrzucenia wisiała, lecz widząc matka, że ją wybuchające płomienie spalą, przymuszona była (co się wtenczas w macierzyńskim sercu dziać musiało) swą ręką własne swe dziecię dalej popchnąć, aby z czwartego piętra na ziemię leciało"""". Spadła""""""""rząsający obraz bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronikarska w """"Gazecie Warszawskiej"""" z dnia 10 stycznia 1787 r.
Ogień powstał na pierwszym piętrze czteropiętrowej kamienicy przy ulicy Piekarskiej, odcinając ucieczkę lokatorom górnych pięter. Na trzecim mieszkała położnica z córką urodzoną poprzedniego dnia. Gdy się dym pokazał, chciała dziecko wyrzucić, """"lecz stojący na ulicy lud wołać zaczął, by tego nie czyniła, a tymczasem ratunku jej dać nie możono, bo drabiny do trzeciego piętra nie dosięgały. Na wołanie ludu zatrzymała się z wyrzuceniem, lecz po chwili, widząc pewną śmierć od ognia, obrała mniej niby pewną wyrzuceniem. Wzięła zatym z poduszką (nie pomnąc w tym strachu na to, iż trzeba było naprzód wodą ochrzcić) i przystąpiwszy do okna chciała je z lekka na ziemię prosto spuścić, ale że musiałoby przez wybuchające z niższego piętra oknami płomienie lecieć, przeto z wielkim impetem na dal od siebie rzuciła, tak dalece, że osobno, poduszka, osobno dziecko leciało"""". Dziecko podchwycił jeden ze świadków pożaru, tak że żadnego szwanku nie odniosło; matka, która w chwilę później wyskoczyła, zraniła się w głowę, rękę wykręciła i kark straszliwie stłukła, żyje jeszcze dotychczas przy staraniu lekarzów"""". Na czwartym piętrze mieszkała żona stangreta z dwojgiem dzieci. Jedno wyrzuciła — zabiło się na miejscu. """"Starsze wyrzucone, tj. w czwartym roku dziewczyna, chwyciła się czegoś przy oknie i tak broniąca się od wyrzucenia wisiała, lecz widząc matka, że ją wybuchające płomienie spalą, przymuszona była (co się wtenczas w macierzyńskim sercu dziać""""""""ząsający obraz bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronikarska w """"Gazecie Warszawskiej"""" z dnia 10 stycznia 1787 r.
Ogień powstał na pierwszym piętrze czteropiętrowej kamienicy przy ulicy Piekarskiej, odcinając ucieczkę lokatorom górnych pięter. Na trzecim mieszkała położnica z córką urodzoną poprzedniego dnia. Gdy się dym pokazał, chciała dziecko wyrzucić, """"lecz stojący na ulicy lud wołać zaczął, by tego nie czyniła, a tymczasem ratunku jej dać nie możono, bo drabiny do trzeciego piętra nie dosięgały. Na wołanie ludu zatrzymała się z wyrzuceniem, lecz po chwili, widząc pewną śmierć od ognia, obrała mniej niby pewną wyrzuceniem. Wzięła zatym z poduszką (nie pomnąc w tym strachu na to, iż trzeba było naprzód wodą ochrzcić) i przystąpiwszy do okna chciała je z lekka na ziemię prosto spuścić, ale że musiałoby przez wybuchające z niższego piętra oknami płomienie lecieć, przeto z wielkim impetem na dal od siebie rzuciła, tak dalece, że osobno, poduszka, osobno dziecko leciało"""". Dziecko podchwycił jeden ze świadków pożaru, tak że żadnego szwanku nie odniosło; matka, która w chwilę później wyskoczyła, zraniła się w głowę, rękę wykręciła i kark straszliwie stłukła, żyje jeszcze dotychczas przy staraniu lekarzów"""". Na czwartym piętrze mieszkała żona stangreta z dwojgiem dzieci. Jedno wyrzuciła — zabiło się na miejscu. """"Starsze wyrzucone, tj. w czwartym roku dziewczyna, chwyciła się czegoś przy oknie i tak broniąca się od wyrzucenia wisiała, lecz widząc m""""""""ąsający obraz bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronikarska w """"Gazecie Warszawskiej"""" z dnia 10 stycznia 1787 r.
Ogień powstał na pierwszym piętrze czteropiętrowej kamienicy przy ulicy Piekarskiej, odcinając ucieczkę lokatorom górnych pięter. Na trzecim mieszkała położnica z córką urodzoną poprzedniego dnia. Gdy się dym pokazał, chciała dziecko wyrzucić, """"lecz stojący na ulicy lud wołać zaczął, by tego nie czyniła, a tymczasem ratunku jej dać nie możono, bo drabiny do trzeciego piętra nie dosięgały. Na wołanie ludu zatrzymała się z wyrzuceniem, lecz po chwili, widząc pewną śmierć od ognia, obrała mniej niby pewną wyrzuceniem. Wzięła zatym z poduszką (nie pomnąc w tym strachu na to, iż trzeba było naprzód wodą ochrzcić) i przystąpiwszy do okna chciała je z lekka na ziemię prosto spuścić, ale że musiałoby przez wybuchające z niższego piętra oknami płomienie lecieć, przeto z wielkim impetem na dal od siebie rzuciła, tak dalece, że osobno, poduszka, osobno dziecko leciało"""". Dziecko podchwycił jeden ze świadków pożaru, tak że żadnego szwanku nie odniosło; matka, która w chwilę później wyskoczyła, zraniła się w głowę, rękę wykręciła i kark straszliwie stłukła, żyje jeszcze dotychczas przy staraniu lekarzów"""". Na czwartym piętrze mieszkała żona stangreta z dwojgiem dzieci. Jedno wyrzuciła — zabiło się na miejscu. """"Starsze wyrzucone, tj. w czwartym ro""""""""sający obraz bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronikarska w """"Gazecie Warszawskiej"""" z dnia 10 stycznia 1787 r.
Ogień powstał na pierwszym piętrze czteropiętrowej kamienicy przy ulicy Piekarskiej, odcinając ucieczkę lokatorom górnych pięter. Na trzecim mieszkała położnica z córką urodzoną poprzedniego dnia. Gdy się dym pokazał, chciała dziecko wyrzucić, """"lecz stojący na ulicy lud wołać zaczął, by tego nie czyniła, a tymczasem ratunku jej dać nie możono, bo drabiny do trzeciego piętra nie dosięgały. Na wołanie ludu zatrzymała się z wyrzuceniem, lecz po chwili, widząc pewną śmierć od ognia, obrała mniej niby pewną wyrzuceniem. Wzięła zatym z poduszką (nie pomnąc w tym strachu na to, iż trzeba było naprzód wodą ochrzcić) i przystąpiwszy do okna chciała je z lekka na ziemię prosto spuścić, ale że musiałoby przez wybuchające z niższego piętra oknami płomienie lecieć, przeto z wielkim impetem na dal od siebie rzuciła, tak dalece, że osobno, poduszka, osobno dziecko leciało"""". Dziecko podchwycił jeden ze świadków pożaru, tak że żadnego szwanku nie odniosło; matka, która w chwilę później wyskoczyła, zraniła się w głowę, rękę wykręciła i kark straszliwie stłukła, żyje jeszcze dotychczas przy staraniu lekarzów"""". Na czwartym piętrze mieszkała żona stangre""""""""ający obraz bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronikarska w """"Gazecie Warszawskiej"""" z dnia 10 stycznia 1787 r.
