| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1607 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Bednarczyk A., Zamek w Iłży, Iłża 1981, s. 8.
Dosłowny zapis źródła:
W 1607 r. przez trzy dni obozował król Zygmunt III po bitwie pod Guzowem wraz z wojskiem prowadzonym pod dowództwem Karola Chodkiewicza i Żółkiewskiego, skąd udał się na Święty Krzyż na podziękowanie Bogu za zwycięstwo.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Miasta |
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Lalik T., Piaseczno w dawnej Polsce — XV-XVIII w. Przemiany struktury społeczno-gospodarczej, [w:] Studia i materiały do dziejów Piaseczna i powiatu piaseczyńskiego, pod red. J. Antoniewicza, Warszawa 1973, s. 116-117.
Dosłowny zapis źródła:
Niewiele różniła się sytuacja samego Piaseczna. Tu również lustratorzy [w 1660 r.] zauważają na wstępie: """"[…] to miasteczko przez nieprzyjaciela spalone[…] siedlisk osiadłych tylko dwa"""". Z pól uprawnych zasiane były cztery włóki, na ogólną liczbę 15 należących do miasta. Z 92 kątów ról zasianych było 27. Inne dodatkowe karczunki, jak drugie kąty, zwane Zagajne, Przydatki i Obręby leżały całkowicie odłogiem. """"Ratusz bywał w tym miasteczku, postrzygalnia, to oboje nieprzyjaciel spalił"""". […] """"Dwór w tym miasteczku przez nieprzyjaciela ogniem funditus zniszczony z innymi wszystkimi budynkami folwarkowymi.""""""""""""iewiele różniła się sytuacja samego Piaseczna. Tu również lustratorzy [w 1660 r.] zauważają na wstępie: """"[…] to miasteczko przez nieprzyjaciela spalone[…] siedlisk osiadłych tylko dwa"""". Z pól uprawnych zasiane były cztery włóki, na ogólną liczbę 15 należących do miasta. Z 92 kątów ról zasianych było 27. Inne dodatkowe karczunki, jak drugie kąty, zwane Zagajne, Przydatki i Obręby leżały całkowicie odłogiem. """"Ratusz bywał w tym miasteczku, postrzygalnia, to oboje nieprzyjaciel spalił"""". […] """"Dwór w ty""""""""ewiele różniła się sytuacja samego Piaseczna. Tu również lustratorzy [w 1660 r.] zauważają na wstępie: """"[…] to miasteczko przez nieprzyjaciela spalone[…] siedlisk osiadłych tylko dwa"""". Z pól uprawnych zasiane były cztery włóki, na ogólną liczbę 15 należących do miasta. Z 92 kątów ról zasianych było 27. Inne dodatkowe karczunki, jak drugie kąty, zwane Zagajne, Przydatki i Obręby leżały całkowicie""""""""wiele różniła się sytuacja samego Piaseczna. Tu również lustratorzy [w 1660 r.] zauważają na wstępie: """"[…] to miasteczko przez nieprzyjaciela spalone[…] siedlisk osiadłych tylko dwa"""". Z pól uprawnych zasiane były cztery włóki, na ogólną liczbę 15 należących do miasta. Z 92 kątów ról zasianych """"""""iele różniła się sytuacja samego Piaseczna. Tu również lustratorzy [w 1660 r.] zauważają na wstępie: """"[…] to miasteczko przez nieprzyjaciela spalone[…] siedlisk osiadłych tylko dwa"""". Z pól up""""""""ele różniła się sytuacja samego Piaseczna. Tu również lustratorzy [w 1660 r.] zauważają n
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1702 |
1709 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Lalik T., Piaseczno w dawnej Polsce — XV-XVIII w. Przemiany struktury społeczno-gospodarczej, [w:] Studia i materiały do dziejów Piaseczna i powiatu piaseczyńskiego, pod red. J. Antoniewicza, Warszawa 1973, s. 120, 122.
Dosłowny zapis źródła:
Po okresie rządów króla Jana nastąpiła doba zamieszek i działań wojennych długotrwałej wojny północnej. Przyniosła poważne zniszczenia kraju, dotychczas słabo zbadane.""""
""""Kościół wyszedł z okresu zniszczeń i niepokojów w stanie bardzo nadwątlonym. Poważnej reperacji wymagały mury i dachy świątyni.""""""""""""o okresie rządów króla Jana nastąpiła doba zamieszek i działań wojennych długotrwałej wojny północnej. Przyniosła poważne zniszczenia
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Miasta |
|
|
1794 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Lalik T., Piaseczno w dawnej Polsce — XV-XVIII w. Przemiany struktury społeczno-gospodarczej, [w:] Studia i materiały do dziejów Piaseczna i powiatu piaseczyńskiego, pod red. J. Antoniewicza, Warszawa 1973, s. 166.
Dosłowny zapis źródła:
W ostatniej fazie walk [1794 r.], które ogniskowały się w okolicach Warszawy, miasteczko [Piaseczno] poważnie ucierpiało. Znajdowało się ono bowiem w pobliżu teatru działań, m.in. Bitwa pod Gołkowem. W wyniku walk większość miasteczka została spalona. Spłonął ratusz, drewniana plebania i wiele innych budynków. W miasteczku przez pewien czas stacjonował oddział kozaków z armii Suworowa, kwaterujący w kościele.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1562 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Józefecki J., Mszczonów. Dzieje miasta 1245-1989, Mszczonów 2000, s. 58.
Dosłowny zapis źródła:
Działania wojenne omijały wprawdzie zachodnie Mazowsze jednak wiele zniszczeń i strat pochodziło od własnych niekarnych oddziałów wojskowych. Mszczonów poniósł szkody w 1562 roku przez własne wojska idące na wojnę z Wielkim Księstwem Moskiewskim.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Józefecki J., Mszczonów. Dzieje miasta 1245-1989, Mszczonów 2000, s. 85-87.
Dosłowny zapis źródła:
W 1655 roku doszło do wojny polsko-szwedzkiej. Po łatwym zajęciu Wielkopolski przez Szwedów, król Jan Kazimierz usiłował zorganizować osłonę Warszawy od zachodu i przybył 20 sierpnia do Łowicza. Tamtejszy zamek arcybiskupi, położony w rozlewisku Bzury, był przygotowany do obrony, zaopatrzono go w 14 dział, posiadał jednak nieliczną i niedoświadczoną załogę. Już w pierwszych dniach sierpnia 1655 roku król Jan Kazimierz wyznaczył nowy punkt zborny pospolitego ruszenia, piechoty łanowej i wojsk komputowych w okolicach Zgierza, Łęczycy i Łowicza. W rejon koncentracji wysłano Stefana Czarnieckiego zalecając mu z rozproszonych chorągwi założyć obóz, przygotować linię obronną nad bagnistymi rozlewiskami Bzury i rozpocząć walkę podjazdową. Pospolite ruszenie rawskie zbierało się opieszale i dopiero 4 września, już po starciach pod Piątkiem i Bielawami, dołączyło do wojsk królewskich w Zgierzu w czasie ich odwrotu. W dniu 2 września 1655 roku oddziały szwedzkie wyszły z Kutna i od północy przez Sobotę usiłowały wyjść na tyły wojsk polskich. Próba ta została udaremniona przez dalsze oddziały polskie nadciągające od Warszawy, które przypadkowo pod Bielawami natknęły się na oddział szwedzki. Z drugiej strony zaatakował Szwedów hetman Lanckoroński i wspólnie dążono do ich wyparcia za Bzurę. W tym czasie Stefan Czamiecki uderzył na tabor szwedzki, który stracił około 100 żołnierzy. Po tym starciu siły polskie wycofały się przez Zgierz i Łódź na teren Małopolski, natomiast siły szwedzkie rozdzieliły się. Król szwedzki przez Łowicz. Nieborów, Bolimów, Wiskitki, Szymanów i Błonie dotarł do Warszawy, natomiast oddział wydzielony pod dowództwem Arvida Wittenberga, przez Łyszkowice-Skierniewice, Rawę i Inowłódz ruszył na południe śladem wycofujących się sił polskich. Mazowsze zostało zajęte przez wojska szwedzkie, a najbliższe Mszczonowa garnizony wojskowe stanęły w Łowiczu, Sochaczewie i Rawie, umacniając się w tamtejszych zamkach. Do kwietnia 1656 roku okolice Mszczonowa szczęśliwie unikały przemarszów większych grup wojska, a należy pamiętać, że przy ówczesnym trybie prowadzenia wojen i złym zaopatrzeniu żołnierzy, dla mieszkańców miast i wsi prawie jednakowo groźny był przemarsz nieprzyjaciół, jak i wojsk własnych. Rekwizycje ze strony oddziałów szwedzkich Stenbocka już w październiku i listopadzie 1655 roku spowodowały zbrojny opór mieszczaństwa i chłopów, m.in. w ziemi gostynińskiej, jednak dopiero wiosną 1656 roku ruch ten przybrał na sile i objął również okolice Rawy i tereny przyległe do Puszczy Bolimowskiej i Jaktorowskiej. Pod Rawą na czele zbrojnego oddziału stanął Łukasz Wierzbowski, który rozbijał drobne oddziały Szwedów, a nawet próbował odbić Rawę mimo szwedzkiego garnizonu stojącego w zamku. Dopiero w początkach kwietnia 1656 roku Mszczonów był świadkiem przemarszu grupy wojsk polskich, która spod Warki przez Grójec, Mszczonów i Wiskitki udawała się pod Łowicz w pościgu za wycofującymi się Szwedami. Tereny pomiędzy Łowiczem, Sochaczewem i Puszczą Bolimowską zostały spustoszone przez Szwedów mszczących się za działania oddziałów partyzanckich operujących w Puszczy Bolimowskiej i okolicach pod dowództwem starosty bolimowskiego Zygmunta Grudzińskiego. Oddziały te wzięły udział w bitwie pod Łowiczem stoczonej 26 maja 1656 roku oraz wcześniej walczyły pod Bolimowem z podjazdem wojska szwedzkiego wysłanym z Warszawy w celu skonfiskowania żywności. Łowicz został zajęty przez siły polskie w nocy z 26 na 27 maja 1656 roku. Straty Szwedów, zaskoczonych na kwaterach w mieście, były znaczne, zdobyto m.in.. 400 koni. Przez tydzień trwało nieskuteczne oblężenie zamku dobrze umocnionego przez Szwedów, potem oddziały polskie przez Bolimów, Wiskitki i Szymanów ruszyły pod Warszawę. Największe zniszczenie terenów zachodniego Mazowsza, położonych między Bzurą a Pilicą, miało miejsce w 1657 roku w wyniku najazdu księcia Siedmiogrodu — Rakoczego. Nowi sojusznicy szwedzcy niewiele jednak zmienili sytuację militarną, gdyż oddziały siedmiogrodzkie były słabo uzbrojone i wyposażone. Pozbawione dyscypliny niekame grupy odłączając się od oddziałów rabowały wszystko co miało jakąkolwiek wartość. Po rozdzieleniu się Szwedów i Siedmiogrodzian, 23 czerwca 1657 roku Stefan Czarniecki zaatakował i rozbił w okolicach Łowicza szwedzki oddział z grupy Stenbocka zdążający od Sochaczewa w kierunku Gostynina przez Łowicz. Oddziały Siedmiogrodzian wycofywały się spod Łowicza i Sochaczewa na południe w końcu czerwca 1657 roku, pustosząc w czasie odwrotu ziemie: rawską i sochaczewską.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1665 |
1665 |
1666 |
wrzesień |
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Józefecki J., Mszczonów. Dzieje miasta 1245-1989, Mszczonów 2000, s. 87.
