| Pożary |
Miasta |
|
|
1766 |
0 |
0 |
czerwiec |
|
|
13 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Siniarski S., Kalendarz z dziejów Wolborza 1065-1982, Warszawa 1984, s. 73.
Dosłowny zapis źródła:
1766 r. — W dniu 13 czerwca spłonął doszczętnie zamek wolborski, który już nigdy nie został odbudowany.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1696 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Koczy L., Dzieje miasta Wieruszowa, wyd. 2, Wieruszów 1994, s. 63.
Dosłowny zapis źródła:
Kościół parafialny [pw. Św. Bartłomieja] zgorzał w r. 1696, lecz za staraniem gorliwego proboszcza Pawła Fuykiewicza wybudowano nowy kościół z drewna.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1770 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Koczy L., Dzieje miasta Wieruszowa, wyd. 2, Wieruszów 1994, s. 64.
Dosłowny zapis źródła:
Kościół ten [szpitalny] był pod wezwaniem św. Jana Ewangelisty. Zgorzał on w r. 1770, poczem z braku funduszów nie odbudowano go więcej.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1612 |
0 |
0 |
wrzesień |
|
|
19 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Koczy L., Dzieje miasta Wieruszowa, wyd. 2, Wieruszów 1994, s. 72.
Dosłowny zapis źródła:
Kiedy 19 września 1612 roku nawiedził miasto straszliwy pożar, spłonął również kościół klasztorny [paulinów wieruszowskich], razem ze sprzętami liturgicznemi. Także zabudowana kościelne stały się pastwą płomieni razem ze zbożem. Z wielkim trudem odbudowany zgorzał znowu w drugiej połowie XVII wieku […]."""".""""""""i
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Wsi |
|
|
1760 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Józefecki J., Gmina Słupia. Zarys dziejów (1242-1945 r.), Słupia 2002, s. 39.
Dosłowny zapis źródła:
Kościół w Słupi natomiast spłonął w 1760 r. i został odbudowany w 1763 r.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1642 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Sankowski S., Z dziejów miasta Radomska (do 1939 r.), Radomsko 1995, s. 158.
Dosłowny zapis źródła:
1642. Drugi wielki pożar Radomska ogarnął ulicę Krakowską, centrum miasta z rynkiem i kościołem parafialnym. Spłonęła skrzynia skarbu publicznego z księgami konsularnymi miasta, z oryginałem przywileju z 1266 r. oraz innymi przywilejami i dokumentami dotyczącymi danin i podatków.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1742 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Sankowski S., Z dziejów miasta Radomska (do 1939 r.), Radomsko 1995, s. 69, 158.
Dosłowny zapis źródła:
Najgroźniejszy ze wszystkich dotychczasowych pożar w 1742 r. zniszczył ponownie Radomsko.""""
""""1742. Trzeci wielki pożar, najgroźniejszy ze wszystkich dotychczasowych, spowodował tak ogromne zniszczenie, że Radomsko podupadło na długo, by z upadku tego dźwignąć się dopiero ponad sto lat później po wybudowaniu kolei warszawsko-wiedeńskiej.""""""""""""ajgroźniejszy ze wszystkich dotychczasowych pożar w 1742 r. zniszczył ponownie Radomsko.""""
""""1742. Trzeci wielki pożar, najgroźniejszy ze wszystkich dotychczasowych, spowodował tak ogromne zniszczenie, że Radomsko podupadło na długo, by z upadku tego""""""""jgroźniejszy ze wszystkich dotychczasowych pożar w 1742 r. zniszczył ponownie Radomsko.""""
""""1742. Trzeci wielki pożar, najgroźniejszy ze wszystkich dotychczasowy""""""""groźniejszy ze wszystkich dotychczasowych pożar w 1742 r. zniszczył ponown
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1613 |
0 |
0 |
sierpień |
|
|
12 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kisiel D., Kalendarium Pułtuska i okolic (do roku 2000), Płock 2001, s. 25.
Dosłowny zapis źródła:
1613 r. — 12 sierpnia, pożar zniszczył częściowo kolegiatę i kościół jezuitów, dom kolegium, dzwonnicę, kanonie, wikariaty, mansjonarie i szpital Św. Ducha.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1645 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kisiel D., Kalendarium Pułtuska i okolic (do roku 2000), Płock 2001, s. 27.
Dosłowny zapis źródła:
1645 r. — ponowny pożar kościoła jezuitów
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1697 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Tomala J., Oporów. Małomiasteczkowa włość prywatna w powiecie orłowskim w województwie łęczyckim od XIV do XVIII wieku. Studium archeologiczno-architektoniczne, Oporów 2002, s. 44.
Dosłowny zapis źródła:
[…] w 1694 roku zniszczony kościół potrzebował gruntownej naprawy murów i dachów. Trzy lata później wybuchł pożar w klasztorze [paulinów w Oporowie].
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1576 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Poklewski T., Dzieje Bolesławca nad Prosną, Kalisz 1979, s. 37.
Dosłowny zapis źródła:
Przywilej Stefana Batorego z 1578 r. przekazuje nam jeszcze jedną wiadomość: dokumenty cechowe Bolesławca zginęły w pożarze miasta. Zresztą wiemy dokładnie z innego źródła, że pożar ten strawił miasto w 1576 r., wtedy bowiem właśnie z tytułu zniszczeń pożarowych został Bolesławiec aż po rok 1581 zwolniony od opłat podatku miejskiego i koronacyjnego.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1764 |
0 |
0 |
czerwiec |
|
|
21 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Poklewski T., Dzieje Bolesławca nad Prosną, Kalisz 1979, s. 44.
Dosłowny zapis źródła:
Drugi pożar wybucha 21 czerwca 1764 r. Ten nie pociąga za sobą ofiar w ludziach ale dla miasta jest chyba upadkiem.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Wsi |
|
|
1786 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Tomczak A., Zarys dziejów parafii Gieczno do roku 1939, Toruń 1997, s. 89.
Dosłowny zapis źródła:
Po zniszczeniu wsi Biesiekierz Rudny był tam tylko „dworek” — w 1786 r. spalił się wraz z całym dobytkiem rodziny szlacheckiej, która resztki wsi trzymała w zastawie.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1577 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Skwara R., Lokacja miasta. Karczewscy (1548-1667), [w:] Karczew. Dzieje miasta i okolic praca zbiorowa, pod red. L. Podhoreckiego, Karczew 1998, s. 42.
Dosłowny zapis źródła:
W 1577 r. spadła na miasto [Karczew] klęska pożaru, który spustoszył znaczną część domostw. Zniszczeniu uległ drewniany kościół pod wezwaniem św. Wita i Bartłomieja. W jego miejscu wzniesiono drugi, także drewniany. Po tym wydarzeniu Karczew otrzymał kilkuletnie zwolnienie od podatków dla ułatwienia odbudowy.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1752 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Skwara R., Pod rządami marszałków (1663-1805), [w:] Karczew. Dzieje miasta i okolic praca zbiorowa, pod red. L. Podhoreckiego, Karczew 1998, s. 60.
Dosłowny zapis źródła:
XVIII-wieczny drewniany Karczew, jak większość ówczesnych miasteczek, narażony był na niszczycielskie działanie ognia. Kilkakrotnie płonął karczewski kościół, płonęły domy i dobytek mieszkańców. Już w 1752 roku marszałek Franciszek II Bieliński ustanowił dla swoich miast „porządek ogniowy”. Nakazał zakup sikawek i utrzymywanie ich w należytym stanie.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1630 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Paprocka D., Szydłowiec, Kraków 1983, s. 13-14.
Dosłowny zapis źródła:
Mimo obfitości dostępnego materiału budowlanego oraz istnienia pod miastem cegielni, budowano przeważnie domy drewniane, których w 1. połowie XVII wieku było aż 90 %. Ulegały one częstym pożarom, np.. w 1630 roku.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1629 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Staniewska D., Domagała R., Dzieje miasta do wieku XVIII, [w:] Skaryszew dzieje, ludzie, jarmarki końskie, pod red W. Płowieca, Sycyna 2006, s. 10.
Dosłowny zapis źródła:
Na wschodnim obrzeżu miasta powstał w roku 1629 szpital, który spłonął i nie został już odbudowany.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1693 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Mączka D., Kościół św. Stanisława w Siedlcach 1532-2000, Siedlce 2001, s. 10.
Dosłowny zapis źródła:
W 1693 r. miasto [Siedlce] nawiedził wielki pożar, z którego kościół [św. Stanisława] wyszedł obronną ręką.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Wsi |
|
|
1788 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Drzewiecki Z., Jeruzal Miński. Dzieje parafii, Ząbki 2002, s. 114.
Dosłowny zapis źródła:
Rok 1788 dla parafii Jeruzal był rokiem klęski. Spaliła się doszczętnie wieś Topór […].
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1567 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Urban W., Pierwsza znana wizytacja biskupia dekanatu radomskiego z 1570 roku, [w:] Kościół katolicki na pograniczu małopolsko-mazowieckim w epoce przedrozbiorowej, pod red. S. Piątkowskiego i Z. Pietrzyka, Radom 2002, s. 47.
Dosłowny zapis źródła:
W miasteczku Wierzbicy właściwie nie było kościoła, bo spalił się przed trzema laty. Pozostał tylko wielki ołtarz, gdzie odprawia się nabożeństwa.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1570 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Urban W., Pierwsza znana wizytacja biskupia dekanatu radomskiego z 1570 roku, [w:] Kościół katolicki na pograniczu małopolsko-mazowieckim w epoce przedrozbiorowej, pod red. S. Piątkowskiego i Z. Pietrzyka, Radom 2002, s. 50.
Dosłowny zapis źródła:
W miasteczku Sieciechów też był kościół drewniany, ale nowo odbudowany po pożarze za kolatorstwa opata sieciechowskiego Szczęsnego Rogowskiego.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1558 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Skała A., Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Zwoleniu, Lublin 1998, s. 12.
Dosłowny zapis źródła:
Późniejsza historia kościoła posiada bogatszą dokumentację. Datę przełomową stanowi rok 1558. Wówczas to niemal całe miasto pochłonął ogień. Spłonął także drewniany kościół. W związku z tym pożarem Zwoleń otrzymał od króla szereg przywilejów. Między innymi najbardziej poszkodowani mieszkańcy, w liczbie czterdziestu, uzyskali zwolnienie od wszelkich świadczeń na rzecz króla na okres dziesięciu lat (począwszy od 1559 roku, kiedy przywilej wydano).
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1754 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Skała A., Kościół Podwyższenia Krzyża Świętego w Zwoleniu, Lublin 1998, s. 40, 78.
Dosłowny zapis źródła:
Dalsze jej losy [kaplicy Kochanowskich] nie są znane. Nie wiadomo, czy spłonęła podczas pożaru kościoła w roku 1754, czy też została rozebrana.""""
""""Interpretując dosłownie zawartą w dekrecie [dla kościoła parafialnego w Zwoleniu z 1781 r.] wzmiankę o dzwonnicy, należy przyjąć, że pierwsza, drewniana dzwonnica spłonęła podczas pożaru kościoła w 1754 roku (choć nie potwierdza tego żaden inny dokument), zaś na jej miejscu wzniesiono drugą […].""""""""""""alsze jej losy [kaplicy Kochanowskich] nie są znane. Nie wiadomo, czy spłonęła podczas pożaru kościoła w roku 1754, czy też została rozebrana.""""
""""Interpretując dosłownie zawartą w dekrecie [dla kościoła parafialnego w Zwoleniu z 1781 r.] wzmiankę o dzwonnicy, należy przyjąć, że pierwsza, drewniana d""""""""lsze jej losy [kaplicy Kochanowskich] nie są znane. Nie wiadomo, czy spłonęła podczas pożaru kościoła w roku 1754, czy też została rozebrana.""""
""""Interpretują""""""""sze jej losy [kap
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1638 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gliński W., Dzieje parafii św. Wojciecha w Ujeździe, Łódź 2006, s. 73.
Dosłowny zapis źródła:
Liczba pozostałych zabudowań ulegała ciągłej fluktuacji w zależności od stopnia rozwoju miasta. Wpływ na to miały także pożary. Podczas takiego kataklizmu w 1638 r. zniszczeniu uległo 15 domostw. W 1661 r. istniało tam 30 domów.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1782 |
0 |
0 |
czerwiec |
|
|
23 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Jaworski E., Kozienice. Wędrówka przez stulecia, Kozienice 2002, s. 17.
Dosłowny zapis źródła:
Gdy miasto zagospodarowało się i zapomniało już o poprzednich klęskach, strawił je prawie doszczętnie pożar, który wybuchł z niewiadomej przyczyny 23 czerwca 1782 roku. O rozmiarach klęski mówi „Inwentarz” z roku 1794. W „Inwentarzu” czytamy, że miasto „tak wygorzało, że ledwie kilka chałupek zostało” (spłonęło 147 domów), a pałac został splądrowany.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1563 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Parzych Cz., 600 lat parafii w Ostrołęce. (Rys historyczny), Ostrołęka 1999, s. 21.
Dosłowny zapis źródła:
I oto na rozwijające się w codziennym trudzie miasto, na parafię, spada nagle w 1563 r. […] wielki pożar, w czasie którego „to miasteczko zgorzało do gruntu, ratusz i kościół nie ostał, jeno dwór królewski”. Spłonęły domy mieszkalne, jatki i warsztaty rzemieślnicze oraz dom plebański. Zniszczony został dorobek Ostrołęki i parafii. Zostało tylko 2 rzeźników i 6 piwowarów. […] spłonął kościół i plebania […] kaplica (altaria) z ołtarzem również się spaliła.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1569 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Parzych Cz., 600 lat parafii w Ostrołęce. (Rys historyczny), Ostrołęka 1999, s. 22.
Dosłowny zapis źródła:
Trudności związane z odbudową pogłębiły się gdy w 1569 r. wybuchł w mieście następny pożar. Spowodował on kolejne zubożenie ludności i skierowanie większych sił i środków na odbudowę własnych domów.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1578 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Parzych Cz., 600 lat parafii w Ostrołęce. (Rys historyczny), Ostrołęka 1999, s. 22.