Ogień powstał na pierwszym piętrze czteropiętrowej kamienicy przy ulicy Piekarskiej, odcinając ucieczkę lokatorom górnych pięter. Na trzecim mieszkała położnica z córką urodzoną poprzedniego dnia. Gdy się dym pokazał, chciała dziecko wyrzucić, """"lecz stojący na ulicy lud wołać zaczął, by tego nie czyniła, a tymczasem ratunku jej dać nie możono, bo drabiny do trzeciego piętra nie dosięgały. Na wołanie ludu zatrzymała się z wyrzuceniem, lecz po chwili, widząc pewną śmierć od ognia, obrała mniej niby pewną wyrzuceniem. Wzięła zatym z poduszką (nie pomnąc w tym strachu na to, iż trzeba było naprzód wodą ochrzcić) i przystąpiwszy do okna chciała je z lekka na ziemię prosto spuścić, ale że musiałoby przez wybuchające z niższego piętra oknami płomienie lecieć, przeto z wielkim impetem na dal od siebie rzuciła, tak dalece, że osobno, poduszka, osobno dziecko leciało"""". Dziecko podchwycił jeden ze świadków pożaru, tak że żadnego szwanku nie odniosło; matka, która w chwilę później wyskoczyła, zraniła się w głowę, rękę wykręciła i kark straszliwie s""""""""jący obraz bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronikarska w """"Gazecie Warszawskiej"""" z dnia 10 stycznia 1787 r.
Ogień powstał na pierwszym piętrze czteropiętrowej kamienicy przy ulicy Piekarskiej, odcinając ucieczkę lokatorom górnych pięter. Na trzecim mieszkała położnica z córką urodzoną poprzedniego dnia. Gdy się dym pokazał, chciała dziecko wyrzucić, """"lecz stojący na ulicy lud wołać zaczął, by tego nie czyniła, a tymczasem ratunku jej dać nie możono, bo drabiny do trzeciego piętra nie dosięgały. Na wołanie ludu zatrzymała się z wyrzuceniem, lecz po chwili, widząc pewną śmierć od ognia, obrała mniej niby pewną wyrzuceniem. Wzięła zatym z poduszką (nie pomnąc w tym strachu na to, iż trzeba było naprzód wodą ochrzcić) i przystąpiwszy do okna chciała je z lekka na ziemię prosto spuścić, ale że musiałoby przez wybuchające z niższego piętra oknami płomienie lecieć, przeto z wielkim impetem na dal od siebie rzuciła, tak dalece, że osobno, poduszka, osobno dziecko leciało"""". Dziecko podchwycił jeden ze świadków pożaru, tak że żadnego szwanku nie odniosło; """"""""ący obraz bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronikarska w """"Gazecie Warszawskiej"""" z dnia 10 stycznia 1787 r.
Ogień powstał na pierwszym piętrze czteropiętrowej kamienicy przy ulicy Piekarskiej, odcinając ucieczkę lokatorom górnych pięter. Na trzecim mieszkała położnica z córką urodzoną poprzedniego dnia. Gdy się dym pokazał, chciała dziecko wyrzucić, """"lecz stojący na ulicy lud wołać zaczął, by tego nie czyniła, a tymczasem ratunku jej dać nie możono, bo drabiny do trzeciego piętra nie dosięgały. Na wołanie ludu zatrzymała się z wyrzuceniem, lecz po chwili, widząc pewną śmierć od ognia, obrała mniej niby pewną wyrzuceniem. Wzięła zatym z poduszką (nie pomnąc w tym strachu na to, iż trzeba było naprzód wodą ochrzcić) i przystąpiwszy do okna chciała je z lekka na ziemię prosto spuścić, ale że musiałoby przez wybuchające z niższego piętra oknami płomienie lecieć, przeto z wielkim impetem na dal od siebie rzuciła, tak dalece, że osobno, poduszka, osobno dzi""""""""cy obraz bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronikarska w """"Gazecie Warszawskiej"""" z dnia 10 stycznia 1787 r.
Ogień powstał na pierwszym piętrze czteropiętrowej kamienicy przy ulicy Piekarskiej, odcinając ucieczkę lokatorom górnych pięter. Na trzecim mieszkała położnica z córką urodzoną poprzedniego dnia. Gdy się dym pokazał, chciała dziecko wyrzucić, """"lecz stojący na ulicy lud wołać zaczął, by tego nie czyniła, a tymczasem ratunku jej dać nie możono, bo drabiny do trzeciego piętra nie dosięgały. Na wołanie ludu zatrzymała się z wyrzuceniem, lecz po chwili, widząc pewną śmierć od ognia, obrała mniej niby pewną wyrzuceniem. Wzięła zatym z poduszką (nie pomnąc w tym strachu na to, iż trzeba było naprzód wodą ochrzcić) i przystąpiwszy do okna chciała je z lekka na ziemię prosto spuścić, ale że musiałoby przez wybuchające z niższego piętra oknami płomienie lecieć""""""""y obraz bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronikarska w """"Gazecie Warszawskiej"""" z dnia 10 stycznia 1787 r.
Ogień powstał na pierwszym piętrze czteropiętrowej kamienicy przy ulicy Piekarskiej, odcinając ucieczkę lokatorom górnych pięter. Na trzecim mieszkała położnica z córką urodzoną poprzedniego dnia. Gdy się dym pokazał, chciała dziecko wyrzucić, """"lecz stojący na ulicy lud wołać zaczął, by tego nie czyniła, a tymczasem ratunku jej dać nie możono, bo drabiny do trzeciego piętra nie dosięgały. Na wołanie ludu zatrzymała się z wyrzuceniem, lecz po chwili, widząc pewną śmierć od ognia, obrała mniej niby pewną wyrzuceniem. Wzięła zatym z poduszką (nie pomnąc w tym strachu na to, iż trzeba było naprzód wodą ochrzcić) i przystąpiwszy do okna chciała je z lekka na ziem"""""""" obraz bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronikarska w """"Gazecie Warszawskiej"""" z dnia 10 stycznia 1787 r.
Ogień powstał na pierwszym piętrze czteropiętrowej kamienicy przy ulicy Piekarskiej, odcinając ucieczkę lokatorom górnych pięter. Na trzecim mieszkała położnica z córką urodzoną poprzedniego dnia. Gdy się dym pokazał, chciała dziecko wyrzucić, """"lecz stojący na ulicy lud wołać zaczął, by tego nie czyniła, a tymczasem ratunku jej dać nie możono, bo drabiny do trzeciego piętra nie dosięgały. Na wołanie ludu zatrzymała się z wyrzuceniem, lecz po chwili, widząc pewną śmierć od ognia, obrała mniej niby pewną wyrzuceniem. Wzięła zatym z poduszką (nie pomnąc w tym strachu n""""""""obraz bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronikarska w """"Gazecie Warszawskiej"""" z dnia 10 stycznia 1787 r.