Dosłowny zapis źródła:
Jeszcze nie odbudowano zniszczeń wojny szwedzkiej, gdy doszło na zachodnim Mazowszu do nowych walk. W okresie rokoszu Lubomirskiego we wrześniu 1665
roku pod Rawą znajdowały się główne siły wojsk wiernych królowi Janowi Kazimierzowi, natomiast na zachód od Rawy na terenie woj. łęczyckiego stacjonowały główne siły rokoszan. Mimo że nie prowadzono otwartych walk, podjazdy obydwu stron urządzały wypady na tereny zajęte przez stronę przeciwną, w czasie których dokonywano gwałtów i rabunków jak w nieprzyjacielskim kraju. Zniszczeniu uległy okolice Rawy i Jeżowa. Dopiero zimą 1666 roku obydwie strony przeniosły się do Małopolski, jednak kilkakrotnie jeszcze wojska obydwu stron przechodziły przez zachodnie Mazowsze, przy czym nie obeszło się bez rabunków niekarnych, nieregularnie opłacanych żołnierzy.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1702 |
1704 |
|
maj |
lipiec |
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Józefecki J., Mszczonów. Dzieje miasta 1245-1989, Mszczonów 2000, s. 87-88.
Dosłowny zapis źródła:
Do następnych działań wojennych na zachodnim Mazowszu doszło w czasie wojny północnej, do której Polska została wciągnięta wbrew swej woli, na skutek polityki saskiego. W maju 1702 roku wojska szwedzkie wkroczyły na Mazowsze. W końcu czerwca król szwedzki zatrzymał się w Warszawie, a później w Łowiczu spotkał się z prymasem Radziejowskim i podskarbim wielkim koronnym Rafałem Leszczyńskim, którzy kierowali opozycją przeciwko królowi Augustowi II. Szlachta na sejmikach w większości opowiadała się jednak za Augustem II. Popisy pospolitego ruszenia w poszczególnych ziemiach wyznaczono na lipiec, m.in. 20 lipca pod Bolimowem zebrała się szlachta ziemi sochaczewskiej. W dniu 26 czerwca główne siły szwedzkie wyruszyły z Warszawy na południe przez Tarczyn i Nowe Miasto, gdzie przeprawiły się przez Pilicę. Po klęsce króla Augusta II pod Kliszowem załogi szwedzkie stanęły w wielu miastach mazowieckich, m.in. W Rawie i Skierniewicach. Bezwzględność Szwedów w postępowaniu z ludnością cywilną, kontrybucje i rabunki, spowodowały szybki rozwój ruchu partyzanckiego i żywiołowy opór. Doszło do kilku przemarszów wojsk przez tereny zachodniego Mazowsza, m.in. w marcu 1703 roku korpus Rehnskölda przeszedł od Okuniewa przez Rawę i Łęczycę w kierunku Wielkopolski. W lipcu 1704 roku główne siły szwedzkie, pod dowództwem króla Karola XII, zgromadzone pod Błoniem, przeszły przez Mszczonów, Białą i Nowe Miasto na teren woj. sandomierskiego.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
Zima |
1770 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Józefecki J., Mszczonów. Dzieje miasta 1245-1989, Mszczonów 2000, s. 88.
Dosłowny zapis źródła:
Wreszcie ostatnie działania wojenne na terenach zachodniego Mazowsza przed
pierwszym rozbiorem Polski, miały miejsce w czasie konfederacji barskiej. Najbliżej
Mszczonowa walki miały miejsce zimą 1770 roku, kiedy podjęto kolejny plan ataku
na Warszawę od strony Wielkopolski. Ogółem, pod dowództwem Ignacego
Malczewskiego, zebrało się około 4000 żołnierzy (w tym 2300 z Wielkopolski i 500
z ziemi gostynińskiej, a reszta z Kujaw i ziemi sochaczewskiej). Rosjanie w rejonie
Warszawy mogli im przeciwstawić około 2000 żołnierzy. Malczewski, mimo bardzo
złego stanu dróg, niepostrzeżenie dotarł do Kutna, a 9 lutego stanął w Łowiczu.
Na trasie dalszego marszu, w Sochaczewie, połączył się z konfederatami mazowieckimi i trzema kolumnami zbliżał się do Błonia. Lewe skrzydło liczące około
800 żołnierzy 10 lutego dotarło do Kampinosu, a prawe do Kask. W dniu 11 lutego
doszło do pierwszych starć, w czasie których wyparto Rosjan z Błonia. Posiłki, jaka
Rosjanie otrzymali z Warszawy, doprowadziły jednak do odparcia i rozbić -
konfederatów na linii Paprotnia-Gnatowice-Zawady. Odwrót części konfederatów
odbywał się w kierunku północnym ku Puszczy Kampinoskiej. Strona polska stracifa
około 200 zabitych, kilkudziesięciu utopionych w Utracie i 150 wziętych -
niewoli. W czasie działań wojennych konfederacji barskiej tereny zachodniego Mazowsza poniosły straty nie tyle od działań wojennych, ile od rabunków dokonywanych przez wojska rosyjskie.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1794 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Józefecki J., Mszczonów. Dzieje miasta 1245-1989, Mszczonów 2000, s. 90-92.