Dosłowny zapis źródła:
[…] w 1578 r. […] Jest to czas, gdy na odbudowującą się z trudem Ostrołękę i kościół parafialny spada kolejny cios. Była nim znów ciężka zaraza, powodująca ubytek wielu osób i ubóstwo mieszkańców.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1608 |
0 |
0 |
wrzesień |
|
|
28 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Parzych Cz., 600 lat parafii w Ostrołęce. (Rys historyczny), Ostrołęka 1999, s. 23.
Dosłowny zapis źródła:
Ale oto nadciąga kolejna tragedia. Spada kolejny cios. 28 września 1608 r. znów wybuchł wielki pożar w mieście, który między innymi zniszczył nowo odbudowany kościół parafialny i altarię, odbudowany dom plebański, trzy domy kapłańskie, szkołę i parafialne zabudowania gospodarcze. Podczas przeprowadzonej w 1609 r. wizytacji kościelnej stwierdzono, że kościół nie został odbudowany.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1696 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kisiel D., Kalendarium Pułtuska i okolic (do roku 2000), Płock 2001, s. 29.
Dosłowny zapis źródła:
1696 r. — pożar miasta.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Pożary |
Miasta |
|
|
1782 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kisiel D., Kalendarium Pułtuska i okolic (do roku 2000), Płock 2001, s. 34.
Dosłowny zapis źródła:
1782 r. — pożar niszczy kolegiatę [pułtuską], wieżę ratuszową i 4 kanonie.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Mrozy |
|
|
1616 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Nowicka B., Wyszogród. Zarys dziejów, Wyszogród 1971, s. 34.
Dosłowny zapis źródła:
Nie można wyliczyć wszystkich klęsk, przez jakie przeszedł Wyszogród i nie o wszystkich dochowały się wiadomości; nie ocalało bowiem nic z dawnego archiwum miejskiego, nic z ksiąg rady miejskiej i ksiąg ławniczych z czasów dawnej Rzeczypospolitej, o istnieniu których w wieku XVI mówią późniejsze źródła i na nie się powołują. Wiemy, że srogie zimy wymroziły dość wcześnie winnice w pobliżu zamku […]"""".""""""""i
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Powodzie |
|
|
1658 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Nowicka B., Wyszogród. Zarys dziejów, Wyszogród 1971, s. 34.
Dosłowny zapis źródła:
Dość powiedzieć, że w ciągu jednego tylko 1658 r. Wisła trzykrotnie wylewała.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Powodzie |
|
|
0 |
1699 |
1703 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Nowicka B., Wyszogród. Zarys dziejów, Wyszogród 1971, s. 34.
Dosłowny zapis źródła:
[…] roztopy wiosenne i ulewne deszcze zalewały i ubożyły okoliczne wsie niżej położone, niszczyły, jak już wspomniano, wysoki brzeg, drogi doprowadzające do miasta, zrywały mosty i mostki na drogach i w samym mieście […]"""".""""""""…
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Mrozy |
|
|
1616 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Boszko A. H., Wyszogród w zwierciadle czasów. Zarys dziejów, Sierpc 1999, s. 23, 138.
Dosłowny zapis źródła:
Skąd jednak motywy roślinne występujące na dawnych pieczęciach? Być może za odpowiedź wystarczy przekaz lustracji z 1564 r. („[…]przy zamku winnica niemała, jest wina w niej niemało”). Późniejsza lustracja z 1616 r. donosi jednak: „Była przy zamku winnica niemała, ale teraz spustoszała[…]”. Przypuszczalnie wskutek powtarzających się powodzi lub niekorzystnych warunków atmosferycznych uprawa winorośli, wiele znacząca dawniej dla miasta, nagle została zaniechana.""""
""""spustoszała winnica"""" położona obok zamku, z powodu srogich zim i wymarznięcia winorośli czy też podmywania gruntów przez Wisłę […]"""".""""""""kąd jednak motywy roślinne występujące na dawnych pieczęciach? Być może za odpowiedź wystarczy przekaz lustracji z 1564 r. („[…]przy zamk
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Powodzie |
|
|
1792 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gnat-Wieteska Z., Dzieje parafii Garwolin 1418-1993, Pruszków 1993, s. 197.
Dosłowny zapis źródła:
Parafia Ostrówek […] W 1792 roku komendarz ks. Wojciech Okoński, rozebrał kościół zniszczony przez wylew Wisły i postawił nowy (nabożeństwa od 8 grudnia 1792).
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Powodzie |
|
|
1658 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Boszko A. H., Wyszogród w zwierciadle czasów. Zarys dziejów, Sierpc 1999, s. 138.
Dosłowny zapis źródła:
[…] w ciągu roku 1658 Wisła aż trzykrotnie wylewała.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Powodzie |
|
|
1786 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kazimierski J., Kołodziejczyk R., Szczepański J., Dzieje miasta Pułtuska, Warszawa-Pułtusk 1992, s. 33, 40.
Dosłowny zapis źródła:
Dotkliwą klęską elementarną Pułtuska, miasta położonego na wyspie, nazywanego czasem """"Wenecją Północy"""", były powodzie spowodowane najczęściej wylewami kapryśnej rzeki, Narwi. Wprawdzie znamy tylko opisy powodzi z końca XVIII i XIX w., ale miały one zapewne miejsce i wcześniej. Wówczas lo większość miasta znajdowała się pod wodą, mieszkańcy zaś mogli poruszuć się tylko na łodziach. Toteż już w średniowieczu zachodziła potrzeba zabezpieczenia miasta wałami przeciwpowodziowymi, o czym wspomina Święcicki w swoim opisie topograficznym Mazowsza.""""
""""Oprócz wymienionych pożarów nawiedziła Pułtusk w 1786 r. wielka powódź. Wylała kapryśna rzeka Narew. Woda zalała kolegiatę i rynek aż po zamek pułtuski. Poziom wody był zalem znacznie większy niż w czasie powodzi w 1979 r. Wówczas woda nie dochodziła nawet do ratusza.""""""""""""otkliwą klęską elementarną Pułtuska, miasta położonego na wyspie, nazywanego czasem """"Wenecją Północy"""", były powodzie spowodowane najczęściej wylewami kapryśnej rzeki, Narwi. Wprawdzie znamy tylko opisy powodzi z końca XVIII i XIX w., ale miały one zapewne miejsce i wcześniej. Wówczas lo większość miasta znajdowała się pod wodą, mieszkańcy zaś mogli poruszuć się tylko na łodziach. Toteż już w średniowieczu zachodziła potrzeba zabezpieczenia miasta wałami przeciwpowodziowymi, o czym wspomina Święcicki w swoim opisie topograficznym Mazowsza.""""
""""Oprócz wymienionych pożarów nawiedziła Pułtusk w 1786 r. wielka powódź. Wylała kapryśna rzeka Narew. Woda zalała kolegiatę i rynek aż po zamek pułtuski. Poziom wody był zalem znacznie """"""""tkliwą klęską elementarną Pułtuska, miasta położonego na wyspie, nazywanego czasem """"Wenecją Północy"""", były powodzie spowodowane najczęściej wylewami kapryśnej rzeki, Narwi. Wprawdzie znamy tylko opisy powodzi z końca XVIII i XIX w., ale miały one zapewne miejsce i wcześniej. Wówczas lo większość miasta znajdowała się pod wodą, mieszkańcy zaś mogli poruszuć się tylko na łodziach. Toteż już w średniowieczu zachodziła potrzeba zabezpieczenia miasta wałami przeciwpowodziowymi, o czym wspomina Święcicki w swoim opisie topograficznym Mazowsza.""""
""""Oprócz wymienionych pożarów nawiedziła Pułtusk w 1786 r. wielka powódź. Wylała kapryśna rzeka Narew.""""""""kliwą klęską elementarną Pułtuska, miasta położonego na wyspie, nazywanego czasem """"Wenecją Północy"""", były powodzie spowodowane najczęściej wylewami kapryśnej rzeki, Narwi. Wprawdzie znamy tylko opisy powodzi z końca XVIII i XIX w., ale miały one zapewne miejsce i wcześniej. Wówczas lo większość miasta znajdowała się pod wodą, mieszkańcy zaś mogli poruszuć się tylko na łodziach. Toteż już w średniowieczu zachodziła potrzeba zabezpieczenia miasta wałami przeciwpowodziowymi, o czym wspomina Święcicki w swoim opisie topograficznym Mazowsza.""""
""""Oprócz wymieniony""""""""liwą klęską elementarną Pułtuska, miasta położonego na wyspie, nazywanego czasem """"Wenecją Północy"""", były powodzie spowodowane najczęściej wylewami kapryśnej rzeki, Narwi. Wprawdzie znamy tylko opisy powodzi z końca XVIII i XIX w., ale miały one zapewne miejsce i wcześniej. Wówczas lo większość miasta znajdowała się pod wodą, mieszkańcy zaś mogli poruszuć się tylko na łodziach. Toteż już w średniowieczu zachodziła potrzeba zabezpieczenia miasta wałami przeciwpowodziowymi, o czym""""""""iwą klęską elementarną Pułtuska, miasta położonego na wyspie, nazywanego czasem """"Wenecją Północy"""", były powodzie spowodowane najczęściej wylewami kapryśnej rzeki, Narwi. Wprawdzie znamy tylko opisy powodzi z końca XVIII i XIX w., ale miały one zapewne miejsce i wcześniej. Wówczas lo większość miasta znajdowała się pod wodą, mieszkańcy zaś mogli poruszuć się tylko na łodziach. Toteż już w średniowi""""""""wą klęską elementarną Pułtuska, miasta położonego na wyspie, nazywanego czasem """"Wenecją Północy"""", były powodzie spowodowane najczęściej wylewami kapryśnej rzeki, Narwi. Wprawdzie znamy tylko opisy powodzi z końca XVIII i XIX w., ale miały one zapewne miejsce i wcześniej. Wówczas lo większość miasta znajdowała się pod """"""""ą klęską elementarną Pułtuska, miasta położonego na wyspie, nazywanego czasem """"Wenecją Północy"""", były powodzie spowodowane najczęściej wylewami kapryśnej rzeki, Narwi. Wprawdzie znamy tylko opisy powodzi z końca XVIII i XIX w., ale miały o"""""""" klęską elementarną Pułtuska, miasta położonego na wyspie, nazywanego czasem """"Wenecją Północy"""", były powodzie spowodowane najczęściej wylewami kapryśnej rzeki, """"""""klęską elementarną Pułtuska, miasta położonego na wyspie, nazywanego czasem """"Wenec""""""""lęską
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Powodzie |
|
|
0 |
1593 |
1652 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Bogucka M., Kultura mieszczaństwa warszawskiego, [w:] Warszawa w latach 1526-1795, pod red. A. Zahorskiego, cz. 1: 1526-1655, Warszawa 1984, s. 128.
Dosłowny zapis źródła:
Każdy z mieszkańców miasta kilkakrotnie w ciągu swego życia stykał się z epidemią. A przecież nie była to jedyna klęska elementarna dająca się stolicy we znaki. Ludności zamieszkującej tereny położone tuż nad Wisłą (m.in. dzielnica Rybaki) dokuczały powodzie zwłaszcza w latach 1593, 1605,1620,1627, 1628,1635, 1636,1646, 1647,1651, 1652.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Wyładowania atmosferyczne |
|
|
1783 |
0 |
0 |
lipiec |
|
|
13 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kosiński S., Swat T., Rozwój i upadek, [w:] Węgrów dzieje miasta i okolic w latach 1441-1944. Praca zbiorowa, pod red. A. Kołodziejczyka i T. Swata, Węgrów 1991, s. 70.
Dosłowny zapis źródła:
13 lipca 1783 r. olbrzymi pożar zapoczątkowany uderzeniem pioruna strawił w mieście [Węgrowie] 34 domy. Znaczne szkody od piorunów powstały również w Starejwsi i Wyszkowie.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Powodzie |
|
|
0 |
1673 |
1675 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Bogucka M., Rozwój demograficzny i terytorialno-architektoniczny, [w:] Warszawa w latach 1526-1795, pod red. A. Zahorskiego, cz. 2: 1655-1720, Warszawa 1984, s. 187.
Dosłowny zapis źródła:
W sumie jednak druga połowa XVII w. upłynęła dla Warszawy dość spokojnie, jeśli nie liczyć """"zwykłych"""" klęsk elementarnych: […] i powodzi (1673, 1675), […]"""""""""""" sumie jednak druga połowa XVII w. upłynęła dla Warszawy dość s
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Powodzie |
|
|
1713 |
0 |
0 |
czerwiec |
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Bogucka M., Rozwój demograficzny i terytorialno-architektoniczny, [w:] Warszawa w latach 1526-1795, pod red. A. Zahorskiego, cz. 2: 1655-1720, Warszawa 1984, s. 188.
Dosłowny zapis źródła:
W czerwcu 1713 r. groźna powódź dała się we znaki mieszkańcom Warszawy — uszkodzone zostały liczne domki położone nad Wisłą i składy solne na Powiślu. W XVIII wiek wkraczała więc Warszawa ponownie zniszczona i osłabiona, ze zubożałym i przerzedzonym mieszczaństwem.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Mrozy |
|
Zima |
1707 |
1707 |
1708 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Choińska-Mika J., Dzieje Grodziska Mazowieckiego od XIII do XVIII wieku, [w:] Dzieje Grodziska Mazowieckiego, pod red. J. Kazimierskiego, Warszawa 1989, s. 128.
Dosłowny zapis źródła:
[…] tegoż roku [1707] straszna zima nastała, jak również i następnego [1708], ciała wilcy wywłóczyli z ziemi i pożerali […]
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Powodzie |
|
|
1713 |
0 |
0 |
czerwiec |
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Zahorski A., Polityczne i wojskowe losy Warszawy, [w:] Warszawa w latach 1526-1795, pod red. A. Zahorskiego, cz. 3: 1720-1795, Warszawa 1984, s. 249.