Ogień powstał na pierwszym piętrze czteropiętrowej kamienicy przy ulicy Piekarskiej, odcinając ucieczkę lokatorom górnych pięter. Na trzecim mieszkała położnica z córką urodzoną poprzedniego dnia. Gdy się dym pokazał, chciała dziecko wyrzucić, """"lecz stojący na ulicy lud wołać zaczął, by tego nie czyniła, a tymczasem ratunku jej dać nie możono, bo drabiny do trzeciego piętra nie dosięgały. Na wołanie ludu zatrzymała się z wyrzuceniem, lecz po chwili, widząc pewną śmierć od og""""""""braz bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronikarska w """"Gazecie Warszawskiej"""" z dnia 10 stycznia 1787 r.
Ogień powstał na pierwszym piętrze czteropiętrowej kamienicy przy ulicy Piekarskiej, odcinając ucieczkę lokatorom górnych pięter. Na trzecim mieszkała położnica z córką urodzoną poprzedniego dnia. Gdy się dym pokazał, chciała dziecko wyrzucić, """"lecz stojący na ulicy lud wołać zaczął, by tego nie czyniła, a tymczasem ratunku jej dać nie możono, bo drabiny do trzeciego piętra nie dosięg""""""""raz bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronikarska w """"Gazecie Warszawskiej"""" z dnia 10 stycznia 1787 r.
Ogień powstał na pierwszym piętrze czteropiętrowej kamienicy przy ulicy Piekarskiej, odcinając ucieczkę lokatorom górnych pięter. Na trzecim mieszkała położnica z córką urodzoną poprzedniego dnia. Gdy się dym pokazał, chciała dziecko wyrzucić, """"lecz stojący na ulicy lud wołać zaczął, by tego nie""""""""az bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronikarska w """"Gazecie Warszawskiej"""" z dnia 10 stycznia 1787 r.
Ogień powstał na pierwszym piętrze czteropiętrowej kamienicy przy ulicy Piekarskiej, odcinając ucieczkę lokatorom górnych pięter. Na trzecim mieszkała położnica z córką urodzoną poprzedniego dnia. Gdy się d""""""""z bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronikarska w """"Gazecie Warszawskiej"""" z dnia 10 stycznia 1787 r.
Ogień powstał na pierwszym piętrze czteropiętrowej kamienicy przy ulicy Piekarskiej, odcinając ucieczkę lokatorom gór"""""""" bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronikarska w """"Gazecie Warszawskiej"""" z dnia 10 stycznia 1787 r.
Ogień powstał na pierwszym pi""""""""bezradności mieszkańców Warszawy wobec szalejącego żywiołu daje notatka kronika
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1544 |
0 |
0 |
maj |
|
|
6 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Drozdowski M., Zahorski A., Historia Warszawy, wyd. 3, Warszawa 1981, s. 39-40.
Dosłowny zapis źródła:
Miasto skorzystało wiele również z ułatwień podatkowych, po pożarze 6 V 1544 r. król [Zygmunt I] oddał mu połowę, a w parę lat później cały dochód z cła lądowego i wodnego. Nadto mieszczanie warszawscy nie płacili podatkw we Włocławku, zwlnił ich też od jakichkolwiek myt i ceł na całym obszarze państwa (1546).
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
Lato |
1607 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Drozdowski M., Zahorski A., Historia Warszawy, wyd. 3, Warszawa 1981, s. 46, 59.
Dosłowny zapis źródła:
Wreszcie trzecia wielka klęska spadła na miasto w lecie 1607 r. W czasie zjazdu na Sejm został zaprószony na Rynku Staromiejskim pożar, zapewne przez biesiadującą tu czeladź magnacką. W samym Rynku spłonęły 22 kamienice, ucierpiała też Kanonia, a i Zamek Królewski był zagrożony. Po pożarze tym miasto szybko się odbudowało.""""
""""Ważnym wydarzeniem dla przeobrażenia architektury warszawskiej pierwszej połowy XVII w. był pożar Rynku Staromiejskiego w 1607 r. Do odbudowy przystapiono prędko, a największe jej natężenie przypada na lata 1611-1613.""""""""""""reszcie trzecia wielka klęska spadła na miasto w lecie 1607 r. W czasie zjazdu na Sejm został zaprószony na Rynku Staromiejskim pożar, zapewne przez biesiadującą tu czeladź magnacką. W samym Rynku spłonęły 22 kamienice, uci
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1628 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Luboński J., Monografia historyczna miasta Radomia, Radom 1907, s. 26.
Dosłowny zapis źródła:
W 1628 r. ogromny pożar zniszczył miasto, pozostawiając zaledwie 84 domów.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1751 |
0 |
0 |
lipiec |
|
|
2 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Luboński J., Monografia historyczna miasta Radomia, Radom 1907, s. 30.
Dosłowny zapis źródła:
W dniu 2 lipca 1751 r. wielki pożar zniszczył większą połowę miasta.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1557 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Luboński J., Monografia historyczna miasta Radomia, Radom 1907, s. 171.
Dosłowny zapis źródła:
1557 roku w dzień Św. Marcina Zygmunt II w Wilnie zwalnia Radom od wszelkich ciężarów i podatków skutkiem pożaru.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1791 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Luboński J., Monografia historyczna miasta Radomia, Radom 1907, s. 265.
Dosłowny zapis źródła:
W 1791 r. budynki należące do szpitala [Św. Ducha w Radomiu] spaliły się a biedni w liczbie siedmiu, nie mając pomieszczenia, rozeszli się.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1550 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Plewczyński M., W Rzeczypospolitej Obojga Narodów, [w:] Siedlce 1448-1995. 450-lecie nadania praw miejskich, pod red. E. Kospath-Pawłowskiego, Siedlce 1996, s. 27, 29.
Dosłowny zapis źródła:
Wkrótce po lokacji miasta [1547] siedlecki cech kuśnierzy uzyskał od króla Zygmunta [I] przywilej. Dokument ten zaginął w czasie pożaru miasta w połowie XVI w.""""
""""Drewniane zabudowania Siedlec były niszczone częstymi pożarami. W czasie jednego z nich spaleniu uległy pierwsze przywileje i dokumenty miasta.""""""""""""krótce po lokacji miasta [1547] siedlecki cech kuśnierzy uzyskał od króla Zygmunta [I] przywilej. Dokument ten zaginął w czasie pożaru miasta w połow
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1693 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Plewczyński M., W Rzeczypospolitej Obojga Narodów, [w:] Siedlce 1448-1995. 450-lecie nadania praw miejskich, pod red. E. Kospath-Pawłowskiego, Siedlce 1996, s. 32.