Dosłowny zapis źródła:
Wybuch powstania odkładany ze względu na słabe przygotowanie do walki, został przyspieszony aresztowaniami wśród spiskowców i wystąpieniem zagrożonej redukcją I Brygady Wielkopolskiej Kawalerii Narodowej dowodzonej przez bryg. Antoniego Madalińskiego. Brygada wyruszyła 12 marca 1794 roku z Ostrołęki na Przasnysz i Mławę, a potem wzdłuż kordonu pruskiego na południe. W nocy z 16 na 17 marca oddziały polskie dotarły do Wyszogrodu, skąd po przeprawieniu się promami na lewy brzeg Wisły 19 marca nocą osiągnęły Sochaczew. Ponieważ Ingelström otrzymał wiadomości o wypadkach w Ostrołęce i przeprawie brygady pod Wyszogrodem, wzmocnił garnizon warszawski ściągając oddziały rozproszone w terenie i skierował do Mszczonowa grupę gen. mjr. Aleksandra Thormasowa (4 bataliony piechoty, 6 szwadronów jazdy, 5 sotni Kozaków — ogółem około 2800 żołnierzy) z zadaniem osłony Warszawy od zachodu. Również Prusacy podjęli działania zmierzające do odcięcia brygadzie drogi na południe, jednak ze względu na szybkość działania A. Madalińskiego, były one spóźnione. W dniu 19 marca brygada wyruszyła na południe w dwóch kolumnach: lewa skierowała się prawdopodobnie traktem na Warszawę i nawiązała styczność z oddziałami rosyjskimi pod Szymanowem, skąd zawróciła na Guzów i dotarła lasami nad Rawkę, w kierunku przemarszu prawej kolumny, która udała się przez Bolimów, a następnie brzegiem Rawki na południe. Do spotkania się kolumn doszło w Starej Rawie, skąd dalszy szlak przemarszu prowadził przez Rawę na południe. Pruski oddział płk. Buddenbroka nadciągający forsownym marszem od strony Łowicza, dotarł do Starej Rawy w dwie godziny po odejściu brygady. Po walkach 16-19 kwietnia powstańcy zajęli Warszawę i podjęto intensywne działania związane z rozbudową sił zbrojnych oraz rozszerzeniem terenu wyzwolonego wokół Warszawy, aby zapewnić zaopatrzenie w żywność miasta i sił zbrojnych. Zaczęto tworzyć sieć placówek wojskowych, które miały osłaniać Warszawę od zachodu i południa od wojsk rosyjskich i pruskich. Wojska pruskie stały w garnizonach i placówkach w: Sochaczewie, Łowiczu, Skierniewicach, Jeżowie i Czerniewicach, natomiast Rosjanie obsadzali Rawę i Nowe Miasto. Oceniono, że największe zagrożenie istnieje ze strony garnizonów pruskich w Sochaczewie i Łowiczu, toteż jako pierwszą placówkę polską utworzono obóz w Błoniu w dniu 5 maja. Na południu grupa płk. Haumana, idąca w ślad za rosyjską grupą wojsk gen. Nowickiego, została przesunięta do Mszczonowa, aby zabezpieczyć Warszawę od strony Łowicza. Grupa ta patrolowała teren w kierunku Białej i rzeki Rawki. W połowie czerwca, w związku z zagrożeniem Warszawy od wschodu, z posterunków na zachodnim Mazowszu ściągnięto większość żołnierzy, co ośmieliło nieprzyjaciela do ruchów grup wojskowych w stronę stolicy. W dniu 16 czerwca doszło w Miedniewicach do starcia między placówką ułanów, a rabującymi wieś Kozakami, którzy wsparci w trakcie potyczki przez 200 żołnierzy, rozbili polski odział i spalili wieś. Na zachodnim Mazowszu pozostała tylko placówka pod Błoniem oraz oddział gen. Dąbrowskiego pod Grójcem, który patrolował teren w kierunku Białej i Mszczonowa. W końcu czerwca zgrupowanie pruskie następcy tronu, obozujące u ujścia Rawki w Patokach, podjęło ograniczone działania w kierunku wschodnim. Doszło do starć pod Jeżówką 30 czerwca, a następnie 2 lipca pod Grodziskiem, gdzie strona pruska poniosła straty od oddziałów dowodzonych przez gen. B. Kołyszkę. Spowodowało to ostrożność w działaniach głównych sił pruskich, które 30 czerwca przeprawiły się przez Pilicę pod Inowłodzem. Marsz następcy tronu na Warszawę miał ubezpieczać liczący 5000 żołnierzy oddział gen. mjr. Karla Friedricha Eisnera. Armia pruska wyruszyła spod Żdżar 4 lipca, a już następnego dnia Elsner przez Białą i Mszczonów dotarł do Wiskitek, podczas gdy król z głównymi siłami utknął na bezdrożach leśnych pod Osuchowem. Następnie obydwie grupy pruskie przesunęły się w kierunku Warszawy, a wszystkie siły polskie do 10 lipca wycofały się pod osłonę umocnień stolicy. Odtąd na okres prawie dwóch miesięcy okolice Mszczonowa zostały zajęte przez Prusaków. Po prawie dwumiesięcznym, bezskutecznym oblężeniu Warszawy Prusacy wycofali się na linię rzek Bzury i Rawki, obsadzając lewe brzegi tych rzek linią ruchomych posterunków. Główne siły pruskie stanęły jednak przed linią kordonu w warownym obozie w Chrzczonowicach na trakcie z Mszczonowa do Rawy. Próby wciągnięcia do powstania mieszkańców ziemi sochaczewskiej podjęte przez Bielickiego i Szajowskiego odniosły mały skutek, gdyż wszyscy byli zastraszeni odezwami pruskimi grożącymi karą śmierci za udział w powstaniu. Ostatnie odezwy do ludności pow. sochaczewskiego i mszczonowskiego wydane przez M. Szajowskiego były datowane 31 października 1794 r. Ostatecznie po upadku powstania Mszczonów wraz z resztą terenów lewobrzeżnego Mazowsza przypadł Prusom. Ponieważ Warszawa znajdowała się w rękach wojsk rosyjskich, wojska pruskie przygotowywane do zajęcia Warszawy zgrupowano w Mszczonowie.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Józefecki J., Mszczonów. Dzieje miasta 1245-1989, Mszczonów 2000, s. 105.
Dosłowny zapis źródła:
Wojny ze Szwecją w latach 1655-1657 przyniosły ruinę gospodarczą Mazowsza. Ogromne straty poniosło rolnictwo, które potrzebowało czasu, przynajmniej kilku lat, aby odbudować pogłowie zwierząt hodowlanych i ponownie zagospodarować opuszczoną ziemię. Jak wynika z lustracji dóbr królewskich w woj. rawskim z 1661 roku, na 64 wsie sześć było zniszczonych całkowicie i nie uprawiano w nich ziemi, a chłopi rozproszyli się; w 15 dalszych odsetek ten sięgał 10-25 %. Generalnie ocalały przypadkowo tylko niektóre wsie leżace na uboczu wśród lasów. Wsie w okolicach Mszczonowa należały do grupy bardzo zniszczonych (Humin — 94,3% gruntów leżacych odłogiem, Zator — 78%, Kozłowice — 76,2%, Jaktorów — 57,9%).
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Józefecki J., Mszczonów. Dzieje miasta 1245-1989, Mszczonów 2000, s. 101, 107.
Dosłowny zapis źródła:
Liczba ludności na zachodnim Mazowszu zmniejszyła się znacznie po wojnach ze Szwecją, o czym świadczy znaczny spadek powierzchni uprawianej ziemi w miastach i na wsi. Pierwsze dane o liczbie domów w miastach zanotowano w lustracji z 1661 roku, która objęła 9 miast królewskich. Dane te świadczą o ponad 10-krotnym ubytku liczby mieszkańców w miastach (w przypadku Mszczonowa ubytek ten był 3-krotny).""""
""""Zniszczenia w czasie wojen ze Szwecją w latach 1655-1657 dotknęły również rzemiosło mszczonowskie. Opis miasta z lustracji w 1661 roku wymienia tylko 10 szewców oraz piwowarów i prasołów, których raczej należałoby zaliczyć do kupców. Dane o stanie rzemiosła w innych miastach są również bardzo skąpe, dlatego też nie można przeprowadzić badań porównawczych. w jednym tylko przypadku w mieście Osmolin lustrator zanotował wyraźnie, że """"rzemieślnika teraz żadnego nie masz"""".""""""""iczba ludności na zachodnim Mazowszu zmniejszyła się znacznie po wojnach ze Szwecją, o czym świadczy znaczny spadek powierzchni uprawianej ziemi w miastach i na wsi. Pierwsze dane o liczbie domów w miastach zanotowano w lustracji z 1661 roku, która objęła 9 miast królewskich. Dane te świadczą o ponad 10-krotnym ubytku liczby mieszkańców w miastach (w przypadku Mszczonowa ubytek ten był 3-krotny).""""
""""Zniszczenia w czasie wojen ze Szwecją w latach 1655-1657 dotknęły równie""""""""czba ludności na zachodnim Mazowszu zmniejszyła się znacznie po wojnach ze Sz
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1657 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Zalewski L., Ziemia liwska. Ludzie, miejscowości, wydarzenia, Warszawa 2002, s. 122, 132.
Dosłowny zapis źródła:
W czasach """"potopu"""" zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy poddali się. Po odejściu Szwedów przystąpiono do napraw […].""""
""""[…] kaplicę św. Leonarda Opata […] Szwedzi zniszczyli ją w 1657 r. […]
drewniany kościół szpitalny Świętego Ducha […] w Nowym Liwie, nad rzeczka Miedzianą. Zdewastowały go wojska szwedzko-siedmiogrodzkie w 1657 r."""""""""""" czasach """"potopu"""" zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy poddali się. Po odejściu Szwedów przystąpiono do napraw […].""""
""""[…] kaplicę św. Leonarda Opata […] Szwedzi zniszczyli ją w 1657 r. […]
drewniany kościół szpitalny Świętego Ducha […] w Nowym Liwie, nad rzeczka Miedzianą. Zdewastowały go wojska szwedzko-siedmiogrodzkie """"""""czasach """"potopu"""" zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy poddali się. Po odejściu Szwedów przystąpiono do napraw […].""""
""""[…] kaplicę św. Leonarda Opata […] Szwedzi zniszczyli ją w 1657 r. […]
drewniany kościół szpitalny Świętego Ducha […] w Nowym Liwie, nad rzeczka Miedzianą. Zdewastowały go wojska szwedzko-siedmio""""""""zasach """"potopu"""" zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy poddali się. Po odejściu Szwedów przystąpiono do napraw […].""""
""""[…] kaplicę św. Leonarda Opata […] Szwedzi zniszczyli ją w 1657 r. […]
drewniany kościół szpitalny Świętego Ducha […] w Nowym Liwie, nad rzeczka Miedzianą. Zdewastowały go wojska szwedzko""""""""asach """"potopu"""" zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy poddali się. Po odejściu Szwedów przystąpiono do napraw […].""""