Dosłowny zapis źródła:
Zniszczenia gospodarcze w wyniku wojny północnej na ziemiach polskich były bardzo dotkliwe. Ludność dziesiątkował mór. Doszły do tego także klęski żywiołowe, jak susza, powodzie, nieurodzaje. Wprawdzie w 1712 r. zbiory były lepsze, ale okazało się, że to tylko krótka przerwa w paśmie nieszczęść, bo już przez następne 3 lata nieprzerwanie następowały jedna po drugiej klęski elementarne. Powódź najbardziej dała się we znaki na południu kraju, ale w czerwcu 1713 r. główna fala na wezbranej Wiśle przechodząc przez Warszawę uszkodziła składy solne na Solcu"""".""""""""n
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Gradobicie |
|
|
0 |
1733 |
1772 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Tobjański Z., Dzieje Dłutowa i wsi okolicznych (1398-2003), Dłutów 2004, s. 77-78.
Dosłowny zapis źródła:
Oprócz wojny nawiedzały w owej epoce dobra dłutowskie klęski elementarne, jak grad i susza.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Wyładowania atmosferyczne |
|
|
1778 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Karbownik H., Białaczów i okolica w latach 1233-1914. Studium historyczno-prawne, Sandomierz 1998, s. 44.
Dosłowny zapis źródła:
W r. 1778 piorun uderzył w kościół [św. Stanisława w Białaczowie], na skutek czego spłonął dach. Dzięki staraniom miejscowego kolatora Stanisława Małachowskiego został wyremontowany w krótkim czasie, a ponadto umieszczono na nim wieżyczkę do sygnaturki, której nie było wcześniej.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Powodzie |
|
Wiosna |
0 |
1501 |
1600 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Krajewski T., Społęczno-gospodarczy rozwój i upadek Broku w XVI-XVII wieku, [w:] Brok i Puszcza Biała. Przeszłość — środowisko geograficzne, kulturowe i przyrodnicze, pod red. J. Kazimierskiego, Ciechanów 1989, s. 33.
Dosłowny zapis źródła:
Jej [drogi lokalnej Brok-Małkinia-Andrzejów] główną bolączką były dwa mosty, przez Turkę, a przede wszystkim przez rzekę Brok, który często niszczyły wiosenne powodzie. Utrzymanie ich w należytym stanie było stałą troską mieszczan brokowskich.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Powodzie |
|
|
1773 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Dobroński A., Brok w XVIII wieku. Próby przełamania kryzysu, [w:] Brok i Puszcza Biała. Przeszłość — środowisko geograficzne, kulturowe i przyrodnicze, pod red. J. Kazimierskiego, Ciechanów 1989, s. 54, 55.
Dosłowny zapis źródła:
Lustracja z 1773 roku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód niszcząc tereny nadbrzeżne (przykładem jest Bug, tyle że przesadnie brzmi zapis o """"zabraniu"""" aż kilkuset placów, głównie pewnie na wysokości pałacu i kościoła) i zmuszając do napraw mostów na Turce i Broku, do poprawiania grobli wzdłuż """"zamku"""" i murowanego spichlerza.""""""""""""ustracja z 1773 roku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód niszcząc tereny nadbrzeżne (przykładem jest Bug, tyle że przesadnie brzmi zapis o """"zabraniu"""" aż kilkuset placów, głównie pewnie na wysokości pałacu i kościoła) i zmuszając do napraw mostów na Turce i Broku, do poprawiania grobli wzdłuż """"zamku"""" i """"""""stracja z 1773 roku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód niszcząc tereny nadbrzeżne (przykładem jest Bug, tyle że przesadnie brzmi zapis o """"zabraniu"""" aż kilkuset placów, głównie pewnie na wysokości pałacu i kościoła) i zmuszając do napraw mostów na Turce i Broku, do poprawiania gr""""""""tracja z 1773 roku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód niszcząc tereny nadbrzeżne (przykładem jest Bug, tyle że przesadnie brzmi zapis o """"zabraniu"""" aż kilkuset placów, głównie pewnie na wysokości pałacu i kościoła) i zmuszając do napraw mostów na Turce i Bro""""""""racja z 1773 roku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód niszcząc tereny nadbrzeżne (przykładem jest Bug, tyle że przesadnie brzmi zapis o """"zabraniu"""" aż kilkuset placów, głównie pewnie na wysokości pałacu i kościoła) i zmuszając do napraw m""""""""acja z 1773 roku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód niszcząc tereny nadbrzeżne (przykładem jest Bug, tyle że przesadnie brzmi zapis o """"zabraniu"""" aż kilkuset placów, głównie pewnie na wysokości pałacu i kościoła) i zm""""""""cja z 1773 roku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód niszcząc tereny nadbrzeżne (przykładem jest Bug, tyle że przesadnie brzmi zapis o """"zabraniu"""" aż kilkuset placów, głównie pewnie na wysokości pałac""""""""ja z 1773 roku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód niszcząc tereny nadbrzeżne (przykładem jest Bug, tyle że przesadnie brzmi zapis o """"zabraniu"""" aż kilkuset placów, głównie pewnie n""""""""a z 1773 roku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód niszcząc tereny nadbrzeżne (przykładem jest Bug, tyle że przesadnie brzmi zapis o """"zabraniu"""" aż kilkuset placów, """""""" z 1773 roku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód niszcząc tereny nadbrzeżne (przykładem jest Bug, tyle że przesadnie brzmi zapis o """"zabraniu"""" aż ki""""""""z 1773 roku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód niszcząc tereny nadbrzeżne (przykładem jest Bug, tyle że przesadnie brzmi zapis o """"z"""""""" 1773 roku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód niszcząc tereny nadbrzeżne (przykładem jest Bug, tyle że przesadnie brz""""""""1773 roku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód niszcząc tereny nadbrzeżne (przykładem jest Bug, tyle że pr""""""""773 roku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód niszcząc tereny nadbrzeżne (przykładem jest Bug,""""""""73 roku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód niszcząc tereny nadbrzeżne (przykładem""""""""3 roku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód niszcząc tereny nadbrzeżne (p"""""""" roku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód niszcząc tereny nadbr""""""""roku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód niszcząc teren""""""""oku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód niszcząc""""""""ku. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód nis""""""""u. """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały szkód"""""""". """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały sz"""""""" """"Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały """"""""""""Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały""""""""Miasto Brok, niegdyś miało być obszerne, lecz częścią dla obrócenia innego meatu swego wody, czyli rzeki Bugu, w który wpaść miało kilkaset placów miejskich, jako i dla różnych rewolucji krajowych podupadło […].""""
""""Przeciwnie, rzeki przyczyniały""""""""iasto Brok, niegdyś miało być obsze
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Powodzie |
|
Wiosna |
1771 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Podlaskie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Brodzicki Cz., Kolno na Mazowszu, Warszawa 1982, s. 132.
Dosłowny zapis źródła:
Dzierżawcą klucza kolneńskiego w 1771 r. był Ignacy Badowski, podczaszy pomorski. Młyny na rzece Pisie i Skrodzie działały sprawnie, a Pisa, którą spławiano drzewo do Narwi, na wiosnę rozlewała się szeroko niszcząc zasiewy.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Wyładowania atmosferyczne |
|
|
1671 |
0 |
0 |
lipiec |
|
|
16 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowania
Adres bibliograficzny:
Szumił H. I., Wolbórz na przestrzeni wieków, Wolbórz - Lublin 2003, s. 30.
Dosłowny zapis źródła:
[…] dnia 16 lipca 1671 r. ogromny pożar, spowodowany uderzeniem pioruna, zniszczył całe miasto.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Wyładowania atmosferyczne |
|
|
1671 |
0 |
0 |
maj |
|
|
16 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Siniarski S., Kalendarz z dziejów Wolborza 1065-1982, Warszawa 1984, s. 64, 65.
Dosłowny zapis źródła:
1671 r. — 16 maja od pioruna spłonęło prawie całe miasto. Była to okropna klęska, która ostatecznie przyczyniła się do nędzy i upadku Wolborza.""""
""""1674 r. […] „Posiadłości tego miasta przed ogniem było na pół trzecia sta [250], teraz po pożarze, którego Pan Bóg nawiedził przez ogień piorunowy ipso die 16 maii anno 1671 circa horam terciam post meridiem (16 maja 1671 r. około godziny trzeciej po południu), nie zostało domów nad czterdzieści kilka, a nowo postawionych domów 54, którzy jedni w sieniach przez izdeb, drudzy w izbach przez sieni mieszkają dla częstych podatków i przechodzącego żołnierza”. Pustych placów zostało około 380, a za rzeką Wolbórką, gdzie było 100 domów, zostały tylko 4.""""""""""""671 r. — 16 maja od pioruna spłonęło prawie całe miasto. Była to okropna klęska, która ostatecznie przyczyniła się do nędzy i upadku Wolborza.""""
""""1674 r. […] „Posiadłości tego miasta przed ogniem było na pół trzecia sta [250], teraz po pożarze, którego Pan Bóg nawiedził przez ogień piorunowy ipso die 16 maii anno 1671 circa horam terciam post meridiem (16 maja 1671 r. około godziny trzeciej po południu), nie zostało domów nad czterdzieści kilka, a nowo postawionych domów 54, którzy jedni w sieniach przez izdeb, drudzy w izbach przez sieni mieszkają dl""""""""71 r. — 16 maja od pioruna spłonęło prawie całe miasto. Była to okropna klęska, która ostatecznie przyczyniła się do nędzy i upadku Wolborza.""""
""""1674 r. […] „Posiadłości tego miasta przed ogniem było na pół trzecia sta [250], teraz po pożarze, którego Pan Bóg nawiedził przez ogień piorunowy ipso die 16 maii anno 1671 circa horam terciam post meridiem (16 maja 1671 r. około godziny trzeciej po południu), nie zos""""""""1 r. — 16 maja od pioruna spłonęło prawie całe miasto. Była to okropna klęska, która ostatecznie przyczyniła się do nędzy i upadku Wolborza.""""
""""1674 r. […] „Posiadłości tego miasta przed ogniem było na pół trzecia sta [250], teraz po pożarze, którego Pan Bóg nawiedził prz"""""""" r. — 16 maja od pioruna spłonęło prawie całe miasto. Była to okropna klęska, która ostatecznie przyczyniła się do nędzy i upadku Wol
Oryginalny zapis daty:
ipso die 16 maii anno 1671 circa horam terciam post meridiem
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Wichury, wiatry |
|
|
1755 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Konowrocki K., Parafia Świętej Trójcy w Kobyłce oraz parafie powstałe na jej terenie od 1445 do 2001 r., Paprotnia 2002, s. 17.
Dosłowny zapis źródła:
W roku 1755 potężna wichura zniszczyła kościół [parafialny w Poświętnem]. Wybudowano drugi, również drewniany.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Upały i susza |
|
|
1788 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Drzewiecki Z., Jeruzal Miński. Dzieje parafii, Ząbki 2002, s. 114.
Dosłowny zapis źródła:
Rok 1788 dla parafii Jeruzal był rokiem klęski. […] wielkie upały spowodowały uschnięcie zboża […].
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Powodzie |
|
|
1714 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kisiel D., Kalendarium Pułtuska i okolic (do roku 2000), Płock 2001, s. 30.
Dosłowny zapis źródła:
1714 r. — wylew Narwi, powódź.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Powodzie |
|
|
1717 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kisiel D., Kalendarium Pułtuska i okolic (do roku 2000), Płock 2001, s. 31.
Dosłowny zapis źródła:
1717 r. — wylew Narwi, powódź.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Wichury, wiatry |
|
|
1602 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gieysztor A., Śródmieścia Warszawy dzieje starsze, [w:] Dzieje Śródmieścia, pod red. J. Kazimierskiego, R. Kołodziejczyka, Ż. Kormanowej i H. Rostkowskiej, Warszawa 1975, s. 42.
Dosłowny zapis źródła:
W 1602 r. runęła wysoka wieża kolegiacka.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Silne deszcze |
|
|
0 |
1650 |
1651 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Swat T., Węgrów za Radziwiłłów (1593-1664), [w:] Węgrów dzieje miasta i okolic w latach 1441-1944. Praca zbiorowa, pod red. A. Kołodziejczyka i T. Swata, Węgrów 1991, s. 38.
Dosłowny zapis źródła:
W roku 1650 i 1651 kraj nawiedziły gwałtowne burze i katastrofalne powodzie.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Mrozy |
|
Zima |
1771 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kosiński S., Swat T., Rozwój i upadek, [w:] Węgrów dzieje miasta i okolic w latach 1441-1944. Praca zbiorowa, pod red. A. Kołodziejczyka i T. Swata, Węgrów 1991, s. 56.
Dosłowny zapis źródła:
Rozmiary klęsk w kolejnych latach odnotowuje szczegółowo kronika klasztoru węgrowskiego [reformatów]. W 1771 r. mrozy były tak ciężkie, że wilki podchodziły pod dom dziekana […].
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Silne deszcze |
|
Wiosna |
1772 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kosiński S., Swat T., Rozwój i upadek, [w:] Węgrów dzieje miasta i okolic w latach 1441-1944. Praca zbiorowa, pod red. A. Kołodziejczyka i T. Swata, Węgrów 1991, s. 56.
Dosłowny zapis źródła:
wiosenne deszcze stały się przyczyną wielkiej powodzi, która zatopiła zbiory
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Powodzie |
|
|
1775 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kosiński S., Swat T., Rozwój i upadek, [w:] Węgrów dzieje miasta i okolic w latach 1441-1944. Praca zbiorowa, pod red. A. Kołodziejczyka i T. Swata, Węgrów 1991, s. 56.
Dosłowny zapis źródła:
Kolejna powódź nawiedziła Węgrów w 1775 r.; Liwiec zalał wówczas drogę do Liwa, latem w okolicach zapanowała ostra dezynteria.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1792 |
1794 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kazimierski J., Zarys dziejów miasta Sokołowa do 1867 r., [w:] Dzieje Sokołowa Podlaskiego i jego regionu, pod red. J. Kazimierskiego, Warszawa 1982, s. 93-94.