Dosłowny zapis źródła:
W 1693 r. doszło w mieście do wielkiego pożaru. Przyniósł on duże straty, z drugiej jednak strony umożliwił przebudowę układu przestrzennego Siedlec. Ruch budowlany odbywał się przede wszystkim kosztem posiadłości ziemskich właściciela miasta. […] W czasie pożaru spłonął ratusz znajdujący się na rynku.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1789 |
0 |
0 |
luty |
|
|
2 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Plewczyński M., W Rzeczypospolitej Obojga Narodów, [w:] Siedlce 1448-1995. 450-lecie nadania praw miejskich, pod red. E. Kospath-Pawłowskiego, Siedlce 1996, s. 37.
Dosłowny zapis źródła:
W latach 1775-1784 dokończono rozbudowy ratusza dostawiając dwa skrzydła poprzeczne. Budynek zabezpieczono piorunochronem (instalacji dokonał matematyk królewski Adam Kukiel), a po pożarze 2 II 1789 r. ratusz został odrestaurowany.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1564 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Niedziałkowska Z., Ostrołęka. Dzieje miasta, Wrocław-Warszawa-Kraków 1967, s. 54.
Dosłowny zapis źródła:
Wiadomość o pożarze podała lustracja z 1565 r. w słowach: """"To miasteczko roku przeszłego zgorzało do gruntu, ratusz i kościół nie ostał, jedno dwór królewski"""". Jak wynika z protokołu lustracji, spaliły się wówczas domy mieszczańskie, jatki i warsztaty rzemieślnicze. Pożar objął niemal całe miasto, oprócz części przy moście, gdzie stał dwór dzierżawcy starostwa, nazwany w lustracji dworem królewskim. Wielki pożar zniszczył dorobek Ostrołęki z trudem osiągnięty przez niemal dwa wieki i zamknął okres rozkwitu miasta. […] Protokół lustracji przeprowadzonej w następnym roku po pożarze (1565) nie podał ściślejszych danych dotyczących zniszczenia domów mieszczańskich i ubytku ludności. Naoczni świadkowie — lustratorzy stwierdzili, że mieszczanie ostrołęccy przystąpili natychmiast do budowy domów"""".""""""""iadomość o pożarze podała lustracja z 1565 r. w słowach: """"To miasteczko roku przeszłego zgorzało do gruntu, ratusz i kościół nie ostał, jedno dwór królewski"""". Jak wynika z protokołu lustracji, spaliły się wówczas domy mieszczańskie, jatki i warsztaty rzemieślnicze. Pożar objął niemal całe miasto, oprócz części przy moście, gdzie stał dwór dzierżawcy starostwa, nazwany w lustracji dworem królewskim. Wielki pożar zniszczył dorobek Ostrołęki z trudem osiągnięty przez niemal dwa wieki i zamknął okres rozkwitu miasta. […] Protokół lustracji przeprowadzonej w następnym roku po pożarze (1565) nie podał ściślejszych danych dotyczących zniszczenia domów mieszczańskich i ubytku ludności. Naoczni świadkowie — lustratorzy stwierdzili, że mieszc""""""""adomość o pożarze podała lustracja z 1565 r. w słowach: """"To miasteczko roku przeszłego zgorzało do gruntu, ratusz i kościół nie ostał, jedno dwór królewski"""". Jak wynika z protokołu lustracji, spaliły się wówczas domy mieszczańskie, jatki i warsztaty rzemieślnicze. Pożar objął niemal całe miasto, oprócz części przy moście, gdzie stał dwór dzierżawcy starostwa, nazwany w lustracji dworem królewskim. Wielki pożar zniszczył dorobek Ostrołęki z trudem osiągnięty przez niemal dwa wieki i zamknął okres rozkwitu miasta. […] Protokół lustracji przeprowadzonej w następnym roku po pożarze (1565) nie podał ściślejszych danych dotyczących zniszczenia domów mieszczańskich i ubytku ludności""""""""domość o pożarze podała lustracja z 1565 r. w słowach: """"To miasteczko roku przeszłego zgorzało do gruntu, ratusz i kościół nie ostał, jedno dwór królewski"""". Jak wynika z protokołu lustracji, spaliły się wówczas domy mieszczańskie, jatki i warsztaty rzemieślnicze. Pożar objął niemal całe miasto, oprócz części przy moście, gdzie stał dwór dzierżawcy starostwa, nazwany w lustracji dworem królewskim. Wielki pożar zniszczył dorobek Ostrołęki z trudem osiągnięty przez niemal dwa wieki i zamknął okres rozkwitu miasta. […] Protokół lustracji przeprowadzonej w następnym roku po pożarze (1565) nie podał ściślejszych danych dotycz""""""""omość o pożarze podała lustracja z 1565 r. w słowach: """"To miasteczko roku przeszłego zgorzało do gruntu, ratusz i kościół nie ostał, jedno dwór królewski"""". Jak wynika z protokołu lustracji, spaliły się wówczas domy mieszczańskie, jatki i warsztaty rzemieślnicze. Pożar objął niemal całe miasto, oprócz części przy moście, gdzie stał dwór dzierżawcy starostwa, nazwany w lustracji dworem królewskim. Wielki pożar zniszczył dorobek Ostrołęki z trudem osiągnięty przez niemal dwa wieki i zamknął okres rozkwitu miasta. […] Protokół lustracji przeprowadzonej w następnym roku""""""""mość o pożarze podała lustracja z 1565 r. w słowach: """"To miasteczko roku przeszłego zgorzało do gruntu, ratusz i kościół nie ostał, jedno dwór królewski"""". Jak wynika z protokołu lustracji, spaliły się wówczas domy mieszczańskie, jatki i warsztaty rzemieślnicze. Pożar objął niemal całe miasto, oprócz części przy moście, gdzie stał dwór dzierżawcy starostwa, nazwany w lustracji dworem królewskim. Wielki pożar zniszczył dorobek Ostrołęki z trudem osiągnięty przez niemal dwa wieki i zamknął okres rozkwitu miasta. [""""""""ość o pożarze podała lustracja z 1565 r. w słowach: """"To miasteczko roku przeszłego zgorzało do gruntu, ratusz i kościół nie ostał, jedno dwór królewski"""". Jak wynika z protokołu lustracji, spaliły się wówczas domy mieszczańskie, jatki i warsztaty rzemieślnicze. Pożar objął niemal całe miasto, oprócz części przy moście, gdzie stał dwór dzierżawcy starostwa, nazwany w lustracji dworem królewskim. Wielki pożar zniszczył dorobek Ostrołęki z trudem osiągnięty prze""""""""ść o pożarze podała lustracja z 1565 r. w słowach: """"To miasteczko roku przeszłego zgorzało do gruntu, ratusz i kościół nie ostał, jedno dwór królewski"""". Jak wynika z protokołu lustracji, spaliły się wówczas domy mieszczańskie, jatki i warsztaty rzemieślnicze. Pożar objął niemal całe miasto, oprócz części przy moście, gdzie stał dwór dzierżawcy starostwa, nazwany w lustracji dworem królewskim. Wielki pożar """"""""ć o pożarze podała lustracja z 1565 r. w słowach: """"To miasteczko roku przeszłego zgorzało do gruntu, ratusz i kościół nie ostał, jedno dwór królewski"""". Jak wynika z protokołu lustracji, spaliły się wówczas domy mieszczańskie, jatki i warsztaty rzemieślnicze. Pożar objął niemal całe miasto, oprócz części przy moście, gdzie stał dwór dzierżawcy starostwa, n"""""""" o pożarze podała lustracja z 1565 r. w słowach: """"To miasteczko roku przeszłego zgorzało do gruntu, ratusz i kościół nie ostał, jedno dwór królewski"""". Jak wynika z protokołu lustracji, spaliły się wówczas domy mieszczańskie, jatki i warsztaty rzemieślnicze. Pożar objął niemal całe miasto, oprócz części pr""""""""o pożarze podała lustracja z 1565 r. w słowach: """"To miasteczko roku przeszłego zgorzało do gruntu, ratusz i kościół nie ostał, jedno dwór królewski"""". Jak wynika z protokołu lustracji, spaliły się wówczas domy mieszczańskie, jatki i warsztaty rzemieślnicze."""""""" pożarze podała lustracja z 1565 r. w słowach: """"To miasteczko roku przeszłego zgorzało do gruntu, ratusz i kościół nie ostał, jedno dwór królewski"""". Jak wynika z protokołu lustracji, spaliły się wówczas domy""""""""pożarze podała lustracja z 1565 r. w słowach: """"To miasteczko roku przeszłego zgorzało do gruntu, ratusz i kościół nie ostał, jedno dwór królewski"""". Jak wynika """"""""ożarze podała lustracja z 1565 r. w słowach: """"To miasteczko roku przeszłego zgorzało do gruntu, ratusz i kościół""""""""żarze podała lustracja z 1565 r. w słowach: """"To miasteczko roku pr""""""""arze podała lustracja
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1569 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Niedziałkowska Z., Ostrołęka. Dzieje miasta, Wrocław-Warszawa-Kraków 1967, s. 55.