""""[…] kaplicę św. Leonarda Opata […] Szwedzi zniszczyli ją w 1657 r. […]
drewniany kościół szpitalny Świętego Ducha […] w Nowym Liwie, nad rzeczka Miedzianą. Zdewastowały go wojska s""""""""sach """"potopu"""" zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy poddali się. Po odejściu Szwedów przystąpiono do napraw […].""""
""""[…] kaplicę św. Leonarda Opata […] Szwedzi zniszczyli ją w 1657 r. […]
drewniany kościół szpitalny Świętego Ducha […] w Nowym Liwie, nad rzeczka Miedzianą. Zdewastowały go wo""""""""ach """"potopu"""" zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy poddali się. Po odejściu Szwedów przystąpiono do napraw […].""""
""""[…] kaplicę św. Leonarda Opata […] Szwedzi zniszczyli ją w 1657 r. […]
drewniany kościół szpitalny Świętego Ducha […] w Nowym Liwie, nad rzeczka Miedzianą. Zdewastowały """"""""ch """"potopu"""" zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy poddali się. Po odejściu Szwedów przystąpiono do napraw […].""""
""""[…] kaplicę św. Leonarda Opata […] Szwedzi zniszczyli ją w 1657 r. […]
drewniany kościół szpitalny Świętego Ducha […] w Nowym Liwie, nad rzeczka Miedzianą. Zdewastow""""""""h """"potopu"""" zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy poddali się. Po odejściu Szwedów przystąpiono do napraw […].""""
""""[…] kaplicę św. Leonarda Opata […] Szwedzi zniszczyli ją w 1657 r. […]
drewniany kościół szpitalny Świętego Ducha […] w Nowym Liwie, nad rzeczka Miedzianą. Zdewas"""""""" """"potopu"""" zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy poddali się. Po odejściu Szwedów przystąpiono do napraw […].""""
""""[…] kaplicę św. Leonarda Opata […] Szwedzi zniszczyli ją w 1657 r. […]
drewniany kościół szpitalny Świętego Ducha […] w Nowym Liwie, nad rzeczka Miedzianą. Zdew""""""""""""potopu"""" zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy poddali się. Po odejściu Szwedów przystąpiono do napraw […].""""
""""[…] kaplicę św. Leonarda Opata […] Szwedzi zniszczyli ją w 1657 r. […]
drewniany kościół szpitalny Świętego Ducha […] w Nowym Liwie, nad rzeczka Miedzianą. Zde""""""""potopu"""" zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy poddali się. Po odejściu Szwedów przystąpiono do napraw […].""""
""""[…] kaplicę św. Leonarda Opata […] Szwedzi zniszczyli ją w 1657 r. […]
drewniany kościół szpitalny Świętego Ducha […] w Nowym Liwie, nad rzeczka Miedzianą. Zde""""""""otopu"""" zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy poddali się. Po odejściu Szwedów przystąpiono do napraw […].""""
""""[…] kaplicę św. Leonarda Opata […] Szwedzi zniszczyli ją w 1657 r. […]
drewniany kościół szpitalny Świętego Ducha […] w Nowym Liwie, nad rzeczka Miedzian""""""""topu"""" zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy poddali się. Po odejściu Szwedów przystąpiono do napraw […].""""
""""[…] kaplicę św. Leonarda Opata […] Szwedzi zniszczyli ją w 1657 r. […]
drewniany kościół szpitalny Świętego Ducha […] w Nowym Liwie, nad rzeczka Mie""""""""opu"""" zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy poddali się. Po odejściu Szwedów przystąpiono do napraw […].""""
""""[…] kaplicę św. Leonarda Opata […] Szwedzi zniszczyli ją w 1657 r. […]
drewniany kościół szpitalny Świętego Ducha […] w Nowym Liwie, nad rzeczka""""""""pu"""" zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy poddali się. Po odejściu Szwedów przystąpiono do napraw […].""""
""""[…] kaplicę św. Leonarda Opata […] Szwedzi zniszczyli ją w 1657 r. […]
drewniany kościół szpitalny Świętego Ducha […] w Nowym Liwie, nad rzec""""""""u"""" zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy poddali się. Po odejściu Szwedów przystąpiono do napraw […].""""
""""[…] kaplicę św. Leonarda Opata […] Szwedzi zniszczyli ją w 1657 r. […]
drewniany kościół szpitalny Świętego Ducha […] w Nowym Liwie, nad rz"""""""""""" zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy poddali się. Po odejściu Szwedów przystąpiono do napraw […].""""
""""[…] kaplicę św. Leonarda Opata […] Szwedzi zniszczyli ją w 1657 r. […]
drewniany kościół szpitalny Świętego Ducha […] w Nowym Liwie, nad r"""""""" zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy poddali się. Po odejściu Szwedów przystąpiono do napraw […].""""
""""[…] kaplicę św. Leonarda Opata […] Szwedzi zniszczyli ją w 1657 r. […]
drewniany kościół szpitalny Świętego Ducha […] w Nowym Liwie, nad r""""""""zamek [liwski] oblegli Szwedzi w 1657 r. O jego upadku zadecydowała artyleria ustawiona na pobliskich wzgórzach. Po silnym ostrzale obrońcy podd
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1657 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Zalewski L., Ziemia liwska. Ludzie, miejscowości, wydarzenia, Warszawa 2002, s. 139.
Dosłowny zapis źródła:
Świątynia w Jakubowie […] W 1657 r. Szwedzi i Kozacy sprofanowali i obrabowali kościół […]
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1657 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Zalewski L., Ziemia liwska. Ludzie, miejscowości, wydarzenia, Warszawa 2002, s. 139.
Dosłowny zapis źródła:
W Kałuszynie kościół […] W 1673 r. plebanem był ks. Paweł Zaleski, który odbudował w 1678 r. plebanię, zniszczoną w 1657 r. przez Szwedów i Kozaków
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Wsi |
|
|
1657 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Zalewski L., Ziemia liwska. Ludzie, miejscowości, wydarzenia, Warszawa 2002, s. 141.
Dosłowny zapis źródła:
W 1657 r. kościół spalili Kozacy
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Wsi |
|
|
1657 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Zalewski L., Ziemia liwska. Ludzie, miejscowości, wydarzenia, Warszawa 2002, s. 141.
Dosłowny zapis źródła:
Świątynie prawdopodobnie spaliły wojska szwedzko-kozackie w 1657 r., bo wizytator zastał nową, składającą się jedynie z prezbiterium i przedsionka
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1657 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Zalewski L., Ziemia liwska. Ludzie, miejscowości, wydarzenia, Warszawa 2002, s. 141.
Dosłowny zapis źródła:
Kościół miał murowaną zakrystię, wybudowaną w 1617 r., którą wojska szwedzko-kozackie zniszczyły do fundamentów.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1702 |
1709 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kazimierski J., Renesansowy pałac w Broku. (Historia i problemy rekonstrukcji), [w:] Brok i Puszcza Biała. Przeszłość — środowisko geograficzne, kulturowe i przyrodnicze, pod red. J. Kazimierskiego, Ciechanów 1989, s. 261.
Dosłowny zapis źródła:
W czasie drugiego najazdu szwedzkiego stacjonowały tu wojska szwedzkie. Pałac [biskupów płockich w Broku] został częściowo zniszczony. Odrestaurował go biskup płocki Ludwik Załuski w 1716 roku.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gajowniczek Z. T., Historia miast w prawobrzeżnej części ziemi czerskiej, Latowicz 1999, s. 50, 52.
Dosłowny zapis źródła:
Przywilej lokacyjny [Latowicza] nie zachował się jednak. Zaginął, został zniszczony lub jak mówi podanie — zabrany przez wojska kozackie, podczas wojen szwedzkich.""""
""""Schyłek świetności Latowicza nastąpił wraz z nadejściem wojen szwedzkich. W latach 1655-1660 miasto było niejednokrotnie nawiedzane i niszczone przez wrogie wojska. Spustoszenia i wielkie szkody wyrządzały tu wojska szwedzkie, rosyjskie i kozackie. Miasto wielokrotnie palone i niszczone popadło w ruinę. Latowiczanie i liczni tu przed wojnami rzemieślnicy, którzy zdołali ujść z życiem, opuścili je. Po wojnach szwedzkich Latowicz posiadał zaledwie 18 domów, zatem liczba jego mieszkańców prawdopodobnie przekraczała niewiele ponad setkę (w tym 8 rzemieślników). Zasianych było 18 włók. Dochody z miasta wynosiły 304 zł. 16 gr. 9 den.""""""""""""rzywilej lokacyjny [Latowicza] nie zachował się jednak. Zaginął, został zniszczony lub jak mówi podanie — zabrany przez wojska kozackie, podczas wojen szwedzkich.""""