Dosłowny zapis źródła:
Były to jednakże czasy niespokojne, okres rozbiorów Polski, które doprowadziły także do upadku manufaktur magnackich w Polsce, a w tym również i sokołowskiej [fabryki kobierców, chustek jedwabnych, płutna kapeluszy i pasów rodu Ogińskich]. Stało się to w parę lat po 1793 r. Nie wiemy, co stało się z robotnikami i ich rodzinami, co stało się z budynkami manufaktury. Należy przypuszczać, że robotnicy francuscy i ich rodziny opuściły Sokołów, a najprawdopodobniej i Polskę. […] Wymieniona sytuacja doprowadziła także do upadku miasta. Podlasie bowiem miało stać się terenem walk i przemarszów wojsk. W 1792 r. wojska carskie pod dowództwem gen. Fersena szły przez Nur, Sokołów, Węgrów i Liw na Warszawę. W czasie Powstania Kościuszkowskiego Podlasie także nie pozostało obojętne na rozgrywającą się walkę w naszym kraju. Ziemia drohicka na pierwszą wieść o powstaniu zgłosiła swój akces. Utworzyła własnym kosztem kilka batalionów i obwołała generałem majorem ziemiańskim Jana Krasnodębskiego. W dniu 7 VI 1794 r. jeden batalion wyruszył z Sokołowa na plac boju, a jedna kompania pozostała w Węgrowie. Cały regiment podlaski liczył 1400 osób. W dniu 1 maja Tadeusz Kościuszko wydał odezwę do Podlasian, wzywając ich pod chorągiew Rzeczypospolitej.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1657 |
1655 |
1657 |
kwiecień |
|
|
30 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Lalik T., Mińsk Mazowiecki w Polsce przedrozbiorowej XV-XVIII w., [w:] Dzieje Mińska Mazowieckiego 1421-1971, pod red. J. Kazimierskiego, Warszawa 1976, s. 104.
Dosłowny zapis źródła:
Do osłabienia miasta w niemałym stopniu przyczyniły się skutki wojny z lat 1655-1657. Wprawdzie miasta prywatne były oszczędzane zarówno przez wojska szwedzkie, jak i koronne w odróżnieniu od miast królewskich, w których wojska zwykły brać leże zimowe także w czasie pokoju. Jednak ogólne zniszczenie Mazowsza, plastycznie widoczne w lustracji z r. 1660, musiało wywrzeć także wpływ na gospodarkę mieszczan mińskich. Miasto, należace podówczas do pierwszego dostojnika w państwie, kasztelana krakowskiego Stanisława Warszyckiego, uniknęło wprawdzie spalenia, okupant bowiem licząc się z opinią możnych polskich oszczędzał je zapewne rozmyślnie, ale wojska szwedzkie także kwaterowały w Mińsku. 30 kwietnia 1657 r. stanął tu Karol Gustaw wracając z wyprawy małopolskiej.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1702 |
1709 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Lalik T., Mińsk Mazowiecki w Polsce przedrozbiorowej XV-XVIII w., [w:] Dzieje Mińska Mazowieckiego 1421-1971, pod red. J. Kazimierskiego, Warszawa 1976, s. 108.
Dosłowny zapis źródła:
Mimo to upadek gospodarki miejskiej Mazowsza, pogłębiony zniszczeniami wojen z początków XVIII w. (kwestia wymaga jeszcze osobnych badań) spowodował, że trudno było utrzymać znaczenie miasta na dotychczasowym poziomie. Nie znamy dziś inwentarzy Mińska z tego wieku, choć trzy jeszcze były zachowane w początkach XIX w. (z lat 1725, 1728, 1781) […] Wszystko to jednak nie odwróciło niekorzystnego kierunku zmian, które doprowadziły do stopniowego wyludnienia się miasta. Ubywało mieszkańców, grunty uprawiane niegdyś przez mieszczan przejmowała własność dominialna lub, wyjałowione, zarastały lasem.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1648 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Winter A., Dzieje Siedlec 1448-1918, Warszawa 1969, s. 26.
Dosłowny zapis źródła:
W 1648 r. dotarli do Siedlec Kozacy na skutek czego ucierpiała bardzo dotkliwie cała ludność, a szczególnie Żydzi.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Winter A., Dzieje Siedlec 1448-1918, Warszawa 1969, s. 26-28.
Dosłowny zapis źródła:
W latach najazdu szwedzkiego Siedlce nie uniknęły głodu, śmiertelności i grabieży, jednak brak bezpośrednich wiadomości o zniszczeniach. Według podania armia szwedzka stanęła obozem nad Liwcem we wsi Chodów. Stąd wysłano do Siedlec dość silny oddział jako straż przednią. Oddział ten przybywszy do miasta rozłożył się taborem w rynku i rozpoczął plądrowanie po domach. Szwedzi rabowali, co mogli, i nie spostrzegli, że od strony Łukowa wpadł do miasta większy oddział polskiej kawalerii. Oddział ten wyciął prawie w pień grasujących w Siedlcach Szwedów i zaledwie niewielka ich garstka zdołała ujść z życiem. Polacy zabrawszy tabory szwedzkie odjechali traktem łukowskim w stronę Stężycy. Szwedzi dotknięci porażką odgrażali się, że zniszczą całe miasto i nie zostawią kamienia na kamieniu. Przerażeni mieszkańcy zebrali się w ratuszu i tu uchwalili składkę na wyprawienie uroczystego pogrzebu poległym Szwedom, wysłano też deputację do obozu szwedzkiego, aby zaprosić przedstawicieli wojska na uroczystości pogrzebowe. Zebrano z ulic miasta wszystkich zabitych Szwedów, których było podobno do 1800 trupa, i złożono ich w tym miejscu, gdzie w 1863 r. były posesje Stanisława Rutkowskiego i Jana Sadowskiego (z tą ostatnią posesją graniczył od południa park Ogińskich, zwany Aleksandrowem). Wysłani do obozu szwedzkiego deputaci pozostali tam jako zakładnicy, na pogrzeb zaś przybyli generałowie i wyżsi oficerowie z oddziałem wojska. Wzięli oni udział w obrzędach pogrzebowych i wdzięczni byli siedlczanom za humanitaryzm okazany poległym. Szwedzi nie tylko nie zniszczyli Siedlec, lecz przeciwnie, sprowadzili tutaj całą pobliską armię
i łagodnie obchodzili się z mieszkańcami. Na to szwedizkie wojsko kwaterujące w Siedlcach oddziały polskie już nie napadały. Podanie to, aczkolwiek ma cechy prawdopodobieństwa, niezupełnie odpowiada prawdzie historycznej. Zastanówmy się więc, kiedy i w jakich okolicznościach wojska szwedzkie, Rakoczego czy też Kozacy mogli znaleźć się w pobliżu Siedlec. W październiku i w pierwszych dniach listopada 1655 r. grasował w województwie lubelskim i dotarł do Puław i Kazimierza Dolnego oddział kozacko-rosyjski, który mógł zawadzić o Siedlce. Dnia 21. II. 1656 r. wojska szwedzkie jako posiłki dla Bogusława Radziwiłła znalazły się w Liwie, a więc stosunkowo blisko Siedlec. Mogły one rozkwaterować się nie tylko w Liwie, ale i w pobliskim radziwiłłowskim Węgrowie oraz we wsiach na prawym brzegu Liwca aż po Chodów. Wojska szwedzkie mogły także znaleźć się w Siedlcach lub w okolicy w marcu — kwietniu 1656 r., kiedy to Karol Gustaw utworzył oddziały pacyfikacyjne na Mazowszu prawobrzeżnym, Podlasiu i Lubelszczyźnie, powstrzymujące jednocześnie marsz Pawła Sapiehy od północno-wschodu. Najtrudniejsze może chwile przeżyły Siedlce od końca kwietnia do końca maja 1657 r. Karol Gustaw — jak pisze Kubala — idąc od południa przez Wojcieszków i Stoczek, dotarł do Latowicza, chcąc pochwycić wojska polskie pod Węgrowem. Otrzymawszy wiadomość, że Polacy skierowali się ku Warszawie, pośpieszył za nimi i zamiast w Węgrowie stanął 28 kwietnia w Mińsku. Tu się znów dowiedział, że Polacy się rozdzielili, więc mniejszy oddział wyprawił za Czarnieckim w kierunku Warszawy, sam zaś z głównymi siłami i sprzymierzeńcem Rakoczym cofnął się do Węgrowa. Gdy mu doniesiono, że armia polska przeprawiła się pod Brokiem przez Bug i idzie w górę rzeki na Brześć, ruszył 2 maja pod Krzemień, Rakoczy zaś 30 kwietnia — do Gródka. Tu wojska szwedzko-siedmiogrodzkie przeszły na prawy brzeg Bugu i ruszyły na Brześć. Twierdza poddała się 17 maja i Rakoczy obsadził ją swoim wojskiem. Na wieść, że Dania wypowiedziała wojnę Szwecji, Karol Gustaw, chcąc bronić swego kraju, postanowił odwrót i wycofał się spod Brześcia do Ostrożan i Krzemienia, a 27 maja podążył do Węgrowa. Tu zatrzymał się kilka dni, a następnie 4 czerwca przybył do Pułtuska.
Tymczasem pozostawiony w Brześciu Rakoczy tracił głowę wśród ciągłych skarg, mordów i kłótni o łupy i żywność pomiędzy Węgrami, Wołochami i Kozakami, którzy całą okolicę dokoła Brześcia doszczętnie zrabowali i mnóstwo szlachty chroniącej się po moczarach i lasach wymordowali. Niewykluczone, że mogli wówczas zawadzić i o Siedlce. Dnia 25 maja Rakoczy z częścią załogi opuścił Brześć i ruszył w kierunku Warszawy, wieczorem przybył do Cieleśnicy, odpoczywał tu cały dzień, następnie 27 maja przerzucił swoje oddziały do miejscowości Bubel, gdzie zatrzymał się trzy dni. Dnia 30 maja udał się przez Siedlce do króla szwedzkiego, który wówczas prawdopodobnie przebywał jeszcze w Węgrowie. Dnia 31 maja Rakoczy rozłączył się z Karolem Gustawem i przybył do Drohiczyna. Obozował tam przez, dwa dni, a 3 czerwca przesunął się na teren Gródka, następnie przez Nur, Brok, Sołochwę i Pniewo podszedł pod Pułtusk, przygotowując uderzenie na Warszawę.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1703 |
0 |
0 |
czerwiec |
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Winter A., Dzieje Siedlec 1448-1918, Warszawa 1969, s. 28-29.
Dosłowny zapis źródła:
Grabieże wojsk własnych i nieprzyjacielskich, epidemie i zniszczenia wymagały lat odbudowy. Znów na początku XVIII w. zakłócił ją nowy najazd szwedzki. W czasie wielkiej wojny północnej, około połowy czerwca 1703 r., wojska polskie w walce ze Szwedami cofnęły się spod Warszawy do Siedlec. Prócz wysłanych podjazdów w obozie pod Siedlcami znalazło się około 6000 wojska litewskiego i około 3000 koronnego pod dowództwem obu hetmanów koronnych, tj. Hieronima Lubomirskiego i Sieniawskiego oraz Pocieja. W dniu 14 czerwca przeprowadzono przegląd wojska i ustalono jego skład. Zgromadzone pod Siedlcami oddziały, podobnie jak i inne skoncentrowane w województwie lubelskim — miały zapewnić bezpieczeństwo obradującym na sejmie w Lublinie przed agresją Szwedów. Prawdopodobnie wówczas August II odbył w Siedlcach naradę wojenną z hetmanami, o której wspominają historycy.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1794 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Winter A., Dzieje Siedlec 1448-1918, Warszawa 1969, s. 91-92.
Dosłowny zapis źródła:
Zagrożenie Siedlec zarysowało się w drugiej połowie czerwca, gdy po klęsce pod Chełmem zwycięski korpus rosyjski Derfeldena przekroczył dolny Wieprz i zdawał się zmierzać pod Warszawę od wschodu, gdy jednocześnie główna armia prusko — rosyjska posuwała się ku stolicy od zachodu. Wówczas to Kościuszko 20. VI. skierował z Pragi naprzeciw Derfeldena dywizję gen. Karola Sierakowskiego, podporządkowując mu regiment XVIII. Przedsięwzięty przez Derfeldena zwrot ku Litwie zaniepokoił Krasińskiego, który l. VII. wycofał się z jednym batalionem do Węgrowa, jednak niebawem położenie się wyjaśniło. W ślad za Derfeldenem ominął od południa Siedlce i Sierakowski kierując się przez Zbuczyn (6-9. VII.) i Łosice za Bug. Do jego korpusu i swego pierwszego batalionu dołączył także Krasiński. W Węgrowie pozostał batalion II, który potem uczestniczył w walkach nad Narwią. Do ubezpieczenia biegu Narwi przed Prusakami użyto też formacji ziemi liwskiej. W okresie odprężenia, po zwinięciu przez armię prusko — rosyjską oblężenia Warszawy, w połowie września zarysowało się nowe groźne niebezpieczeństwo. Maszerował z Ukrainy nowy korpus rosyjski pod dowództwem Suworowa. Najwyższy Naczelnik zadecydował przeciwstawić mu Sierakowskiego. W dniu 19 września Kościuszko, jadąc spod Warszawy do dywizji Sierakowskiego, aby osobiście objąć dowództwo, przybył z Niemcewiczem do Siedlec i zatrzymał się na obiad u hetmanowej [Aleksandry Ogińskiej]. Księżna uradowała się wielce tymi odwiedzinami, gdyż z powodu wojny nie miewała ostatnio gości. Podarowała wówczas Naczelnikowi pierścień turkusowy z diamentami, a z Niemcewiczem rozpamiętywała chwile spędzone niegdyś w gronie dostojnych i miłych gości. Dowiedział się tu Kościuszko od zbiegów o klęsce Sierakowskiego pod Terespolem i niezwłocznie wysłał rozkazy wzmocnienia Sierakowskiego, który uszedł z resztką dywizji do Konstantynowa. Nazajutrz, zapowiadając rychły powrót, Naczelnik wrócił do Warszawy. Nie zrażając się niepowodzeniem, Naczelnik montował przeciw Suworowowi koncentryczne uderzenie wojsk litewskich i odtworzonego pod Siedlcami kosztem armii warszawskiej korpusu Sierakowskiego. Sierakowski stosownie do rozkazów Kościuszki przyszedł przez Mordy i Wyczółki aż pod Chodów, następnie skręcił ku południowemu wschodowi — prawdopodobnie przez Siedlce, bo innej w tym kieruku drogi nie było — na Wiśniew, Sarnów do Kocka. W tydzień po klęsce Naczelnik 26. IX. był znów w Siedlcach i 27. IX. odbył w położonym o 12 km na południe od Siedlec Wiśniewie przegląd odbudowanego już korpusu Sierakowskiego. Sierakowski starał się mieć wiadomości o Suworowie, wysłał patrole ku Brześciowi, Łosicom i Białej, a jednocześnie czekał na posiłki z Warszawy i armaty z Węgrowa. W dniu 4 października rozpoczęła się jednak przeprawa Fersena przez Wisłę. Sierakowski ruszył teraz pod . Maciejowice. Katastrofa powstania i państwa nastąpiła 10 października przynosiła ona również przełom w dziejach Siedlec.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Miasta |
|
|
1657 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Pazyra S., Dzieje Ciechanowa i Ziemi Ciechanowskiej, Ciechanów 1976, s. 335.