Dosłowny zapis źródła:
Na domiar nieszczęść w 1569 r. Ostrołęka znów się paliła. Z pożogi pożarowej ocalał most, który zapewne odegrał dużą rolę w odbudowie miasta, ułatwiając przewóz drzewa z pobliskich lasów zanarwiańskich.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1602 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Niedziałkowska Z., Ostrołęka. Dzieje miasta, Wrocław-Warszawa-Kraków 1967, s. 64.
Dosłowny zapis źródła:
Na początku XVII w. (1602) Ostrołęka przeżyła […], niestety wiadomości, jakie udało się odnaleźć, ograniczyły się jedynie do zarejestrowania samego faktu i do podania notatki o spaleniu się kościoła parafialnego.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
0 |
1506 |
1644 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Rutkowski H., Rozwój przestrzenny Sochaczewa od XIII do XVIII wieku, [w:] Dzieje Sochaczewa i Ziemi Sochaczewskiej. Studia i materiały, pod red. S. Russockiego, Warszawa 1970, s. 39, 43.
Dosłowny zapis źródła:
zabudowę miast często niszczyły pożary. Największe pożary miasta Sochaczewa do połowy XVII w. notowane są w następujących latach: […] około 1506 r., około 1539 r., w 1590 r. (jakoby spaliło się całe miasto), w 1618 r. (miasto """"pogorzało, że ledwie połowa została"""") i 1644 r. Jeżeli ludność nie wyginęła wskutek zarazy, a przede wszystkim gdy warunki gospodarcze układały się pomyślnie, wówczas odbudowa miasta następowała szybko, w przeciwnym razie straty spowodowane przez ogień trudno było odrobić.""""
""""Znajdujące się w pobliżu rynku kościół i klasztor dominikanów zostały wymurowane przed 1564 r., być może — jak fara — w XV w. Po pożarze w 1644 r. kościół odbudowano, natomiast klasztor, który stał na skarpie podmywanej przez Bzurę, zastąpiono nowym budynkiem drewnianym.""""""""""""abudowę miast często niszczyły pożary. Największe pożary miasta Sochaczewa do połowy XVII w. notowane są w następujących latach: […] około 1506 r., około 1539 r., w 1590 r. (jakoby spaliło się całe miasto), w 1618 r. (miasto """"pogorzało, że ledwie połowa została"""") i 1644 r. Jeżeli ludność nie wyginęła wskutek zarazy, a przede wszystkim gdy warunki gospodarcze układały się pomyślnie, wówczas odbudowa miasta następowała szybko, w przeciwnym razie straty spowodowane przez ogień trudno było odrobić.""""
""""Znajdujące się w pobliżu rynku kościół i klasz""""""""budowę miast często niszczyły pożary. Największe pożary miasta Sochaczewa do połowy XVII w. notowane są w następujących latach: […] około 1506 r., około 1539 r., w 1590 r. (jakoby spaliło się całe miasto), w 1618 r. (miasto """"pogorzało, że ledwie połowa została"""") i 1644 r. Jeżeli ludność nie wyginęła wskutek zarazy, a przede""""""""udowę miast często niszczyły pożary. Największe pożary miasta Sochaczewa do połowy XVII w. notowane
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1793 |
0 |
0 |
kwiecień |
|
|
8 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Rutkowski H., Rozwój przestrzenny Sochaczewa od XIII do XVIII wieku, [w:] Dzieje Sochaczewa i Ziemi Sochaczewskiej. Studia i materiały, pod red. S. Russockiego, Warszawa 1970, s. 48.
Dosłowny zapis źródła:
8 kwietnia 1793 r. spłonął doszczętnie kościół parafialny.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
0 |
1506 |
1660 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Pałucki W., Ziemia Sochaczewska w wiekach XIV-XVIII, [w:] Dzieje Sochaczewa i Ziemi Sochaczewskiej. Studia i materiały, pod red. S. Russockiego, Warszawa 1970, s. 65-66.
Dosłowny zapis źródła:
Sochaczew gorzał wielokrotnie, np.. Już w XVI w., w latach 1506, 1509, 1536, jednak w tym okresie, dzięki uzyskiwanym zwolnieniom od podatków i korzystnym przywilejom, szybko się odbudowywał. W 1564 r. Sochaczew posiadał 388 domów, a w 1602 r., po olbrzymim pożarze, już tylko 266. W 1619 r. pożar zniszczył połowę miasta, zaś w 1630 r. spłonęło dalszych 36 domów. Wreszcie po najeździe szwedzkim, według danych z 1660 r. z istniejących wtedy 110 domów zaledwie 13 było zamieszkałych.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1630 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Szczepański J., Gostynin i ziemia gostynińska w latach 1462-1793, [w:] Dzieje Gostynina i ziemi gostynińskiej. Praca zbiorowa, pod red. M. Chudzyńskiego, Warszawa 1990, s. 184.