""""Schyłek świetności Latowicza nastąpił wraz z nadejściem wojen szwedzkich. W latach 1655-1660 miasto było niejednokrotnie nawiedzane i niszczone przez wrogie wojska. Spustoszenia i wielkie szkody wyrządzały tu wojska szwedzkie, rosyjskie i kozackie. Miasto wielokrotnie palone i niszczone popadło w ruinę. Latowiczanie i liczni tu przed wojnami rzemieślnicy, którzy zdołali ujść z życiem, opuścili je. Po wojnach szwedzkich Latowicz posiadał zaledwie 18 domów, zatem liczba """"""""zywilej lokacyjny [Latowicza] nie zachował się jednak. Zaginął, został zniszczony lub jak mówi podanie — zabrany przez wojska kozackie, podczas wojen szwedzkich.""""
""""Schyłek świetności Latowicza nastąpił wraz z nadejściem wojen szwedzkich. W latach 1655-1660 miasto było niejednokrotnie nawiedzane i niszczone przez wrogie wojska. Spustoszenia i wielkie szkody wyrządzały tu wojska szwedzkie, rosyjskie i kozackie. Miasto wielokrotnie palone i niszczone popadło w ruinę. Latowi""""""""ywilej lokacyjny [Latowicza] nie zachował się jednak. Zaginął, został zniszczony lub jak mówi podanie — zabrany przez wojska kozackie, podczas wojen szwedzkich.""""
""""Schyłek świetności Latowicza nastąpił wraz z nadejściem wojen szwedzkich. W latach 1655-1660 miasto było niejednokrotnie nawiedzane i niszczone przez """"""""wilej lokacyjny [Latowicza] nie zachował się jednak. Zaginął, został zniszczony lub jak mówi podanie — zabrany przez wojska kozackie, podczas wojen szwedzk
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1704 |
0 |
0 |
sierpień |
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gajowniczek Z. T., Historia miast w prawobrzeżnej części ziemi czerskiej, Latowicz 1999, s. 53.
Dosłowny zapis źródła:
Tutaj w sierpniu 1704 r. podczas wojny północnej oddział saski wyciął w pień 300 żołnierzy szwedzkich.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gajowniczek Z. T., Historia miast w prawobrzeżnej części ziemi czerskiej, Latowicz 1999, s. 65.
Dosłowny zapis źródła:
W XVII wieku Miastków, podobnie jak wiele miast na Mazowszu ucierpiał w wyniku wojen szwedzkich. O wielkości zniszczeń świadczyć może lustracja wykonana po wojnach szwedzkich, w 1660 r. Lustratorowie zastali tu wówczas zaledwie 8 osiadłych włók miejskich, których przedtem było 52. […] Miejscowość liczyła wówczas prawdopodobnie ok. 50 mieszkańców.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Miasta |
|
|
0 |
1655 |
1656 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gajowniczek Z. T., Historia miast w prawobrzeżnej części ziemi czerskiej, Latowicz 1999, s. 68, 71-72.
Dosłowny zapis źródła:
Ten [kościół w Osiecku] został spalony przez Szwedów w latach 1655-1656. Dlatego też wystawiono kaplicę z drewna, w której odprawiano nabożeństwa. Pełniła ona przez 16 lat funkcje kościoła parafialnego.""""
""""Wojna szwedzka w 1655 r. położyła kres pomyślności osady [Osieck] , która po spaleniu już się odtąd nie podniosła. W lustracji z 1660 r. czytamy: „[…] wielkie tego miasta przez nieprzyjaciela zniszczenie, kościół przez nieprzyjaciela spalony[…]”. Miasto posiadało 40 domów, zamieszkanych przez około 350 mieszkańców, 10 rzemieślników zgrupowanych w cechu rzemieślników różnych, cechu zdunów i cechu kowalskim. Z ogólnej liczby 60 włók zasianych było wówczas zaledwie 9. Młynów było 4, bartników 4, którzy po spustoszeniu szwedzkim dawali jedynie 1 beczki miodu. Nawet piwo warzono zaledwie parę razy do roku. Zwierzyniec założony przez książęta mazowieckie, został porozgradzany i spalony przez Kozaków, a zwierzęta wybite lub porozganiane […].""""""""""""en [kościół w Osiecku] został spalony przez Szwedów w latach 1655-1656. Dlatego też wystawiono kaplicę z drewna, w której odprawiano nabożeństwa. Pełniła ona przez 16 lat funkcje kościoła parafialnego.""""
""""Wojna szwedzka w 1655 r. położyła kres pomyślności osady [Osieck] , która po spaleniu już się odtąd nie podniosła. W lustracji z 1660 r. czytamy: „[…] wielkie tego miasta przez nieprzyjaciela zniszczenie, kościół przez nieprzyjaciela spalony[…]”. Miasto posiadało 40 domów, zamieszkanych przez około 350 mieszkańców, 10 rzemieślników zgrupowanych w cechu rzemieślników różnych, cechu zdunów i cechu kowalskim. Z ogólnej liczby 60 włók zasianych było wówczas zaledwie 9. Młynów było 4, bartników 4, którzy po spustoszeniu szwedzkim dawali jedyn""""""""n [kościół w Osiecku] został spalony przez Szwedów w latach 1655-1656. Dlatego też wystawiono kaplicę z drewna, w której odprawiano nabożeństwa. Pełniła ona przez 16 lat funkcje kościoła parafialnego.""""
""""Wojna szwedzka w 1655 r. położyła kres pomyślności osady [Osieck] , która po spaleniu już się odtąd nie podniosła. W lustracji z 1660 r. czytamy: „[…] wielkie tego miasta przez nieprzyjaciela zniszczenie, kościół przez nieprzyjaciela spalony[…]”. Miasto posiadało 40 domów, zamieszkanych przez około 350 mieszkańców, 10 rzemieślników zgrupowa"""""""" [kościół w Osiecku] został spalony przez Szwedów w latach 1655-1656. Dlatego też wystawiono kaplicę z drewna, w której odprawiano nabożeństwa. Pełniła ona przez 16 lat funkcje kościoła parafialnego.""""
""""Wojna szwedzka w 1655 r. położyła kres pomyślności osady [Osieck] , która po spaleniu już się odtąd nie podniosła. W lustracji z 1660 r. czyta""""""""[kościół w Osiecku]
został spalony przez Szwedów w latach 1655-1656. Dlatego też wystawiono kaplicę z drewna, w której odprawiano nabożeństwa. Pełn
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1705 |
0 |
0 |
lipiec |
|
|
26 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gajowniczek Z. T., Historia miast w prawobrzeżnej części ziemi czerskiej, Latowicz 1999, s. 75.
Dosłowny zapis źródła:
Osadę [Otwock] poważnie dotknęły wojny szwedzkie i wojna północna, podczas której dnia 26.VII.1705 r. w pobliżu Otwocka wojska saskie Augusta II stoczyły bitwę z wojskami Karola XII, ponosząc porażkę. Wielu żołnierzy utonęło wówczas w Wiśle. Zniszczenia powodowały również przemarsze i postoje wojsk oraz szalejące podczas wojen epidemie.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gajowniczek Z. T., Historia miast w prawobrzeżnej części ziemi czerskiej, Latowicz 1999, s. 81.
Dosłowny zapis źródła:
Kościół parafialny [w Parysowie] w czasie najazdu szwedzkiego złupili, sprofanowali Szwedzi i zniszczyli w nim cztery ołtarze. Postawione zostały one na nowo i poświęcił je dnia 2 grudnia 1661 roku Wojciech Tholibowski, ówczesny biskup poznański.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1655 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gajowniczek Z. T., Historia miast w prawobrzeżnej części ziemi czerskiej, Latowicz 1999, s. 97.
Dosłowny zapis źródła:
W 1650 r. istniał w Stoczku poza kościołem parafialnym także kościółek pod tytułem św. Anny. Podczas wojen szwedzkich (w 1655 r.) został on zniszczony.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Gajowniczek Z. T., Historia miast w prawobrzeżnej części ziemi czerskiej, Latowicz 1999, s. 18, 21.
Dosłowny zapis źródła:
Podczas potopu szwedzkiego świątynia [w Garwolinie] uległa prawdopodobnie zniszczeniu, ale w 1660 r. już istniała.""""
""""Wojny szwedzkie dotknęły poważnie Garwolin. W 1656 r. przemaszerowały tędy cofające się wojska Karola Gustawa, za nimi wojska litewskie Pawła Sapiehy, a następnie wojska polskie z Janem Kazimierzem. W 1657 r. wielu zniszczeń dokonały stacjonujące tu wojska siedmiogrodzkie Jerzego Rakoczego. W czerwcu działania wojenne zostały na obszarach tych zakończone i całe południowo-wschodnie Mazowsze obsadzone wojskami hetmana Sapiehy. Po wojnach szwedzkich lustratorowie w 1660 r. zastali smutny stan miasta: „[…] Na ten czas placów iest 233, domów 50, (czyli ok. 100 mieszk.) piwowarów tylko 6, a przedtym było ich 79 […].""""""""""""odczas potopu szwedzkiego świątynia [w Garwolinie] uległa prawdopodobnie zniszczeniu, ale w 1660 r. już istniała.""""
""""Wojny szwedzkie dotknęły poważnie Garwolin. W 1656 r. przemaszerowały tędy cofające się wojska Karola Gustawa, za nimi wojska litewskie Pawła Sapiehy, a następnie wojska polskie z Janem Kazimierzem. W 1657 r. wielu zniszczeń dokonały stacjonujące tu wojska siedmiogrodzkie Jerzego Rakoczego. W czerwcu działania wojenne zostały na obszarach tych zakończone i całe południowo-wschodnie Mazowsze obsadzone wojskami hetmana Sapiehy. Po wojnach szwedzkich lustratorowie w 1660 r. zastali smutny stan miasta: „""""""""dczas potopu szwedzkiego świątynia [w Garwolinie] uległa prawdopodobnie zniszczeniu, ale w 1660 r. już istniała.""""