Dosłowny zapis źródła:
Do ostatecznego upadku Ciechanowa doprowadził najazd szwedzki. Na Mazowszu walki ze Szwedami koncentrowały się w kilku punktach. Jednym z głównych ognisk tej walki, prowadzonej zresztą ze zmiennym szczęściem było również i Ciechanowskie. Kapitulacja województwa Mazowieckiego nastąpiła dopiero w październiku 1655 r. z tym, że poszczególne Ziemie w różnych terminach podpisywały akty poddańcze. Ziemia Ciechanowska taki właśnie akt podpisała wstępnie piątego a ostatecznie dopiero 26 października. Kapitulacja jednak nie zakończyła definitywnie walki, która toczyła się dalej dzięki organizującej się partyzantce. Zasilana ona była przede wszystkim przez drobną szlachtę, żarliwie katolicką a więc wrogo nastawioną wobec Szwedów jako """"heretyków"""". Pewien udział brali również chłopi, którzy w pierwszym okresie wojny walczyli ze Szwedami w szeregach piechoty łanowej. Ruch antyszwedzki objął również miasta. Mieszczaństwo obciążone nadmiernymi kontrybucjami, próbowało w różny sposób przeciwstawić się najeźdźcy, stosując najczęściej różne a dotkliwe dla Szwedów formy biernego oporu. W czasie """"potopu"""" miasto, położone na głównej drodze łączącej Gdańsk z Warszawą zostało w 1657 r. złupione i spalone. Ucierpiał również bardzo wówczas i zamek ciechanowski. Obraz zniszczenia i spustoszenia miasta występuje z całą wyrazistością w protokole lustracji dokonanej w 1660 r. Stan jego najlepiej charakteryzują dwie cyfry, podane przez lustratorów. Otóż stwierdzili oni, że spośród 59 1/2 włóki miejskiej zaledwie 1 1/2 włóki było """"na ten czas zasilanych."""" Nie mniej przekonywującą jest cyfra 53 tylko domów pozostałych po pożarze miasta. Ogólna zaś suma dochodów z miasta Ciechanowa do skarbu królewskiego wynosiła według obliczeń lustratorów, zaledwie fl. 538 gr. 8 den. 15, a więc spadła do połowy w porównaniu z 1616 r., w którym wynosiła fl. 1095 gr. 10 den. 15.""""""""""""o ostatecznego upadku Ciechanowa doprowadził najazd szwedzki. Na Mazowszu walki ze Szwedami koncentrowały się w kilku punktach. Jednym z głównych ognisk tej walki, prowadzonej zresztą ze zmiennym szczęściem było również i Ciechanowskie. Kapitulacja województwa Mazowieckiego nastąpiła dopiero w październiku 1655 r. z tym, że poszczególne Ziemie w różnych terminach podpisywały akty poddańcze. Ziemia Ciechanowska taki właśnie akt podpisała wstępnie piątego a ostatecznie dopiero 26 października. Kapitulacja jednak nie zakończyła definitywnie walki, która toczyła się dalej dzięki organizującej się partyzantce. Zasilana ona była przede wszystkim przez drobną szlachtę, żarliwie katolicką a więc wrogo nastawioną wobec Szwedów jako """"heretyków"""". Pewien udział brali również chłopi, którzy w pierwszym okresie wojny walczyli ze Szwedami w szeregach piechoty łanowej. Ruch antyszwedzki objął również miasta. Mieszczaństwo obciążone nadmiernymi kontrybucjami, próbowało w różny sposób przeciwstawić się najeźdźcy, stosując najczęściej różne a dotkliwe dla Szwedów formy biernego oporu. W czasie """"potopu"""" miasto, położone na główne"""""""" ostatecznego upadku Ciechanowa doprowadził najazd szwedzki. Na Mazowszu walki ze Szwedami koncentrowały się w kilku punktach. Jednym z głównych ognisk tej walki, prowadzonej zresztą ze zmiennym szczęściem było również i Ciechanowskie. Kapitulacja województwa Mazowieckiego nastąpiła dopiero w październiku 1655 r. z tym, że poszczególne Ziemie w różnych terminach podpisywały akty poddańcze.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1708 |
1702 |
1709 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Pazyra S., Dzieje Ciechanowa i Ziemi Ciechanowskiej, Ciechanów 1976, s. 340-341.
Dosłowny zapis źródła:
Zaledwie miasto zaczęło się odbudowywać i leczyć dotkliwe rany, gdy wypadki polityczne z początku XVIII w. sprowadziły na miasto nowe klęski: """"nad ostatkiem dawnej zamożności pastwiono się."""" Zniszczenia wojenne spowodowały jego ruinę i strąciły Ciechanów na samo dno upadku. W czasie wojny północnej za Augusta II Ciechanów został bowiem znowu całkowicie zniszczony w 1708 r. przez Szwedów. […] Nic też dziwnego, że w inwentarzu Starostwa ciechanowskiego, spisanego 2 III 1720 r. z okazji obejmowania go przez nowego starostę Józefa Nakwaskiego, Ciechanów został tak opisany: """"Miasto Ciechanów iako przez ogień tak przez różne Calamitates spustoszałe i zruinowane."""" Przy mieście znajdowały się dwa młyny o dwóch kołach na rzece Łydyni, z których """"młyn Farski[…] potrzebuie znacznej naprawy."""" W podobnym stanie znajdował się """"zamek w mieście Ciechanowie, murowany o dwóch wieżach, pusty, in tus y z wierzchu cale zruinowany, sklepy zawalone, tylko mór wokoło stoi y ten się mieyscami wali."""" Doznawszy tak straszliwych klęsk, mieszczanie ciechanowscy nie tylko nie rozbiegali się, ale przystąpili do odbudowy zniszczonego miasta.""""""""""""aledwie miasto zaczęło się odbudowywać i leczyć dotkliwe rany, gdy wypadki polityczne z początku XVIII w. sprowadziły na miasto nowe klęski: """"nad ostatkiem dawnej zamożności pastwiono się."""" Zniszczenia wojenne spowodowały jego ruinę i strąciły Ciechanów na samo dno upadku. W czasie wojny północnej za Augusta II Ciechanów został bowiem znowu całkowicie zniszczony w 1708 r. przez Szwedów. […] Nic też dziwnego, że w inwentarzu Starostwa ciechanowskiego, spisanego 2 III 1720 r. z okazji obejmowania go przez nowego starostę Józefa Nakwaskiego, Ciechanów został tak opisany: """"Miasto Ciechanów iako przez ogień tak przez różne Calamitates spustoszałe i zruinowane."""" Przy mieście znajdowały się dwa młyny o dwóch kołach na rzece Łydyni, z których """"młyn Farski[…] potrzebuie znacznej naprawy."""" W podobnym stanie znajdował się """"zamek w mieście Ciechanowie, murowany o dwóch wieżach, pusty, in tus y z wierzchu cale zruinowany, sklepy zawalone, tylko mór wokoło stoi y ten się mieyscami wal""""""""ledwie miasto zaczęło się odbudowywać i leczyć dotkliwe rany, gdy wypadki polityczne z początku XVIII w. sprowadziły na miasto nowe klęski: """"nad ostatkiem dawnej zamożności pastwiono się."""" Zniszczenia wojenne spowodowały jego ruinę i strąciły Ciechanów na samo dno upadku. W czasie wojny północnej za Augusta II Ciechanów został bowiem znowu całkowicie zniszczony w 1708 r. przez Szwedów. […] Nic też dziwnego, że w inwentarzu Starostwa ciechanowskiego, spisanego 2 III 1720 r. z okazji obejmowania go przez nowego starostę Józefa Nakwaskiego, Ciechanów został tak opisany: """"Miasto Ciechanów iako przez ogień tak przez różne Calamitates spustoszałe i zruinowane."""" Przy mieście znajdowały się dwa młyny o dwóch kołach na rzece Łydyni, z których """"młyn Farski[…] potrzebuie znacznej naprawy."""" W podobnym stanie znajdował się """"zamek w mieście Ciec""""""""edwie miasto zaczęło się odbudowywać i leczyć dotkliwe rany, gdy wypadki polityczne z początku XVIII w. sprowadziły na miasto nowe klęski: """"nad ostatkiem dawnej zamożności pastwiono się."""" Zniszczenia wojenne spowodowały jego ruinę i strąciły Ciechanów na samo dno upadku. W czasie wojny północnej za Augusta II Ciechanów został bowiem znowu całkowicie zniszczony w 1708 r. przez Szwedów. […] Nic też dziwnego, że w inwentarzu Starostwa ciechanowskiego, spisanego 2 III 1720 r. z okazji obejmowania go przez nowego starostę Józefa Nakwaskiego, Ciechanów został tak opisany: """"Miasto Ciechanów iako przez ogień tak przez różne Calamitates spustoszałe i zruinowane."""" Przy mieście znajdowały się dwa młyny o""""""""dwie miasto zaczęło się odbudowywać i leczyć dotkliwe rany, gdy wypadki polityczne z początku XVIII w. sprowadziły na miasto nowe klęski: """"nad ostatkiem dawnej zamożności pastwiono się."""" Zniszczenia wojenne spowodowały jego ruinę i strąciły Ciechanów na samo dno upadku. W czasie wojny północnej za Augusta II Ciechanów został bowiem znowu całkowicie zniszczony w 1708 r. przez Szwedów. […] Nic też dziwnego, że w inwentarzu Starostwa ciechanowskiego, spisanego 2 III 1720 r. z okazji obejmowania go przez nowego starostę Józefa Nakwaskiego, Ciechanów został tak""""""""wie miasto zaczęło się odbudowywać i leczyć dotkliwe rany, gdy wypadki polityczne z początku XVIII w. sprowadziły na miasto nowe klęski: """"nad ostatkiem dawnej zamożności pastwiono się."""" Zniszczenia wojenne spowodowały jego ruinę i strąciły Ciechanów na samo dno upadku. W czasie wojny północnej za Augusta II Ciechanów został bowiem znowu całkowicie zniszczony w 1708 r. przez Szwedów. […] Nic też dziwnego, że w inwentarzu""""""""ie miasto zaczęło się odbudowywać i leczyć dotkliwe rany, gdy wypadki polityczne z początku XVIII w. sprowadziły na miasto nowe klęski: """"nad ostatkiem dawnej zamożności pastwiono się."""" Zniszczenia wojenne spowodowały jego ruinę i strąciły Ciechanów na samo dno upadku. W czasie wojny p""""""""e miasto zaczęło się odbudowywać i leczyć dotkliwe rany, gdy wypadki polityczne z początku XVIII w. sprowadziły na miasto nowe klęski: """"nad ostatkie"""""""" miasto zacz
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gnat-Wieteska Z., Garwolin w okresie od XV do XVIII w., [w:] Garwolin. Dzieje miasta i okolicy, pod red. E. Markowskiej, Warszawa 1980, s. 64, 72.
Dosłowny zapis źródła:
Wojna polsko — szwedzka w latach 1655-1657 wyrządziła duże zniszczenia w Garwolinie i starostwie garwolińskim. We wrześniu 1655 roku wojska szwedzkie pod dowództwem gen. Gustawa Otto Stanbocka opanowały całe Mazowsze, obsadzając załogami m.in.. Czersk i Osieck. […] W 1656 roku Garwolin dotknięty został działaniami wojennymi. W kwietniu przez tereny starostwa przeszły cofające się znad Sanu wojska szwedzkie pod dowództwem Karola Gustawa oraz maszerujące za nimi wojska litewskie pod dowództwem hetmana Pawła Sapiehy. W maju w kierunku Warszawy szły wojska polskie z królem Janem Kazimierzem. Po klęsce w bitwie trzydniowej (28-30 VII 1656 r.) wycofały się one na południe. W czasie odwrotu w dniu 3 sierpnia król Jan Kazimierz przebywał w Garwolinie. Pod koniec tego miesiąca wojska szwedzkie opuściły Warszawę i południowo-wschodnie Mazowsze. Działania wojenne rozpoczęły się tu ponownie w następnym roku. W kwietniu 1657 roku na terenie starostwa działały wojska siedmiogrodzkie księcia Jerzego Rakoczego. W okrucieństwie i pasji niszczenia wojska te przewyższały Szwedów. W maju tegoż roku na teren powiatu przybyły wojska polskie. 27 maja w Garwolinie stał Dymitr Wiśniowiecki. Pod koniec czerwca, w czasie odwrotu Rakoczego, południowo-wschodnie Mazowsze obsadzone było przez wojska hetmana Sapiehy. Działania wojenne zostały tu zakończone. Zniszczenia jednak były ogromne i aż do końca XVIII wieku Garwolin nie potrafił dźwignąć się z upadku spowodowanego wojną.""""