Dosłowny zapis źródła:
O kolejnych pożarach Gostynina i innych klęskach informuje lustracja z 1630 r.: """"Teraz, że wielkie spustoszenia nastąpiły, jako się pokazało w inkwizycjach, w mieście przez ogień, przez powietrze, przez żołnierza, tak wiele z tego młyna dostawać się nie może"""". Lustratorzy w pożarach, zarazie i przemarszach wojsk upatrywali główną przyczynę spadku wielkości przemiału w jednym z trzech gostynińskich młynów, zamkowym młynie na rzece Skrwie. Lustracja z 1630 r. notuje także istnienie aż 129 pustych siedlisk. Po pożarach i w obliczu ewentualnych epidemii prawdopodobnie brakło już kandydatów, którzy zdecydowaliby się na odbudowę domostw."""""""""""" kolejnych pożarach Gostynina i innych klęskach informuje lustracja z 1630 r.: """"Teraz, że wielkie spustoszenia nastąpiły, jako się pokazało w inkwizycjach, w mieście przez ogień, przez powietrze, przez żołnierza, tak wiele z tego młyna dostawać się nie może"""". Lustratorzy w pożarach, zarazie i przemarszach wojsk upatrywali główną przyczynę spadku wielkości przemiału w jednym z trzech gostynińskich młynów, zamkowym młynie na rzece Skrwie. Lustracja z 1630 r. notuje także istnienie aż 129 pustych siedlisk. Po pożarach i w obliczu ewentualnych epidemii praw""""""""kolejnych pożarach Gostynina i innych klęskach informuje lustracja z 1630 r.: """"Teraz, że wielkie spustoszenia nastąpiły, jako się pokazało w inkwizycjach, w mieście przez ogień, przez powietrze, przez żołnierza, tak wiele z tego młyna dostawać się nie może"""". Lustratorzy w pożarach, zarazie i przemarszach wojsk upatrywali główną przyczynę spadku wielkości przemiału w jednym z trzech gostynińskich młynów, zamkowym młynie na rzece Skrwie. Lustracja z 1630 r. notuje także istnie""""""""olejnych pożarach Gostynina i innych klęskach informuje lustracja z 1630 r.: """"Teraz, że wielkie spustoszenia nastąpiły, jako się pokazało w inkwizycjach, w mieście przez ogień, przez powietrze, przez żołnierza, tak wiele z tego młyna dostawać się nie może"""". Lustratorzy w pożarach, zarazie i przemarszach wojsk upatrywali główną przyczynę spadku wielkości przemiału w jednym z trzech gostynińskich mł""""""""lejnych pożarach Gostynina i innych klęskach informuje lustracja z 1630 r.: """"Teraz, że wielkie spustoszenia nastąpiły, jako się pokazało w inkwizycjach, w mieście przez ogień, przez powietrze, przez żołnierza, tak wiele z tego młyna dostawać się nie może"""". Lustratorzy w pożarach, zarazie i przemarszach wojsk upatrywali g""""""""ejnych pożarach Gostynina i innych klęskach informuje lustracja z 1630 r.: """"Teraz, że wielkie spustoszenia nastąpiły, jako się pokazało w inkwizycjach, w mieście przez ogień, przez powietrze, przez żołnierza, tak wiele z tego młyna dostawać się """"""""jnych pożarach Gostynina i innych klęskach informuje lustracja z 1630 r.: """"Teraz, że wielkie spustoszenia nastąpiły, jako się pokazało w inkwizycjach, w mieście przez og""""""""nych pożarach Gostynina i innych klęskach informuje lustracja z 1630 r.: """"Teraz, że wielkie sp""""""""ych pożarach Gostyni
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
0 |
1540 |
1545 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Szczepański J., Gostynin i ziemia gostynińska w latach 1462-1793, [w:] Dzieje Gostynina i ziemi gostynińskiej. Praca zbiorowa, pod red. M. Chudzyńskiego, Warszawa 1990, s. 184.
Dosłowny zapis źródła:
Klęski ognia nie ominęły także Gąbina. Wielkie pożary zanotowano tu w 1540 i 1545 r. Ludność Gąbina i Osmolina wymierała z powodu epidemii, grasujących na zachodnim Mazowszu. Ze wszystkich chorób zakaźnych najwięcej ofiar pochłaniały ospa, cholera, dur brzuszny. Mieszczanom ziemi gostynińskiej walka z zarazą wydawała się bezskuteczna. W wypadku epidemii opuszczano masowo miasta, gdzie indziej szukając schronienia.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1559 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Szczepański J., Gostynin i ziemia gostynińska w latach 1462-1793, [w:] Dzieje Gostynina i ziemi gostynińskiej. Praca zbiorowa, pod red. M. Chudzyńskiego, Warszawa 1990, s. 183.
Dosłowny zapis źródła:
Od połowy XVI w. Gostynin zaczęły nawiedzać coraz liczniejsze pożary, trudne do opanowania z powodu gęstej drewnianej zabudowy miasta. Duży pożar miał miejsce w 1559 r., o jego rozmiarach nie jesteśmy jednak dokładnie poinformowani, ponieważ mieszczanie płacili czynsz nie z domów, lecz z poszczególnych siedlisk.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1616 |
0 |
0 |
sierpień |
|
|
24 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Herbst S., Okres załamania lata 1580-1700, [w:] Dzieje Płocka, pod red. A. Gieysztora, Płock 1973, s. 163.
Dosłowny zapis źródła:
Drewnianą przeważnie zabudowę od czasu do czasu pożerały pożary. Największy, 24 sierpnia 1616 r., pochłonął ponoć 3/4 miasta w obrębie murów, na południe od ul. Bielskiej.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
0 |
1641 |
1651 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Herbst S., Okres załamania lata 1580-1700, [w:] Dzieje Płocka, pod red. A. Gieysztora, Płock 1973, s. 163.
Dosłowny zapis źródła:
Pożary z r. 1641 i 1651 miały mniejszy zasięg [niż w 1616 i 1657 r.]
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1718 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Zahorski A., Wiek osiemnasty. Dzieje polityczne i wojskowe Płocka do początków Sejmu Czteroletniego, [w:] Dzieje Płocka, pod red. A. Gieysztora, Płock 1973, s. 180.
Dosłowny zapis źródła:
Wreszcie na domiar złego w 1718 r. wybuchł pożar w kolegium [jezuitów w Płocku] w czasie którego uległa zatracie część bogatej biblioteki klasztornej.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
0 |
1509 |
1511 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Szacherska S. M., Złoty wiek miasta lata 1495-1580. Płock pod rządami starostów królewskich, [w:] Dzieje Płocka, pod red. A. Gieysztora, Płock 1973, s. 113.
Dosłowny zapis źródła:
dwa pożary w 1509 i 1511 r.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1545 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Szacherska S. M., Złoty wiek miasta lata 1495-1580. Płock pod rządami starostów królewskich, [w:] Dzieje Płocka, pod red. A. Gieysztora, Płock 1973, s. 116.
Dosłowny zapis źródła:
W 1545 r. wybuchł jeden z groźniejszych pożarów w jego [Płocka] dziejach. Ofiarą płomieni padły znaczna część miasta, fara pod wezwaniem św. Bartłomieja i klasztor św. Trójcy.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1544 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gieysztorowa I., Od Jagiellonów do Sobieskiego 1526-1696, [w:] Cztery wieki Mazowsza. Szkice z dziejów 1526-1914, pod red. S. Herbsta, Warszawa 1968, s. 44.