""""Wojny szwedzkie dotknęły poważnie Garwolin. W 1656 r. przemaszerowały tędy cofające się wojska Karola Gustawa, za nimi wojska litewskie Pawła Sapiehy, a następnie wojska polskie z Janem Kazimierzem. W 1657 r. wielu zniszczeń dokonały stacjonujące tu wojska siedmiogrodzkie Jerzego Rakoczego. W czerwcu działania wojenne zostały na obszarach tych zakończone i całe południowo-wschodnie Mazowsz""""""""czas potopu szwedzkiego świątynia [w Garwolinie] uległa prawdopodobnie zniszczeniu, ale w 1660 r. już istniała.""""
""""Wojny szwedzkie dotknęły poważnie Garwolin. W 1656 r. przemaszerowały tędy cofające się wojska Karola Gustawa, za nimi wojska litewskie Pawła Sapiehy, a następnie wojska polskie z Janem Kazimierzem. W 1657 r. wielu zniszczeń dokonały stacjonujące tu wojska siedmiogrodzkie Jerzego""""""""zas potopu szwedzkiego świątynia [w Garwolinie] uległa prawdopodobnie zniszczeniu, ale w 1660 r. już istniała.""""
""""Wojny szwedzkie dotknęły poważnie Garwolin. W 1656 r. przemaszerowały tędy cofające się wojska Karola Gustawa, za nimi wojska litewskie Pawła Sapiehy, a następnie wojska""""""""as potopu szwedzkiego świątynia [w Garwolinie] uległa prawdopodobnie zniszczeniu, ale w 1660 r. już istniała.""""
""""Wojny szwedzkie dotknęły poważnie Garwolin. W 1656 r. przem""""""""s potopu szwedzkiego świątynia [w Garwolinie] uległa prawdopodob
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1596 |
0 |
0 |
grudzień |
|
|
25 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Siniarski S., Kalendarz z dziejów Wolborza 1065-1982, Warszawa 1984, s. 53.
Dosłowny zapis źródła:
1597 r. — 20 lutego na sejmie w Warszawie biskup włocławski Hieronim Rozrażewski oskarżył żołnierzy koronnych o to, że w czasie świąt Bożego Narodzenia plądrowali okolice Wolborza, gwałtem brali bydło i kazali się okupywać wsiom.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Siniarski S., Kalendarz z dziejów Wolborza 1065-1982, Warszawa 1984, s. 62.
Dosłowny zapis źródła:
1655 r. — W nocy z 2 na 3 września Jan Kazimierz z wojskiem wyruszył spod Piątku do Wolborza, gdzie stanął 5 września. Z Wolborza wysłał pismo do króla Karola Gustawa. Nie mając nadziei powstrzymania najeźdźcy, odesłał z Wolborza cięższe działa do Krakowa, dokąd też wyruszył z wojskiem 9 września […] Stoczono potyczkę ze Szwedami pod Wolborzem na Wójtowej Górze przy wsi Młynary […]. 1657 r. — Przez Wolbórz przechodził król szwedzki Karol X Gustaw, dążąc na spotkanie z księciem Siedmiogrodu, Jerzym Rakoczym.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1662 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Siniarski S., Kalendarz z dziejów Wolborza 1065-1982, Warszawa 1984, s. 63-64.
Dosłowny zapis źródła:
1662 r. — Związek skonfederowanych nie opłaconych wojsk koronnych pod dowództwem marszałka Samuela Świderskiego, zająwszy zamek w Wolborzu, układał się o wysokość zaległych sum, żądając żołdu w wysokości 29 mln zł. W czasie tego stacjonowania żołnierze rabowali miasto i okolicę. […] Ugoda wolborska nie została wykonana, ponieważ warunki przez związek podane ubliżały powadze króla i Rzeczypospolitej, a i sumy 9 mln zł skarb państwa nie był w stanie wypłacić. Z tego powodu wojsko dopuszczało się coraz większego zdzierstwa i bezprawia, zwłaszcza w biskupich dobrach klucza wolborskiego.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1734 |
0 |
0 |
październik |
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Siniarski S., Kalendarz z dziejów Wolborza 1065-1982, Warszawa 1984, s. 69.
Dosłowny zapis źródła:
1734 r. — 1 października przybyło do rezydencji biskupa Krzysztofa Antoniego Szembeka w Wolborzu 15 tys. Carskich sołdatów, którzy stojąc przez 6 dni ogołocili całą okolicę z wszelkich zasobów, a pozostałe resztki do szczętu wybrało kilkuset ludzi pozostawionych tam na załodze przez 5 miesięcy.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1706 |
1702 |
1709 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Koczy L., Dzieje miasta Wieruszowa, wyd. 2, Wieruszów 1994, s. 98-99.
Dosłowny zapis źródła:
Położenie miasta pod koniec wieku XVIII było opłakane i pożałowania godne. […] Nie mówiąc już o klęskach pożarów i nieurodzajów, niszczących obywateli w ciągu tego stulecia, byt miasta podrywać musiały nieustanne rekwizycje wojskowe, które niejednemu miasteczku wielkopolskiemu nie pozwoliły przyjść do siebie. Podczas najazdu Szwedów, którzy ocierali się z pewnością o mury pobliskiego Wieruszowa, trzeba było dostawiać konie, a w r. 1706 bez wszelkiej zwłoki """"wybierano opłaty na dywizją carską"""".""""""""ołożenie miasta pod koniec wieku XVI
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1762 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Koczy L., Dzieje miasta Wieruszowa, wyd. 2, Wieruszów 1994, s. 99.
Dosłowny zapis źródła:
Były potem podczas bezkrólewia „wielkie gonitwy”, ale gdy te szczęśliwie ustały, to znowu w r. 1762 na rozkaz dowództwa rosyjskiego w Poznaniu musiała ludność dostawić żywności dla załóg moskiewskich w Wielkopolsce. Samo miasteczko z przyległemi wioskami Mirkowem, Świbą, Chobaniem i Kuźnicą miało dostarczyć 15 ćwiertni mąki i 1 1 ćwiertni kaszy.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1502 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Świętokrzyskie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Augustyniak J., Cysterskie opactwo w Sulejowie. Rozwój przestrzenny do końca XVI wieku w świetle badań archeologiczno-architektonicznych w latach 1989-2003, Łódź 2005, s. 279.
Dosłowny zapis źródła:
W Opatowie w ostatniej ćwierci wieku XV rozbudowali bernardyni kościół Wniebowzięcia NMP (który otrzymali w 1469 roku), zbudowali klasztor i wznieśli mury obronne ze strzelnicami. W roku 1502 miały one zdać egzamin, Tatarzy przekroczyli wtedy Wisłę, a niektóre watahy dotarły do Opatowa. Miasto zostało spalone i tylko klasztor broniony przez zakonników i okoliczną szlachtę przez cztery dni opierał się najeźdźcom, którzy po wielu stratach odstąpili od oblężenia. Z mieszkańców miasta i okolicy uratowali się ci, którzy schronili się w klasztorze […].
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1655 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Augustyniak J., Cysterskie opactwo w Sulejowie. Rozwój przestrzenny do końca XVI wieku w świetle badań archeologiczno-architektonicznych w latach 1989-2003, Łódź 2005, s. 305.
Dosłowny zapis źródła:
Opat Schenking umarł w Sulejowie w 1637 roku i pochowany został w kaplicy św. Wincentego. 18 lat później w Sulejowie pojawili się Szwedzi i oni to rozpoczęli okres zniszczenia i destrukcji opactwa sulejowskiego.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Wsi |
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Józefecki J., Gmina Słupia. Zarys dziejów (1242-1945 r.), Słupia 2002, s. 24.
Dosłowny zapis źródła:
Wojny ze Szwecją w latach 1655-1657 stanowią ważną cezurę w dziejach zachodniego Mazowsza. Zniszczenia miast i wsi pozostawiły po sobie trwał ślady w późniejszym rozwoju gospodarczym tych regionów. Brak jest wprawdzie opisów stanu gospodarczego wsi prokuracji słupskiej [w dobrach arcybiskupów gnieźnieńskich] bezpośrednio po zakończeniu wojny, jednak w lustracji dóbr królewskich województwa rawskiego z 1661 r., przy wielu wsiach zaznaczono, że nie ma w nich w ogóle mieszkańców, gdyż zostały „funditus” spalone przez nieprzyjaciela. Można przypuszczać, że wsie prokuracji słupskiej również były znacznie zniszczone, skoro tereny te przynajmniej dwukrotnie znalazły się na szlaku przemarszu głównych sił armii szwedzkiej.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1665 |
1666 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Józefecki J., Gmina Słupia. Zarys dziejów (1242-1945 r.), Słupia 2002, s. 24, 26.