""""W kilkanaście lat później, w okresie wojny ze Szwecją, miasto uległo olbrzymim zniszczeniom. W 1660 roku na 54 1 włóki ziemi, w tym 4 1 włók poświętnych, altaryjnych i wójtowskich, obsianych zostało tylko 22. W mieście było wówczas 50 domów i 233 place. Z 77 ogrodów miejskich zasianych było 5. Liczba ludności uległa znacznemu zmniejszeniu. Wykaz jej z 1662 roku wymienia tylko 289 osób.""""""""""""ojna polsko — szwedzka w latach 1655-1657 wyrządziła duże zniszczenia w Garwolinie i starostwie garwolińskim. We wrześniu 1655 roku wojska szwedzkie pod dowództwem gen. Gustawa Otto Stanbocka opanowały całe Mazowsze, obsadzając załogami m.in.. Czersk i Osieck. […] W 1656 roku Garwolin dotknięty został działaniami wojennymi. W kwietniu przez tereny starostwa przeszły cofające się znad Sanu wo
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1660 |
0 |
0 |
luty |
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gnat-Wieteska Z., Garwolin w okresie od XV do XVIII w., [w:] Garwolin. Dzieje miasta i okolicy, pod red. E. Markowskiej, Warszawa 1980, s. 64-65.
Dosłowny zapis źródła:
Trzy lata później, w lutym 1660 roku, pod Garwolinem zbierały się wojska Stefana Czarnieckiego przed wymarszem na Litwę, na wojnę z Rosją. Między innymi 6 lutego tegoż roku w Garwolinie przebywał bohater wojny ze Szwecją, wojewoda ruski Stefan Czarniecki.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1794 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gnat-Wieteska Z., Dzieje parafii Garwolin 1418-1993, Pruszków 1993, s. 53.
Dosłowny zapis źródła:
Pod koniec XVIII wieku, w sierpniu 1794, władze powstańcze skonfiskowały na potrzeby Powstania Kościuszkowskiego wszystkie srebra i dzwony kościelne [z kościoła parafialnego w Garwolinie].
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gnat-Wieteska Z., Dzieje parafii Garwolin 1418-1993, Pruszków 1993, s. 85.
Dosłowny zapis źródła:
W tym czasie [1667 r.] kwota 200 złp [na rzecz szpitala dla ubogich], z różnych zapisów, zapisana na gruntach miasta Garwolina nie była opłacana z powodu znacznego zniszczenia miasta w czasie wojny ze Szwecją.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1656 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gnat-Wieteska Z., Dzieje parafii Garwolin 1418-1993, Pruszków 1993, s. 190.
Dosłowny zapis źródła:
Ten [kościół parafialny w Osiecku] uległ zniszczeniu w latach 1655-1656. Postawiono wówczas kaplicę, która przez okres 16 lat pełniła funkcję kościoła parafialnego.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gnat-Wieteska Z., Dzieje parafii Garwolin 1418-1993, Pruszków 1993, s. 194.
Dosłowny zapis źródła:
Parafia Sieczcza (od 27 II 1538 r. Parysów) […] Konsekrowany ponownie 2 XII 1661 r. przez biskupa Wojciecha Tolibowskiego po sprofanowaniu w czasie najazdu szwedzkiego. Spłonął w XVIII wieku.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Miasta |
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gajowniczek Z. T., Dzieje Latowicza, Latowicz 1999, s. 87, 107, 108.
Dosłowny zapis źródła:
Dwór latowicki [zwany zamkiem królowej Bony] został spustoszony i zniszczony waz z całym miastem w latach 1655-1660 przez Szwedów. Pomimo zniszczeń wojennych, został prawdopodobnie szybko odbudowany, gdyż spotykamy o nim wzmianki w lustracji z 1660 roku.""""
""""W latach 1655-1660 miasto było niejednokrotnie nawiedzane i niszczone przez obce wojska. Spustoszenia i wielkie szkody wyrządzały tu nie tylko wojska szwedzkie, ale także rosyjskie i kozackie. W czasie „Potopu” Szwedzi grabili i wielokrotnie palili Latowicz, niszcząc w ten sposób dorobek wielu pokoleń. Żołnierze mordowali mieszczan. Wówczas prawdopodobnie została zniszczona lub też w dużej mierze naruszona grobla spiętrzająca wodę na Świdrze. Szwedzi w dużym stopniu zniszczyli i spustoszyli także dwór wybudowany niegdyś przez królową Bonę. […] Latowicz położony na krzyżujących się tu szlakach komunikacyjnych narażony był na częste przemarsze obcych wojsk. Żołnierze niszczyli i rabowali nie tylko dobra materialne, ale również dobra kulturowe, zgromadzone dokumenty i przywileje miejskie, zabytki sztuki, obrazy, rzeźby i inne. Właśnie w czasie wojen szwedzkich został zrabowany przez wojska rosyjskie pierwszy przywilej nadający Latowiczowi prawa miejskie. Wówczas też zostały zniszczone archiwa parafialne i miejskie oraz księgi metryczne. Miasto wielokrotnie palone i niszczone popadało w ruinę. Latowiczanie i liczni tu przed wojnami rzemieślnicy, którzy zdołali ujść z życiem, opuścili je.""""
""""Nie tylko samo miasto uległo zniszczeniom, ale również wsie w starostwie latowickim. Wojska szwedzkie i kozackie spaliły w starostwie wiele wiosek i wymordowały wielu ich mieszkańców. Spalone zostały częściowo lub całkiem: Wielgolas, Kamionka, Oleksianka, Iwowe, Strachomin, Laliny, Żebraczka i Redzyńskie. […] Po wojnach szwedzkich Latowicz znajdował się w opłakanym stanie. Miasto posiadało zaledwie 18 domów (przed wojnami szwedzkimi było ich 280) zatem liczba jego mieszkańców prawdopodobnie przekraczała niewiele ponad setkę. Ocalałe w czasie wojen domy i dwór wymagały remontu. […] Niemal całkiem upadło rolnictwo, handel i rzemiosło. W mieście zasianych było z 39 tylko 18 włók i liczyło ono zaledwie 8 rzemieślników, w tym był jeden piwowar.""""""""""""wór latowicki [zwany zamkiem królowej Bony] został spustoszony i zniszczony waz z całym miastem w latach 1655-1660 przez Szwedów. Pomimo zniszczeń wojennych, został prawdopodobnie szybko odbudowany, gdyż spotykamy o nim wzmianki w lustracji z 1660 roku.""""
""""W latach 1655-1660 miasto było niejednokrotnie nawiedzane i niszczone przez obce wojska. Spustoszenia i wielkie szkody wyrządzały tu nie tylko wojska szwedzkie, ale także rosyjskie i kozackie. W czasie „Potopu” Szwedzi grabili i wielokrotnie palili Latowicz, niszcząc w ten sposób dorobek wielu pokoleń. Żołnierze mordowali mieszczan. Wówczas prawdopodobnie została zniszczona lub też w dużej mierze naruszona grobla spiętrzająca wodę na Świdrze. Szwedzi w dużym stopniu zniszczyli i spustoszyli także dwór wybudowany niegdyś przez królową Bonę. […] Latowicz położony na krzyżujących się tu szlakach komunikacyjnych narażony był na częste przemarsze obcych wojsk. Żołnierze niszczyli i rabowali nie tylko dobra materialne, ale również dobra kulturowe, zgromadzone dokumenty i przywileje miejskie, zabytki sztuki, obrazy, rzeźby i inne. Właśnie w czasie wojen szwedzkich został zrabowany przez wojska rosyjskie pierwszy przywilej nadający Latowiczowi prawa miejskie. Wówczas też zostały zniszczone archiwa parafialne i miejskie oraz księgi metryczne. Miasto wielokrotnie palone i niszczone popadało w ruinę. Latowiczanie i liczni tu przed wojnami rzemieślnicy, którzy zdołali ujść z życiem, opuścili je.""""
""""Nie tylko samo miasto uległo zniszczeniom, ale również wsie w starostwie latowickim. Wojska szwedzkie i kozackie spaliły w starostwie wiele wiosek i wymordowały wielu ich mieszkańców. Spalone zostały częściowo lub całkiem: Wielgolas, Kamionka, Oleksianka, Iwowe, Strachomin, Laliny, Żebraczka i Redzyńskie. […] Po wojnach szwedzkich Latowicz znajdował się w opłakanym stanie. Miasto posiadało zaledwie 18 domów (przed wojnami szwedzkimi było ich 280) zatem liczba jego mieszkańców prawdopodobnie """"""""ór latowicki [zwany zamkiem królowej Bony] został spustoszony i zniszczony waz z całym miastem w latach 1655-1660 przez Szwedów. Pomimo zniszczeń wojennych, został prawdopodobnie szybko odbudowany, gdyż spotykamy o nim wzmianki w lustracji z 1660 roku.""""
""""W latach 1655-1660 miasto było niejednokrotnie nawiedzane i niszczone przez obce wojska. Spustoszenia i wielkie szkody wyrządzały tu nie tylko wojska szwedzkie, ale także rosyjskie i kozackie. W czasie „Potopu” Szwedzi grabili i wielokrotnie palili Latowicz, niszcząc w ten sposób dorobek wielu pokoleń. Żołnierze mordowali mieszczan. Wówczas prawdopodobnie została zniszczona lub też w dużej mierze naruszona grobla spiętrzająca wodę na Świdrze. Szwedzi w dużym stopniu zniszczyli i spustoszyli także dwór wybudowany niegdyś przez królową Bonę. […] Latowicz położony na krzyżujących się tu szlakach komunikacyjnych narażony był na częste przemarsze obcych wojsk. Żołnierze niszczyli i rabowali nie tylko dobra materialne, ale również dobra kulturowe, zgromadzone dokumenty i przywileje miejskie, zabytki sztuki, obrazy, rzeźby i inne. Właśnie w czasie wojen szwedzkich został zrabowany przez wojska rosyjskie pierwszy przywilej nadający Latowiczowi prawa miejskie. Wówczas też zostały zniszczone archiwa parafialne i miejskie oraz księgi metryczne. Miasto wielokrotnie palone i niszczone popadało w ruinę. Latowiczanie i liczni tu przed wojnami rzemieślnicy, którzy zdołali ujść z życiem, opuścili je.""""
""""Nie tylko samo miasto uległo zniszczeniom, ale również wsie w starostwie latowickim. Wojska szwedzkie i kozackie spaliły w starostwie wiele wiosek i wymordowały wielu ich mieszkańców. Spalone zostały częściowo lub całkiem: Wielgolas, Kamionka,""""""""r latowicki [zwany zamkiem królowej Bony] został spustoszony i zniszczony waz z całym miastem w latach 1655-1660 przez Szwedów. Pomimo zniszczeń wojennych, został prawdopodobnie szybko odbudowany, gdyż spotykamy o nim wzmianki w lustracji z 1660 roku.""""
""""W latach 1655-1660 miasto było niejednokrotnie nawiedzane i niszczone przez obce wojska. Spustoszenia i wielkie szkody wyrządzały tu nie tylko wojska szwedzkie, ale także rosyjskie i kozackie. W czasie „Potopu” Szwedzi grabili i wielokrotnie palili Latowicz, niszcząc w ten sposób dorobek wielu pokoleń. Żołnierze mordowali mieszczan. Wówczas prawdopodobnie została zniszczona lub też w dużej mierze naruszona grobla spiętrzająca wodę na Świdrze. Szwedzi w dużym stopniu zniszczyli i spustoszyli także dwór wybudowany niegdyś przez królową Bonę. […] Latowicz położony na krzyżujących się tu szlakach komunikacyjnych narażony był na częste przemarsze obcych wojsk. Żołnierze niszczyli i rabowali nie tylko dobra materialne, ale również dobra kulturowe, zgromadzone dokumenty i przywileje miejskie, zabytki sztuki, obrazy, rzeźby i inne. Właśnie w czasie wojen szwedzkich został zrabowany przez wojska rosyjskie pierwszy przywilej nadający Latowiczowi prawa miejskie. Wówczas też zostały zniszczone archiwa parafialne i miejskie oraz księgi metryczne. Miasto wielokrotnie palone i niszczone popadało w ruinę. Latowiczanie i liczni tu przed wojnami rzemieślnicy, którzy zdołali ujść z życiem, opuścili """""""" latowicki [zwany zamkiem królowej Bony] został spustoszony i zniszczony waz z całym miastem w latach 1655-1660 przez Szwedów. Pomimo zniszczeń wojennych, został prawdopodobnie szybko odbudowany, gdyż spotykamy o nim wzmianki w lustracji z 1660 roku.""""
""""W latach 1655-1660 miasto było niejednokrotnie nawiedzane i niszczone przez obce wojska. Spustoszenia i wielkie szkody wyrządzały tu nie tylko wojska szwedzkie, ale także rosyjskie i kozackie. W czasie „Potopu” Szwedzi grabili i wielokrotnie palili Latowicz, niszcząc w ten sposób dorobek wielu pokoleń. Żołnierze mordowali mieszczan. Wówczas prawdopodobnie została zniszczona lub też w dużej mierze naruszona grobla spiętrzająca wodę na Świdrze. Szwedzi w dużym stopniu zniszczyli i spustoszyli także dwór wybudowany niegdyś przez królową Bonę. […] Latowicz położony na krzyżujących się tu szlakach komunikacyjnych narażony był na częste przemarsze obcych wojsk. Żołnierze niszczyli i rabowali nie tylko dobra materialne, ale również dobra kulturowe, zgromadzone dokumenty i przywileje miejskie, zabytki sztuki, obrazy, rzeźby i inne. Właśnie w czasie wojen szwedzkich został zrabowany przez wojska rosyjskie pierwszy przywilej nadający Latowiczow""""""""latowicki [zwany zamkiem królowej Bony] został spustoszony i zniszczony waz z całym miastem w latach 1655-1660 przez Szwedów. Pomimo zniszczeń wojennych, został prawdopodobnie szybko odbudowany, gdyż spotykamy o nim wzmianki w lustracji z 1660 roku.""""