Dosłowny zapis źródła:
Rosła i piękniała Warszawa, nawet klęskowe dla innych miast pożary nie hamowały jej rozwoju. Jeden z najcięższych, który w 1544 r. zniszczył znaczną część Starego i Nowego Miasta, zgodnie z ówczesnym przysłowiem """"pożar buduje"""", przysporzył Warszawie nowych przywilejów i libertacji podatkowych — umożliwiły one odbudowę i zrekompensowały z nawiązką poniesione straty.""""""""""""osła i piękniała Warszawa, nawet klęskowe dla innych miast pożary nie hamowały jej rozwoju. Jeden z najcięższych, który w 1544 r. zniszczył znaczną część S
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1648 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gieysztorowa I., Od Jagiellonów do Sobieskiego 1526-1696, [w:] Cztery wieki Mazowsza. Szkice z dziejów 1526-1914, pod red. S. Herbsta, Warszawa 1968, s. 58.
Dosłowny zapis źródła:
[…] Pułtusk miał ich [domów] pono tyle [blisko 500] jeszcze w 1650 r. — po dwu wielkich pożarach (z tego jeden zupełnie niedawny, bo sprzed dwu lat).
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1590 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gieysztorowa I., Od Jagiellonów do Sobieskiego 1526-1696, [w:] Cztery wieki Mazowsza. Szkice z dziejów 1526-1914, pod red. S. Herbsta, Warszawa 1968, s. 58.
Dosłowny zapis źródła:
[…] Łowiczem, który w pożarze 1590 r. postradać miał aż 340 domów spośród 485 zarejestrowanych w 1557 r.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1563 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gieysztorowa I., Od Jagiellonów do Sobieskiego 1526-1696, [w:] Cztery wieki Mazowsza. Szkice z dziejów 1526-1914, pod red. S. Herbsta, Warszawa 1968, s. 61.
Dosłowny zapis źródła:
Mimo pożaru, który w 1563 r. strawił miasto, była Ostrołęka znacznym ośrodkiem piwowarsko-gorzelanym i szewskim. Zniszczonym w pożarze rzemieślnikom przyszła z pomocą założona przez wikariusza warszawskiego, właściciela nieruchomości w Ostrołęce, księdza Wawrzyńca Białobrzeskiego fundacja taniego kredytu.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1624 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gieysztorowa I., Od Jagiellonów do Sobieskiego 1526-1696, [w:] Cztery wieki Mazowsza. Szkice z dziejów 1526-1914, pod red. S. Herbsta, Warszawa 1968, s. 65.
Dosłowny zapis źródła:
W 1624 r. """"mieszczanie makowscy przez plagę ogniową od Pana Boga pokarani do nędze wielkiej i ubóstwa przeszli""""."""""""" 1624 r. """"mieszczanie makowscy przez plagę ogniową od Pana Boga pokarani do nędze wielkiej i ubóstwa """"""""1624 r. """"mieszczanie makowscy przez plagę ogniową od Pana Boga pokarani do nędze wielkiej i""""""""624 r. """"mieszczanie makowscy przez plagę ogniową od Pana Boga pokarani do nędze wi""""""""24 r. """"mieszczanie makowscy przez plagę ogniową od Pana Boga pokarani do n""""""""4 r. """"mieszczanie makowscy przez plagę ogniową od Pana Boga pokaran"""""""" r. """"mieszczanie makowscy przez plagę ogniową od Pana Boga po""""""""r. """"mieszczanie makowscy przez plagę ogniową od Pana Bog"""""""". """"mieszczanie makowscy przez plagę ogniową od Pana """""""" """"mieszczanie makowscy przez plagę ogniową od Pan""""""""""""mieszczanie makowscy przez plagę ogniową od Pa""""""""mieszczanie makowscy przez plagę ogniową od Pa
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1647 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Podlaskie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gieysztorowa I., Od Jagiellonów do Sobieskiego 1526-1696, [w:] Cztery wieki Mazowsza. Szkice z dziejów 1526-1914, pod red. S. Herbsta, Warszawa 1968, s. 65-66.
Dosłowny zapis źródła:
W początku 1647 r. mieszczanie kwitnącej w XVI w. Łomży wnieśli na sejmik """"tak okrutną dezolacyją, srogie zrujnowanie miasteczka przez różne plagi nawiedzenia boskiego, że nie tylko domy, kamienice, ratusz, ale i ulice zrównane ziemią, ostatnie pozostałe pustkami zostały."""""""""""" początku 1647 r. mieszczanie kwitnącej w XVI w. Łomży wnieśli na sejmik """"tak okrutną dezolacyją, srogie zrujnowanie miasteczka przez różne plagi nawiedzenia boskiego, że nie tylko domy, kamienice, """"""""początku 1647 r. mieszczanie kwitnącej w XVI w. Łomży wnieśli na sejmik """"tak okrutną dezolacyją, srogie zrujnowanie miastecz""""""""oczątku 1647 r. mieszczanie kwitnącej w XVI w. Łomż
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1613 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gieysztorowa I., Od Jagiellonów do Sobieskiego 1526-1696, [w:] Cztery wieki Mazowsza. Szkice z dziejów 1526-1914, pod red. S. Herbsta, Warszawa 1968, s. 64.
Dosłowny zapis źródła:
Podobnie w 1613 r. prosiły o toż samo [zwolnienia podatkowe] miasteczka Wąsosz i Pułtusk """"po tak wielkiem utrapieniu żołnierza, na ostatek zaś przez ogień prawie z gruntu zniszczone.""""""""""""odobnie w 1613 r. prosiły o toż samo [zwolnienia podatkowe] miasteczka Wąsosz i Pułtusk """"po t""""""""dobn
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1766 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Zahorski A., Od Sasów do Napoleona (1696-1806), [w:] Cztery wieki Mazowsza. Szkice z dziejów 1526-1914, pod red. S. Herbsta, Warszawa 1968, s. 179.
Dosłowny zapis źródła:
Kutno zyskało [ponowny] przywilej lokacyjny w 1766 r., ale sytuacja była tu inna. Przywilej lokacyjny nadano miastu powtórnie dla zapewnienia możliwości odbudowy po strasznym pożarze, jaki strawił je niemal doszczętnie.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
Zima |
1507 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Wiliński K., Bryński K., Dzieje miasta Warty, Warszawa 1984, s. 28.
Dosłowny zapis źródła:
Miasto, które od pamiętnego pożaru w 1465 r. potrafiło szybko podnieść się z upadku i pracowicie piąć do uzyskania dawnej wysokiej lokaty wśród miast ziemi sieradzkiej, znowu spłonęło. Przyczyną był pożar w styczniu lub na samym początku lutego 1507 r. 17 lutego 1507 r. Zygmunt I Stary na wieść o spaleniu miasta uwalnia jego mieszkańców na osiem lat od wszystkich ogólnych powinności i podwodowego.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
Wiosna |
1757 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Wiliński K., Bryński K., Dzieje miasta Warty, Warszawa 1984, s. 42.