Dosłowny zapis źródła:
Dalsze zniszczenia przyniosły działania wojenne w czasie rokoszu Lubomirskiego w latach 1665-1666. Wojska rokoszan stacjonowały na terenie woj. Łęczyckiego ( okolicach Brzezin), natomiast siły królewskie w okolicach Rawy. Obydwie strony czyniły wypady przeciwko sobie i traktowały ludność okolicznych wsi, jak w kraju nieprzyjacielskim. Główny szlak przemieszczania się wojsk stanowiła droga Rawa — Brzeziny. W czasie tych działań spalono niemal doszczętnie miasto Jeżów.""""
""""Wojny z lat 1655-1657 i 1665-1666 spowodowały znaczny upadek rolnictwa. W prokuracji słupskiej liczba łanów nieuprawianych w 1685 r. wzrosła do 59,5, a więc ponad połowę obszaru uprawianego w 1579 r.""""""""""""alsze zniszczenia przyniosły działania wojenne w czasie rokoszu Lubomirskiego w latach 1665-1666. Wojska rokoszan stacjonowały na terenie woj. Łęczyckiego ( okolicach Brzezin), natomiast siły królewskie w
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1700 |
1717 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Józefecki J., Gmina Słupia. Zarys dziejów (1242-1945 r.), Słupia 2002, s. 26.
Dosłowny zapis źródła:
Tragiczny okazał się początek XVIII w. Wojna północna i przemarsze wojsk szwedzkich, rosyjskich i saskich w latach 1700-1717 spowodowały spustoszenie w zasiewach i inwentarzu.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Miasta |
|
|
1624 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Sankowski S., Z dziejów miasta Radomska (do 1939 r.), Radomsko 1995, s. 64, 69, 158.
Dosłowny zapis źródła:
Początkiem upadku Radomska w owym czasie była grabież i spalenie Radomska w 1624 r. przez lisowczyków stanowiących oddziały najemne, które powracały ze Śląska.""""
""""Upadek Radomska zaczął się od pożaru w 1624 roku, spowodowanego przez oddziały wojsk najemnych lisowczyków powracających z Śląska. Wskutek pożaru zmalała w znacznym stopniu liczba domów z 353 do 200. W 1629 roku nie odbudowano jeszcze ratusza. Z tego względu uwolniono mieszczan od płacenia czynszu z ratusza do czasu jego wzniesienia. Również nie płacono czynszu z łaźni, ponieważ się spaliła.""""
""""1624. Pożar Radomska spowodowany przez oddziały wojsk najemnych lisowczyków powracających ze Śląska. Wskutek pożaru zmalała znacznie liczba domów z 353 do 200.""""""""""""oczątkiem upadku Radomska w owym czasie była grabież i spalenie Radomska w 1624 r. przez lisowczyków stanowiących oddziały najemne, które powracały ze Śląska.""""
""""Upadek Radomska zaczął się od pożaru w 1624 roku, spowodowanego przez oddziały wojsk najemnych lisowczyków powracających z Śląska. Wskutek pożaru zmalała w znacznym stopniu liczba domów z 353 do 200. W 1629 roku nie odbudowano jeszcze ratusza. Z tego względu uwolniono mieszczan od płacenia czynszu z ratusza do czasu jego wzniesienia. Również nie płacono czynszu z łaźni, ponieważ się spaliła.""""
""""1""""""""czątkiem upadku Radomska w owym czasie była grabież i spalenie Radomska w 1624 r. przez lisowczyków stanowiących oddziały najemne, które powracały ze Śląska.""""
""""Upadek Radomska zaczął się od pożaru w 1624 roku, spowodowanego przez oddziały wojsk najemnych lisowczyków powracających z Śląska. Wskutek pożaru zmalała w znacznym stopniu liczba domów z 353 do 200. W 1629 roku nie odbudowano jeszcze ratusza.""""""""zątkiem upadku Radomska w owym czasie była grabież i spalenie Radomska w 1624 r. przez lisowczyków stanowiących oddziały najemne, które powracały ze Śląska.""""
""""Upadek Radomska zaczął się od pożaru w 1624 roku, spowodowanego przez oddziały wojsk n""""""""ątkiem upadku Radomska w owym czasie była grabież i spalenie Radomska w 1624 r. przez lisow
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Sankowski S., Z dziejów miasta Radomska (do 1939 r.), Radomsko 1995, s. 64, 69.
Dosłowny zapis źródła:
Lustracja z 1661 roku informuje, że w Radomsku były tylko 173 domy. Reszta uległa spustoszeniu przez ustawiczne wojny i grabieże.""""
""""Lustracja z 1661 roku wymienia tylko 173 domy, przy czym zaznacza, że pozostałe spustoszyli Szwedzi, a jeszcze bardziej wojska koronne.""""""""""""ustracja z 1661 roku informuje, że w Radomsku były tylko 173 domy. Reszta uległa spustoszeniu przez ustawiczne wojny i grabieże.""""
""""Lustrac""""""""stracja z 16
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1794 |
0 |
0 |
listopad |
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Pietrzak J., Poddębickie kalendarium, Poddębice 1998, s. 7.
Dosłowny zapis źródła:
XI. 1794 r. W rejonie Poddębic i Uniejowa prowadził walki major Bielanowski, ostatni na tym terenie insuregent powstania kościuszkowskiego.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Józefecki J., Piekut M., Zarys dziejów Jeżowa, Łowicz 1985, s. 9, 10.
Dosłowny zapis źródła:
Wojny ze Szwecją w latach 1655-1657 przyniosły ruinę wielu miast zachodniego Mazowsza, a wśród nich zniszczony został również Jeżów. Zachodnie Mazowsze spustoszone przez wojska szwedzkie w czasie ich koncentracji pod Łowiczem w kwietniu 1656 roku. Jeszcze większe zniszczenia spowodowały wojska Rakoczego w końcu czerwca 1657 roku wycofujące się spod Łowicza na południe.""""
""""Wojny ze Szwecją spowodowały upadek tutejszych jarmarków. Według danych z lustracji z 1661 roku liczba jarmarków spadła z dziewięciu do czterech […].""""""""""""ojny ze Szwecją w latach 1655-1657 przyniosły ruinę wielu miast zachodniego Mazowsza, a wśród nich zniszczony został również Jeżów. Zachodnie Mazowsze spus
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
Jesień |
1665 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Józefecki J., Piekut M., Zarys dziejów Jeżowa, Łowicz 1985, s. 10.
Dosłowny zapis źródła:
Kolejne zniszczenia spowodował rokosz Zebrzydowskiego [sic !] w roku 1665. We wrześniu i październiku pod Rawą stacjonowały wojska królewskie, natomiast na zachód od Jeżowa na terenie województwa łęczyckiego stacjonowali rokoszanie. Obydwie strony czyniły wypady w stronę przeciwnika, postępując z miejscowa ludnością jak w nieprzyjacielskim kraju. Najprawdopodobniej właśnie rokosz Zebrzydowskiego przyczynił się do ostatecznego upadku Jeżowa […] według danych z 1676 roku w Jeżowie były tylko zabudowania klasztorne i kilka ocalałych domów, w których zamieszkiwało tylko 33 mieszkańców.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1769 |
0 |
0 |
grudzień |
|
|
14 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Józefecki J., Piekut M., Zarys dziejów Jeżowa, Łowicz 1985, s. 10.
Dosłowny zapis źródła:
14 grudnia 1769 roku Jeżów został zajęty przez grupę wojsk rosyjskich płk. Rönne, zdążających do Skierniwic przeciwko grupie konfederatów barskich z Wielkopolski.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1626 |
1626 |
1626 |
październik |
październik |
październik |
0 |
11 |
20 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kisiel D., Kalendarium Pułtuska i okolic (do roku 2000), Płock 2001, s. 26.
Dosłowny zapis źródła:
1626 r. — 11-20 października, grabież budynków kolegium [jezuickiego w Pułtusku] przez chorągwie kozackie i oddziały „lisowczyków”, spieszących na pomoc hetmanowi Stanisławowi Koniecpolskiemu, walczącemu ze Szwedami na Pomorzu Gdańskim.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Miasta |
|
|
1655 |
0 |
0 |
wrzesień |
|
|
3 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Zwoliński P., Dzieje parafii Wniebowzięcia NMP na tle rozwoju Łodzi, Łódź 1998, s. 20.
Dosłowny zapis źródła:
3 września 1655 r. podczas najazdu szwedzkiego najeźdźcy spalili w Łodzi 25 domów. Kościół [parafialny NMP] dzięki temu, że stał na uboczu, nie ucierpiał. Z inicjatywy ks. Pawła Biskiego, ówczesnego łódzkiego plebana, parafianie jako wotum dziękczynne za ocalenie kościoła zakupili obraz Matki Boskiej Łaskawej. W 1665 r. obraz umieszczono w ołtarzu glównym.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Miasta |
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Tomala J., Oporów. Małomiasteczkowa włość prywatna w powiecie orłowskim w województwie łęczyckim od XIV do XVIII wieku. Studium archeologiczno-architektoniczne, Oporów 2002, s. 44.
Dosłowny zapis źródła:
Podczas „potopu” Szwedzi podpalili zamek, klasztor [paulinów] i część miasteczka [Oporów]. Żołnierze szwedzcy torturowali zakonników, chcąc się dowiedzieć, gdzie ukryto skarby […]. Po tych wydarzeniach klasztor znajdował się w nędzy i ubóstwie. Z tego powodu zapewne zlikwidowano miejscową szkołę (1677 r.).