""""W latach 1655-1660 miasto było niejednokrotnie nawiedzane i niszczone przez obce wojska. Spustoszenia i wielkie szkody wyrządzały tu nie tylko wojska szwedzkie, ale także rosyjskie i kozackie. W czasie „Potopu” Szwedzi grabili i wielokrotnie palili Latowicz, niszcząc w ten sposób dorobek wielu pokoleń. Żołnierze mordowali mieszczan. Wówczas prawdopodobnie została zniszczona lub też w dużej mierze naruszona grobla spiętrzająca wodę na Świdrze. Szwedzi w dużym stopniu zniszczyli i spustoszyli także dwór wybudowany niegdyś przez królową Bonę. […] Latowicz położony na krzyżujących się tu szlakach komunikacyjnych narażony był na częste przemarsze obcych wojsk. Żołnierze niszczyli i rabowali nie""""""""atowicki [zwany zamkiem królowej Bony] został spustoszony i zniszczony waz z całym miastem w latach 1655-1660 przez Szwedów. Pomimo zniszczeń wojennych, został prawdopodobnie szybko odbudowany, gdyż spotykamy o nim wzmianki w lustracji z 1660 roku.""""
""""W latach 1655-1660 miasto było niejednokrotnie nawiedzane i niszczone przez obce wojska. Spustoszenia i wielkie szkody wyrządzały tu nie tylko wojska szwedzkie, ale także rosyjskie i kozackie. W czasie „Potopu” Szwedzi grabili i wielokrotnie palili Latowicz, niszcząc w ten sposób dorobek wielu pokoleń. Żołnierze mordowali mieszczan. Wówczas prawdopodobnie została zniszczona lub też w dużej mierze naruszona grobla spiętrzająca wodę na Świdrze. Sz""""""""towicki [zwany zamkiem królowej Bony] został spustoszony i zniszczony waz z całym miastem w latach 1655-1660 przez Szwedów. Pomimo zniszczeń wojennych, został prawdopodobnie szybko odbudowany, gdyż spotykamy o nim wzmianki w lustracji z 1660 roku.""""
""""W latach 1655-1660 miasto było niejednokrotnie nawiedzane i niszczone przez obce wojska. Spustoszenia i wielkie szkody wyrządzały tu nie tylko wojska szwedzkie, ale także rosyjskie i kozackie. W czasie""""""""owicki [zwany zamkiem królowej Bony] został spustoszony i zniszczony waz z całym miastem w latach 1655-1660 przez Szwedów. Pomimo zniszczeń wojennych, został prawdopodobnie szybko odbudowany, gdyż spotykamy
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1704 |
0 |
0 |
sierpień |
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gajowniczek Z. T., Dzieje Latowicza, Latowicz 1999, s. 121-122.
Dosłowny zapis źródła:
Z początków XVIII wieku pochodzi legenda, która mówi o bitwie stoczonej przez Wojska Polskie ze Szwedami. „Miała ona rozegrać się na łąkach lub też bagnach na północny-wschód od miasta pod Dąbrówką. Polacy mieli wybić wówczas cały oddział szwedzki liczący 3000 żołnierzy, którzy pozostali w bagnach tych już na zawsze. Generałowie szwedzcy zostali pochowani od kapliczką (lub dwoma kapliczkami) — dziś na wschód i zachód od kościoła w parku. W walce uczestniczyć miało także wielu Latowiczan, biorąc w ten sposób odwet za zniszczenie miasta w 1660 r.”. Bitwa ta miała faktycznie miejsce w sierpniu 1704 roku. Wówczas, podczas wojny północnej oddział saski, którego dowódcą był generał Brandt wyciął w pień 300 żołnierzy szwedzkich. Ponieważ Szwedzi byli protestantami, nie mogli spocząć na cmentarzu katolickim, wobec czego mieszkańcy Latowicza, aby dopełnić obowiązku godnego pochówku, znieśli ciała Szwedów w jedno miejsce i pochowali w zbiorowej mogile na północ od miasta […].
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1733 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gajowniczek Z. T., Dzieje Latowicza, Latowicz 1999, s. 121.
Dosłowny zapis źródła:
W XVIII w. Latowicz nie ucierpiał już tak w czasie wojen, jak w poprzednim stuleciu. Co prawda miasto padło ofiarą grabieży wojskowej w 1733 roku, jednak w trakcie działań wojennych nie zostało spalone.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Miasta |
|
|
1705 |
1702 |
1709 |
grudzień |
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kazimierski J., Ośrodki miejskie Zawkrza w XIV-XIX wieku, [w:] Mazowieckie miasteczka na przestrzeni wieków, pod red. A. Stawarza, Warszawa 1999, s. 12.
Dosłowny zapis źródła:
Przyszedł kolejny najazd szwedzki w czasie wojny północnej (1701-1720). Doszło do walk na Północnym Mazowszu (bitwa pod Pułtuskiem), przemarszów, potyczek i rabunków miejscowej ludności. W 1705 r. do walczących wojsk saskich, szwedzkich i polskich dołączyli jeszcze Rosjanie. Dotarli oni w grudniu 1705 r. przez Mazowsze Północne do bronionego przez Szwedów zamku w Płocku. Miasto zdobyli, złupili i spalili […]
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1768 |
1772 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kazimierski J., Ośrodki miejskie Zawkrza w XIV-XIX wieku, [w:] Mazowieckie miasteczka na przestrzeni wieków, pod red. A. Stawarza, Warszawa 1999, s. 12.
Dosłowny zapis źródła:
Ludność Zawkrza i tamtejszych ośrodków miejskich popierała i była czynnie zaangażowana w walkach w czasie konfederacji barskiej (1768-1772). Na Mazowszu w początkach najpoważniejszym jej organizatorem był Paweł Michał Mostowski z Siemiątkowa pod Raciążem. Tu też była główna baza operacyjna konfederatów. Wówczas na Mazowszu północnym powstała rozległa siatka konspiracyjna […] w 1770 r. legendarny później partyzant Sawa Caliński. Przejął on konfederatów z dywizji wyszogrodzkiej, przeorganizował ich w Puszczy Zielonej. W tymże roku został marszałkiem wyszogrodzkim i rozpoczął walkę na szlaku Płock — Płońsk — Szreńsk — Mława — Przasnysz — Pułtusk — Wysokie. […] W 1771 r. wyprawił się na południe na koncentrację oddziałów partyzanckich, ale tam pod Rachowem (23 IV 1771) oddziały zostały rozbite przez Rosjan pod dowództwem gen. Suworowa. Wówczas jego oddział wycofał się na Mazowsze północne. Tu na Zawkrzu osaczony przez Rosjan poniósł klęskę. Tam został rozbity, a sam ciężko ranny zmarł na zamku w Szreńsku, lub też, jak głosi inna wersja, poległ w walce. Był to koniec konfederacji barskiej na Mazowszu i na Zawkrzu, a niebawem i w całej Rzeczpospolitej. […] Na Zawkrzu były dalsze zniszczenia spowodowane przemarszami, walkami i kwaterunkiem wojsk rosyjskich. Z braku zachowanych odpowiednich źródeł trudno to dokładnie ustalić.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Guldon Z., Muszyńska J., Powstanie i dzieje miasta w okresie przedrozbiorowym (do 1795 r.), [w:] Opoczno. Studia i szkice z dziejów miasta,pod red. M. Meduckiej, Kielce 2003, s. 37, 53, 57.
Dosłowny zapis źródła:
Zamek królewski [w Opocznie] znajdował się w południowej części miasta. […] Uległ zniszczeniu w czasie wojny polsko-szwedzkiej z lat 1655-1660.""""
""""Po „potopie” szwedzkim w mieście [Opocznie] było jedynie 15 domów osiadłych.""""
""""W czasie „potopu” Szwedzi obrabowali kościół parafialny [w Opocznie], w którym „poginęły” akta miejskie. """"""""""""amek królewski [w Opocznie] znajdował się w południowej części miasta. […] Uległ zniszczeniu w czasie wojny polsko-szwedzkiej z lat 1655-1660.""""
""""Po „potopie” szwedzkim w mieście [Opocznie] b""""""""mek królewski [w Opocznie] znajdował się w południ
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Miasta |
|
|
1656 |
0 |
0 |
kwiecień |
|
|
7 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Podhorecki L., Bitwa pod Warką 7.IV.1656 r., [w:] Dzieje Warki 1321-1971. Studia i materiały. Praca zbiorowa, pod red. B. Dymka i in., Warszawa 1975, s. 59-66.
Dosłowny zapis źródła:
Wkroczywszy do objętej zorganizowanym powstaniem puszczy radomskiej, Szwedzi [oddział margrabiego Fryderyka Badeńskiego] musieli staczać formalne bitwy z uzbrojonymi chłopami. Opór partyzantów był bardzo silny, toteż margrabia oceniał siły chłopskie na 8000 ludzi, gdy w rzeczywistości były one znacznie słabsze. […] Dowiedziawszy się o nocnej pogoni [armii Stefana Czarnieckiego i Jerzego Lubomirskiego], margrabia rankiem 7.IV. Zerwał most na Pilicy i osłoniwszy się silnymi posterunkami nad rzeką, ruszył szybko do Warszawy. […] Mieszkańcy miasta [Warki] i okolicznych wiosek wykazali się podczas wojny ze szwedzkim najeźdźcą patriotyczną postawą. Chłopi współdziałali z wojskiem podczas pościgu za margrabią i w samej bitwie, mieszczanie pomogli żołnierzom znaleźć dogodne miejsce do przeprawy. […] Około 400 dragonów z zasadzki uszło w głąb lasu i usiłowało bronić się nadal. Wtedy do walki wmieszali się mieszkańcy Warki i okolicznych wsi, którzy otoczywszy las, podpalili trawy i krzewy. Gryzący dym zmusił wkrótce dragonów do wyjścia w pole. Teraz poszły w ruch cepy, kosy i widły. Krótsze rapiery Szwedów nie mogły sprostać prostej, ludowej broni. Oddział dragonów został wkrótce rozgromiony, a pojedynczych uciekinierów jeszcze przez kilka dni łowiła po lasach okoliczna ludność. […] Dużo musiało zginąć też chłopów, którzy w polowaniach na uciekinierów sami nieraz padali ofiarą biegłych w walce wręcz Szwedów. […] Od działań wojennych poważnie ucierpiała i sama Warka, zniszczona i splądrowana przez walczących żołnierzy.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1794 |
1794 |
1794 |
|
maj |
październik |
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Herbst S., Warka i okolice w powstaniach narodowych. Wysocki, [w:] Dzieje Warki 1321-1971. Studia i materiały. Praca zbiorowa, pod red. B. Dymka i in., Warszawa 1975, s. 74.
Dosłowny zapis źródła:
W powstaniu 1794 r. ziemia czerska i jej wówczas naczelny ośrodek administracyjny — Warka przeżyła wielkie dni. 1.V.1794 obywatele ziemi oraz magistrat i mieszczanie zeszli się na ratuszu wareckim, czyniąc akces do powstania i rozpoczęli działalność jako Komisja Porządkowa Ziemi Czerskiej. Po klęskach początku czerwca w odwrocie spod Szczekocin 14.VI. Kościuszko zbliżył się od południa do Pilicy. Z drugiej strony od Warszawy do Warki przybył korpus Mokronowskiego. Kościuszko planował zwrot zaczepny znad Pilicy i 19.VI. Ze swą dywizją przybył do Warki. Przebywał tu do 22.VI. Zanim przesunął się do Przybyszewa, kiedy zluzowała go tu dywizja Zajączka przybywająca zza Wisły. Koncentracja nad dolną Pilicą trzech dywizji miała służyć następnie obronie tej ostatniej od południa osłony Warszawy, ale sytuacja wojskowa skomplikowała się. 7.VII. Zajączek pośpiesznie odszedł na przedpole Warszawy, by uczestniczyć w bitwie dwudniowej pod Gołkowem, stanowiącej wstęp do bezpośredniej obrony miasta oblężonego niebawem przez zjednoczone siły prusko-rosyjskie (do 6.IX). Okres okupacji ziemi czerskiej przewlekał się do początków października, kiedy to 27.IX. Wycofany spod Warszawy nad Pilicę korpus Fersena ruszył do przeprawy pod Maciejowice. Odnowienie władz ziemi czerskiej po Maciejowicach nie potrafiło już wykrzesać zapału do walki dogasającego powstania.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1656 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Szczerbatko K., Zakroczym 940 lat, Zakroczym 2005, s. 17-18.
Dosłowny zapis źródła:
Regres ten [w życiu gospodarczym miasta] pogłębił najazd Szwedów w 1656 r. i upadek Warszawy. Wojska szwedzkie i brandenburskie rozlokowały swoje obozy pod Zakroczymiem oraz na terenie późniejszej Twierdzy Modlin. W opinii dowództwa szwedzkiego miejsca te były doskonałymi punktami strategicznymi. Prawie dwuletni okres walk o przeprawę na Narwi i Bugu spowodował upadek rzemiosła i handlu oraz zahamował rozwój miasta. Zostało no zniszczone, spalone i splądrowane. To, co przedstawiało jakąś wartość, zostało wywiezione. To samo dotyczyło bogatego archiwum miejskiego. […] W dowód wdzięczności za przetrwanie lud zakroczymski, spełniając swe śluby, złożył wotum w Czerwińsku. […] w sierpniu 1664 r.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1702 |
1709 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Szczerbatko K., Zakroczym 940 lat, Zakroczym 2005, s. 18.
Dosłowny zapis źródła:
Kolejny najazd szwedzki na Polskę w pierwszej połowie XVIII wieku był następnym ciosem dla miasta. Karol XII po licznych atakach zdobywa Zakroczym.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1793 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Szczerbatko K., Zakroczym 940 lat, Zakroczym 2005, s. 22.
Dosłowny zapis źródła:
W 1793 r. miasto zajęły wojska rosyjskie. Na ich utrzymanie wprowadzono dodatkowy podatek. Na Zakroczym spadły nowe represje. Dodatkowym nieszczęściem były sądy konfederackie. Stałe przemarsze wojsk i kwaterunki oddziałów powiększały kłopoty miasta.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Nowicka B., Wyszogród. Zarys dziejów, Wyszogród 1971, s. 40.