Dosłowny zapis źródła:
Za datę zupełnego upadku gospodarczego miasta należy uznać rok 1757. Obraz zniszczenia w czasie pożaru tego roku przedstawia nam księga miejska Warty: """"Działo się to w Warcie 24 miesiąca maja R.P. (Roku Pańskiego) 1757. Urząd niniejszy Radziecki jako też Wójtowski wraz z Cechmistrzami uczynili wizję domów pogorzałych przez nieszczęśliwy pożar ogniowy, i widząc z jakiej okazji pierwszy pożar pokazał się znaczny w nocy o godzinie jedenastej, na którym pożarze padło domów czterynaści i austeria WJMci Pana Starosty, stodół dwie, miejskich studzien sześć dnia 24 kwietnia. Drugi pożar jeszcze znaczniejszy […] dnia 4 maja padło domów 40, siedem stodół, siedem stajen i obór ze spichlerzem. Trzeci pożar […] 5 maja padło domów siedem, wszystkich domów miejskich katolickich specyfikowanych pogorzałych czterydzieści siedem, domów dwanaści, spichlerzy dwa, stodół dwie, przy których stajnie i obory były i szpital św. Krzyża, w którym się dziad spalił, domów żydowskich siedem i austeria JMci Pana Starosty Wartskiego, w którym austerii i domów żydowskich spaliło się dzieci siedmioro i żydówka stara, z kretesem miasto zrujnowane oprócz kościołów, co się ledwo utrzymały.""""""""""""a datę zupełnego upadku gospodarczego miasta należy uznać rok 1757. Obraz zniszczenia w czasie pożaru tego roku przedstawia nam księga miejska Warty: """"Działo się to w Warcie 24 miesiąca maja R.P. (Roku Pańskiego) 1757. Urząd niniejszy Radziecki jako też Wójtowski wraz z Cechmistrzami uczynili wizję domów pogorzałych przez nieszczęśliwy pożar ogniowy, i widząc z jakiej okazji pierwszy pożar pokazał się znaczny w nocy o godzinie jedenastej, na którym pożarze padło domów czterynaści i austeria WJMci Pana Starosty, stodół dwie, miejskich studzien sześć dnia 24 kwietnia. Drugi pożar jeszcze znaczniejszy […] dnia 4 maja padło domów 40, siedem stodół, siedem stajen i obór ze spichlerzem. Trzeci pożar […] 5 maja padło domów siedem, wszystkich domów miejskich katolickich specyfikowanych pogorzałych czterydzieści siedem, domów dwanaści, spichlerzy dwa, stodół dwie, przy których stajnie i obory były i szpital św. Krzyża, w którym się dziad spalił, domów żydowskich siedem i austeria JMci Pana Starosty Wartskiego, w k"""""""" datę zupełnego upadku gospodarczego miasta należy uznać rok 1757. Obraz zniszczenia w czasie pożaru tego roku przedstawia nam księga miejska Warty: """"Działo się to w Warcie 24 miesiąca maja R.P. (Roku Pańskiego) 1757. Urząd niniejszy Radziecki jako też Wójtowski wraz z Cechmistrzami uczynili wizję domów pogorzałych przez nieszczęśliwy pożar ogniowy, i widząc z jakiej okazji pierwszy pożar pokazał się znaczny w nocy o godzinie jedenastej, na którym pożarze padło domów czterynaści i austeria WJMci Pana Starosty, stodół dwie, miejskich studzien sześć dnia 24 kwietnia. Drugi pożar jeszcze znaczniejszy […] dnia 4 maja padło domów 40, siedem stodół, siedem stajen i obór ze spichlerzem. Trzeci pożar […] 5 maja padło domów siedem, wszystkich domów miejskich katolickich specyfikowanych pogorzałych czterydzieści siedem, domów dwanaści, spichlerzy dwa, stodół dwie, pr""""""""datę zupełnego upadku gospodarczego miasta należy uznać rok 1757. Obraz zniszczenia w czasie pożaru tego roku przedstawia nam księga miejska Warty: """"Działo się to w Warcie 24 miesiąca maja R.P. (Roku Pańskiego) 1757. Urząd niniejszy Radziecki jako też Wójtowski wraz z Cechmistrzami uczynili wizję domów pogorzałych przez nieszczęśliwy pożar ogniowy, i widząc z jakiej okazji pierwszy pożar pokazał się znaczny w nocy o godzinie jedenastej, na którym pożarze padło domów czterynaści i austeria WJMci Pana Starosty, stodół dwie, miejskich studzien sześć dnia 24 kwietnia. Drugi pożar jeszcze znaczniejszy […] dnia 4 maja padło domów 40, siedem stodół, siedem stajen i obór ze spichlerzem. Trzeci pożar […] 5 maja padło d""""""""atę zupełnego upadku gospodarczego miasta należy uznać rok 1757. Obraz zniszczenia w czasie pożaru tego roku przedstawia nam księga miejska Warty: """"Działo się to w Warcie 24 miesiąca maja R.P. (Roku Pańskiego) 1757. Urząd niniejszy Radziecki jako też Wójtowski wraz z Cechmistrzami uczynili wizję domów pogorzałych przez nieszczęśliwy pożar ogniowy, i widząc z jakiej okazji pierwszy pożar pokazał się znaczny w nocy o godzinie jedenastej, na którym pożarze padło domów czterynaści i austeria WJMci Pana Starosty, stodół dwie, miejskich studzien sześć dnia 24 kwietnia. """"""""tę zupełnego upadku gospodarczego miasta należy uznać rok 1757. Obraz zniszczenia w czasie pożaru tego roku przedstawia nam księga miejska Warty: """"Działo się to w Warcie 24 miesiąca maja R.P. (Roku Pańskiego) 1757. Urząd niniejszy Radziecki jako też Wójtowski wraz z Cechmistrzami uczynili wizję domów pogorzałych przez nieszczęśliwy pożar ogniowy, i widząc z jakiej okazji pierwszy pożar pokazał się znaczny w nocy o godz""""""""ę zupełnego upadku gospodarczego miasta należy uznać rok 1757. Obraz zniszczenia w czasie pożaru tego roku przedstawia nam księga miejska Warty: """"Działo się to w Warcie 24 miesiąca maja R.P. (Roku Pańskiego) 1757. Urząd niniejszy Radziecki jako też Wójtowski wraz z Cechmistr"""""""" zupełnego upadku gospodarczego miasta należy uznać rok 1757. Obraz zniszczenia w czasie pożaru tego roku przedstawia nam księga
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1707 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Wiliński K., Bryński K., Dzieje miasta Warty, Warszawa 1984, s. 59.
Dosłowny zapis źródła:
W 1707 r. Szpital Panieński [sióstr Bernardynek w Warcie] padł pastwą płomieni. Odbudowany, uzyskał duże zapisy majątkowe.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1683 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Wiliński K., Bryński K., Dzieje miasta Warty, Warszawa 1984, s. 80.
Dosłowny zapis źródła:
Klasztor ss. Bernardynek. Początkowo była to budowla drewniana, wzniesiona w 1680 r. na gruntach mieszczanina warckiego Świętosława. Uległa ona spaleniu w 1683 r. […]
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