Dosłowny zapis źródła:
W liczbie miast Rzeczypospolitej, które ucierpiały na skutek najazdu szwedzkiego znalazł się Wyszogród. Do dzisiaj pozostała w tradycji miejscowej nazwa „okopów szwedzkich” dla wzgórz i nierówności terenu rozmieszczonych wokół szkoły i Starego Miasta. […] Przez Wyszogród przeciągały dwukrotnie wojska samego Karola Gustawa. Pod koniec tej wojny miasto miało gościć sprzymierzoną z Rzeczpospolitą armię cesarską (Habsburgów) i w tym celu nałożony był na mieszkańców kontyngent żywnościowy. Wiemy, że armia sprzymierzeńca była niewiele lepsza od nieprzyjacielskiej. Przecież jedna i druga składała się głównie z najemników niemieckich traktujących wojnę jako źródło zarobków.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1704 |
1706 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Nowicka B., Wyszogród. Zarys dziejów, Wyszogród 1971, s. 41-42.
Dosłowny zapis źródła:
Wyjątkowo niefortunne dla Wyszogrodu były czasy Augusta II Sasa. Miasto stało się najpierw, w dobie wojny północnej, widownią wielkich przemarszów wojsk i wielkiej polityki: August II stawał tu dwukrotnie ze swoimi wojskami. Po raz pierwszy w dniu 18 września 1704 r. i przez kilka dni święcił triumfy z powodu odniesionych sukcesów wojskowych i dyplomatycznych, drugi raz w połowie października tegoż roku. Pod koniec 1706 roku rozlokowane było wokół Wyszogrodu, pilnując może przeprawy przez Wisłę, wojsko rosyjskie posiłkujące armię Augusta II"""".""""""""y
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1794 |
0 |
0 |
marzec |
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Nowicka B., Wyszogród. Zarys dziejów, Wyszogród 1971, s. 53.
Dosłowny zapis źródła:
W nocy z 16 na 17 marca 1794 r. 3 szwadrony brygady Madalińskiego napadły na stacjonujące tu oddziały wojska pruskiego, konnicę i piechotę, które choć zaskoczone stawiały opór i poniósłszy małe straty przeprawiły się na lewy brzeg Wisły. W ręce Polaków dostało się 14 jeńców i Kasa Magazynu Solnego w Wyszogrodzie. Ludność miejscowa udzielała wydatnej pomocy swoim, nie szczędziła żywności i furażu, udzielała podwód i przewodników. Dał też brygadier w Wyszogrodzie dzień wypoczynku ludziom i koniom, a w nocy z 17 na 18 marca przeprawił się spokojnie między Ładami a Tokarami na drugi brzeg Wisły.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Boszko A. H., Wyszogród w zwierciadle czasów. Zarys dziejów, Sierpc 1999, s. 26.
Dosłowny zapis źródła:
Miasto [Czerwińsk] spustoszyli Szwedzi.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Miasta |
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Bednarczyk A., Iłża w świetle badań archeologicznych, Iłża 1982, s. 9-10.
Dosłowny zapis źródła:
Zamek w Iłży zdradza tajemnice. […] W nawarstwieniach stwierdzono ślady kilku pożarów, przy czym największy związany był okresem wojen szwedzkich.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1606 |
1609 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Pazyra S., Geneza i rozwój miasta Warki, [w:] Dzieje Warki 1321-1971. Studia i materiały. Praca zbiorowa, pod red. B. Dymka i in., Warszawa 1975, s. 57.
Dosłowny zapis źródła:
Pomyślny rozwój Warki hamowały klęski elementarne. Warka znacznie ucierpiała w czasie rokoszu Zebrzydowskiego, wojen szwedzkich, powstań i najbardziej w roku 1944.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Boszko A. H., Wyszogród w zwierciadle czasów. Zarys dziejów, Sierpc 1999, s. 138.
Dosłowny zapis źródła:
Ciosem decydującym była jednak dla miasta wojna szwedzka (1655-1660). Działania wojenne, przemarsz wojsk, grabieże i kontrybucje przyniosły wówczas upadek wielu miast, także Wyszogrodu. Tędy dwukrotnie przeciągały wojska Karola Gustawa. Pozostały z tych czasów obwałowania ziemne, o niejasnym pochodzeniu, zwane w miasteczku „okopami szwedzkimi”, rozmieszczone na tzw. „Starym Mieście”.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1704 |
1706 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Boszko A. H., Wyszogród w zwierciadle czasów. Zarys dziejów, Sierpc 1999, s. 139.
Dosłowny zapis źródła:
Czasy Augusta II Sasa źle zapisały się w historii miasta. W 1704 r. August II, po przejęciu Warszawy z rąk Szwedów, stanął we wrześniu obozem pod Wyszogrodem. Po raz drugi przebywał tutaj w październiku. Wokół Wyszogrodu pod koniec 1706 roku, rozmieszczono posterunki rosyjskie, wspomagające jego armię.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1794 |
0 |
0 |
marzec |
|
|
17 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Boszko A. H., Wyszogród w zwierciadle czasów. Zarys dziejów, Sierpc 1999, s. 141.
Dosłowny zapis źródła:
Innym wydarzeniem, które utrwaliło się nieco później w pamięci wyszogrodzian był marsz kawalerii narodowej Antoniego Madalińskiego, który zdążając spod Ostrołęki do Krakowa, po drobnej potyczce z Prusakami, wspomagany przez miejscową ludność przeprawił się przez Wisłę w nocy z 17 na 18 marca 1794 roku.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1768 |
1772 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Boszko A. H., Wyszogród w zwierciadle czasów. Zarys dziejów, Sierpc 1999, s. 54.
Dosłowny zapis źródła:
Pod Wyszogrodem na Wiśle były 3 kępy. Jedna z nich została utrwalona w pamięci wyszogrodzian jako Konfederacka lub Konfederatka, gdyż w czasie konfederacji barskiej rotmistrz Dobrowolski, blisko rok na niej z oddziałem swoim przebywał, „trudniąc się mundurowaniem” wojska. Zaatakowany przez wojska rosyjskie przebył wpław Wisłę, udając się do Chmielewa, gdzie stoczył zażartą bitwę z Rosjanami. Na pomoc nadciągnął oddział pod wodzą marszałka wyszogrodzkiego, Sawy Calińskiego, którego dzielność była znana i szeroko rozsławiana.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Herbst S., Od pierwszej wolnej elekcji do ostatniej, [w:] Dzieje Woli, pod red. J. Kazimierskiego, R. Kołodziejczyka, Ż. Kormanowej, H. Rostkowskiej, Warszawa 1974, s. 51.
Dosłowny zapis źródła:
Pierwsza wojna, która wkroczyła in viscera Reipublicae, rozpoczęła się na dobre dla naszych stron 8 IX 1655 r., kiedy to delegacja Rady Miejskiej, ogołoconej z obrońców Starej Warszawy, spotkała króla szwedzkiego, Karola X Gustawa, na czele wojsk w murowanej karczmie przed Wolą. W roku nastepnym [1656] przechodziły tędy na odsiecz Warszawy wojska Stefana Czarnieckiego i Jerzego Lubomirskiego. Wojnę dla tych stron zakończył odwrót wojsk Ottona Stenbocka z Warszawy — spustoszonej na nowo przez wojska siedmiogrodzkie Rakoczego — w kierunku Łowicza. Następstwa tej wojny znamy z lustracji przeprowadzonej w 1660 r. W Powązkach spośród dwudziestu kmieci siedzących na półwłóczkach ocalało trzech. Również na Woli, która była """"funditus przez nieprzyjaciela spalona włók osiadłych które fruktyfikują"""" było 3 1/2 , zwolnionych z ciężarów pańszczyźnianych i czynszów przez króla na cztery lata (17 X 1657). Spalony był kościół parafialny i oczywiście budynki plebanii. Podobnie musiało być i we wsiach prywatnych. Okolice stolicy były bardziej spustoszone niż jakiekolwiek inne.""""""""""""ierwsza wojna, która wkroczyła in viscera Reipublicae, rozpoczęła się na dobre dla naszych stron 8 IX 1655 r., kiedy to delegacja Rady Miejskiej, ogołoconej z obrońców Starej Warszawy, spotkała króla szwedzkiego, Karola X Gustawa, na czele wojsk w murowanej karczmie przed Wolą. W roku nastepnym [1656] przechodziły tędy na odsiecz Warszawy wojska S
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1705 |
1702 |
1709 |
lipiec |
|
|
31 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Herbst S., Od pierwszej wolnej elekcji do ostatniej, [w:] Dzieje Woli, pod red. J. Kazimierskiego, R. Kołodziejczyka, Ż. Kormanowej, H. Rostkowskiej, Warszawa 1974, s. 52-53, 55.
Dosłowny zapis źródła:
Początek XVIII w. przyniósł z wielką wojną północną lata przemarszów wojsk, łupiestwa i ciężką epidemię. 24 V 1702 r. przybyła na Pragę i do 26 VI przebywała w Warszawie armia szwedzka Karola XII. Stąd poszła do zwycięstwa pod Kliszowem. 12 VII 1704 r. pod Wolą obrano nowego króla Stanisława Leszczyńskiego, potem miasto próbowali opanować Polacy wierni Sasowi i Sasi. 31 VII 1705 r. doszło do wielkiej bitwy na polach Woli. Jazda polska obejmująca 90 chorągwi koronnych i litewskich (6000 koni) oraz 14 regimentów jazdy saskiej (4000) uszykowała się na wydmach, gdzie dziś ul. Młynarska, gdy nadeszło 4500 kawalerii szwedzkiej, która rozwinęła się już poprzednio na polach ujazdowskich. Stanęli po przeciwnej stronie doliny rzeczki Drny, tzn. wzdłuż Okopowej. Szwedami dowodził gen. Nieroth. """"Zrazu Mars i Fortuna sprzyjała Polakom i Sasom. Szwedzi początkowo uderzyli na Sasów w pełnym zapędzie koni. Sasi czekali w miejscu witając przeciwnika salwą. Salwa karabinów czy pistoletów była mało skuteczna; impet piersi końskich i rapierów zmiótł opór. Sasi nie dotrzymali placu mimo przewagi liczebnej i uszli w kierunku Błonia. Tumany kurzu przesłoniły Polaków, którzy bez stanowczego oporu zaczęli uciekać i wycofali się za Wisłę"""". Ta niesławna bitwa, która stratowała wolskie pola, nie zamknęła tego rozdziału historii. Na drogach Warszawa — Łowicz odbywały się marsze wojsk jesienią tego samego roku, potem znów w latach 1707, 1708, 1709. […]"""".
""""To, czego nie stratowano w trakcie walki i przemarszów, podlegało systematycznej, bezwzględnej eksploatacji przez szwedzką administrację okupacyjną, która dołożyła niemałego wysiłku, by armie utrzymać kosztem kraju. Znów okolice Warszawy były narażone na rabunek, wolski kościół parafialny długo stał bez drzwi i okien, bez ołtarzy. Folwark plebański odbudowano dopiero w 1719 r.""""""""""""oczątek XVIII w. przyniósł z wielką wojną północną lata przemarszów wojsk, łupiestwa i ciężką epidemię. 24 V 1702 r. przybyła na Pragę i do 26 VI przebywała w Warszawie armia szwedzka Karola XII. Stąd poszła do zwycięstwa pod Kliszowem. 12 VII 1704 r. pod Wolą obrano nowego króla Stanisława Leszczyńskiego, potem miasto próbowali opanować Polacy wierni Sasowi i Sasi. 31 VII 1705 r. doszło do wielkiej bitwy na polach Woli. Jazda polska obejmująca 90 chorągwi koronnych i litewskich (6000 koni) oraz 14 regimentów jazdy saskiej (4000) uszykowała się na wydmach, gdzie dziś ul. Młynarska, gdy nadeszło 4500 kawalerii szwedzkiej, która rozwinęła się już poprzednio na polach ujazdowskich. Stanęli po przeciwnej stronie doliny rzeczki Drny, tzn. wzdłuż Okopowej. Szwedami dowodził gen. Nieroth. """"Zrazu Mars i Fortuna sprzyjała Polakom i Sasom. Szwedzi początkowo uderzyli na Sasów w pełnym zapędzie koni. Sasi czekali w miejscu witając przeciwnika salwą. Salwa karabinów czy pistoletów była mało skuteczna; impet piersi końskich i rapierów """"""""czątek XVIII w. przyniósł z wielką wojną północną lata przemarszów wojsk, łupiestwa i ciężką epidemię. 24 V 1702 r. przybyła na Pragę i do 26 VI przebywała w Warszawie armia szwedzka Karola XII. Stąd poszła do zwycięstwa pod Kliszowem. 12 VII 1
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1715 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Herbst S., Od pierwszej wolnej elekcji do ostatniej, [w:] Dzieje Woli, pod red. J. Kazimierskiego, R. Kołodziejczyka, Ż. Kormanowej, H. Rostkowskiej, Warszawa 1974, s. 55.
Dosłowny zapis źródła:
[…] ale rok 1715 znów przyniósł działania Konfederacji Tarnogrodzkiej
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1794 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Zahorski A., Wola w okresie 1746-1830, [w:] Dzieje Woli, pod red. J. Kazimierskiego, R. Kołodziejczyka, Ż. Kormanowej, H. Rostkowskiej, Warszawa 1974, s. 71.
Dosłowny zapis źródła:
Natomiast kościół wolski św. Wawrzyńca, spalony w czasie wojen szwedzkich w XVII w., odbudowano dopiero około 1740 r. Zachowane wiadomości o stanie kościoła z 1762 r. wskazują na jego ubóstwo w zakresie wyposażenia wnętrza i brak najbardziej podstawowych sprzętów kościelnych. Kościół, uszkodzony w czasie oblężenia Warszawy w powstaniu kościuszkowskim, wyremontowany i oddany do użytku w 1808 r. […].
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