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1656 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Poklewski T., Dzieje Bolesławca nad Prosną, Kalisz 1979, s. 44.
Dosłowny zapis źródła:
On przecież [starosta Jan Radziejowski] wyporządził zamek po dewastacji podczas najazdu szwedzkiego w latach 1655-1656.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1704 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Poklewski T., Dzieje Bolesławca nad Prosną, Kalisz 1979, s. 44.
Dosłowny zapis źródła:
W 1704 r. zamek niszczą Szwedzi i już go nigdy nikt nie odbudował. To wysadzenie w czasie Wojny Północnej zamku przez Szwedów po to, by nie posłużył za bazę nadciągającym wojskom polskim i saskim, zaczyna w ogóle w Bolesławcu wiek klęsk i nieszczęść.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Tomczak A., Zarys dziejów parafii Gieczno do roku 1939, Toruń 1997, s. 90.
Dosłowny zapis źródła:
Po zniszczeniach lat „potopu” zniknęła w dawnej postaci wieś Biesiekierz Rudny (Biesiekierzyk). Już przed 1658 r. wszystkie łany tej wsi były opuszczone. W 1683 r. podymne płacił tu tylko młynarz.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1629 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
Adres bibliograficzny:
Tomczak A., Zarys dziejów parafii Gieczno do roku 1939, Toruń 1997, s. 153.
Dosłowny zapis źródła:
Rabunki niekarnego żołnierza, zaciąganego licznie na wojny, które toczyła Rzeczpospolita w pierwszej połowie XVII w., jak się zdaje, oszczędziły wsie parafii gieczyńskiej (choć w 1629 r. zniszczono niedaleki Lutomiersk).
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1658 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Tomczak A., Zarys dziejów parafii Gieczno do roku 1939, Toruń 1997, s. 153.
Dosłowny zapis źródła:
Prawdziwą katastrofą dla Łęczyckiego, podobnie jak i dla całej Polski, stał się najazd szwedzki w 1655 r. Po wkroczeniu Szwedów do Wielkopolski wojska polski zebrały się na obszarze między Łowiczem a Łęczycą, by zagrodzić nieprzyjacielowi drogę do Warszawy. Do obozu od Piątkiem przybył sam król Jan Kazimierz. W dniu 1 września król szwedzki Karol Gustaw ruszył z Kutna, ale nie wprost na Piątek. Pociągnął do Soboty i tu przeszedł przez Bzurę, w czym nie mógł mu przeszkodzić Stefan Czarniecki, wysłany na przeprawy. Dnia 2 września Jan Kazimierz uszykował pod Piątkiem wojsko do bitwy, gdy jednak do wieczora Szwedzi nie nadeszli, podjął decyzję spalenia obozu i wycofania się na południe. Jak pisał kanclerz Koryciński do księcia Zasłaskiego „ruszyliśmy nocą wszyscy i pod Wolą Warszycką odpoczęli, potem przez Łódź idąc stanęliśmy pod Wolborzem”. Tak więc cała armia królewska (dołączył do niej także Czarniecki) przeszła przez obszar parafii gieczyńskiej. […] Zaczęła się okupacja szwedzka. Łęczycanie dość szybko jednak chwycili za broń i próbowali wyprzeć Szwedów z Łęczycy — udało się zająć miasto, ale zamku nie odzyskano i w końcu Szwedzi opanowali sytuację. Dopiero 4 X 1656 r. po jedenastodniowym oblężeniu odbito Łęczycę. Walczono dalej w Wielkopolsce i Prusach Królewskich w 1657 i 1658 r. przejściowo też zjawili się tu jeszcze raz Szwedzi idąc na spotkanie Rakoczemu, księciu siedmiogrodzkiemu. […] Od 1658 r. operowała też w Polsce przeciw Szwedom sprzymierzona armia cesarska. Polem walki były już tylko północne regiony kraju. Cesarscy przechodzili też przez Łęczyckie. […] Przemarsze wojsk, rabunki obcych i swoich spustoszyły także obszar parafii gieczyńskiej.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1654 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Tomczak A., Zarys dziejów parafii Gieczno do roku 1939, Toruń 1997, s. 155.
Dosłowny zapis źródła:
Proces zniszczenia (od własnych niekarnych chorągwi) zaczął się już przed najazdem szwedzkim. W 1654 r. w Kwilnie na części Wojciecha Bukowskiego nie było ani jednego osiadłego kmiecia — wszystkie łany były spustoszone. Podobnie, choć nieco później, spustoszał niemal zupełnie Biesiekierz Rudny i część Gomolińskich w Kemblinach. W innych wsiach najwyżej połowa łanów pozostała osiadłych. […]
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1702 |
1713 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Tomczak A., Zarys dziejów parafii Gieczno do roku 1939, Toruń 1997, s. 155.
Dosłowny zapis źródła:
Ciężkie lata przeżywano w Łęczyckiem także podczas wojny północnej na początku XVIII w. Obok wojsk szwedzkich i polskich pojawiły się tu również moskiewskie […]. Za wojskiem przyszło morowe powietrze. Zniszczenia były nie mniejsze niż w latach „potopu”. W księgach sądowych pojawiły się znów zaprzysiężone zeznania o zniszczeniach i rozmaitych szkodach. […] W rozchodach [dzierżawcy Rogóźna i Woli Rogozińskiej Kazimierza Rudnickiego za lata 1710-1713] znaczną pozycje stanowią wydatki „Moskwie” lub „dla żołnierza różnego”. Dzierżawca dawał w dużych ilościach piwo, gorzałkę, mieso, chleb, mąkę a także „kontrybucje pieniężną”.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1769 |
1772 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Tomczak A., Zarys dziejów parafii Gieczno do roku 1939, Toruń 1997, s. 156.
Dosłowny zapis źródła:
Następne dziesiątki lat XVIII stulecia były spokojniejsze. Zawierucha konfederacji barskiej nie minęła jednak Łęczyckiego. Współwłaściciele Biesiekierza Górzewo służyli w chorągwi konfederackiej […].
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Miasta |
|
|
1656 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Borkowska U., Klasztor benedyktynek radomskich i jego rola w życiu religijnym i kulturalnym Radomia i ziemi radomskiej, [w:] Historia społeczno-religijna okresu wczesnonowożytnego, pod red. Z. Guldona i S. Zielińskiego, Radom 1996, s. 71.
Dosłowny zapis źródła:
W roku zaś 1656 przyszła wojna szwedzka; drewniany klasztorek [benedyktynek w Radomiu] spłonął razem z całym przedmieściem, a ocalał tylko ów murowany i sklepiony skład zakrystyjny.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1658 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Wierzbowski M., Korzenie gminy Zgierz, Zgierz 2004, s. 25.
Dosłowny zapis źródła:
Ogromne zniszczenia dokonały się na tym terenie podczas „potopu”. Praktycznie zniknął już w 1658 r. Besiekierz Rudny (Besiekierzyk). Jeszcze w 1717 r. był „spustoszony”.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Wierzbowski M., Korzenie gminy Zgierz, Zgierz 2004, s. 27.
Dosłowny zapis źródła:
Biała. […] Upadek wsi i parafii nastąpił najprawdopodobniej po „potopie” szwedzkim. Warto przypomnieć, że np.. w Zgierzu ze 129 domów zostało tylko 10. Podobnie było w okolicznych wsiach.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Wierzbowski M., Korzenie gminy Zgierz, Zgierz 2004, s. 36.
Dosłowny zapis źródła:
Po wojnach szwedzkich i ogromnych zniszczeniach […] — Dąbrówki (prawdopodobnie tylko część królewska) przeszły do nowoutworzonej dzierżawy zgierskiej zwanej potocznie starostwem niegrodowym zgierskim.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Wierzbowski M., Korzenie gminy Zgierz, Zgierz 2004, s. 48.
Dosłowny zapis źródła:
Szkółka ta [parafialna w Giecznie] zniknęła po szwedzkim „potopie”
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Wierzbowski M., Korzenie gminy Zgierz, Zgierz 2004, s. 80.
Dosłowny zapis źródła:
Losy kościoła i parafii [Szczawin] były w jakimś sensie odbiciem losów wsi. Upadek gospodarczy po „potopie” szwedzkim spowodował upadek wsi, a także upadek kościoła.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1588 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Rosin R., Historia regionu w okresie przedrozbiorowym, [w:] Województwo sieradzkie. Zarys dziejów, obraz współczesny, perspektywy rozwoju, pod red. B. Baranowskiego, Łódź-Sieradz 1980, s. 94.
Dosłowny zapis źródła:
[…] a w 1588 r. miasto to [Wieluń] zajął arcyksiążę Maksymilian, kontrkandydat Zygmunta Wazy do tronu polskiego, wyrządzając w okolicy wiele strat.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Rosin R., Historia regionu w okresie przedrozbiorowym, [w:] Województwo sieradzkie. Zarys dziejów, obraz współczesny, perspektywy rozwoju, pod red. B. Baranowskiego, Łódź-Sieradz 1980, s. 89, 92, 94.
Dosłowny zapis źródła:
Po potopie, rokoszu Lubomirskego i wojnie północnej wiele wsi całkowicie opustoszało; źródła z tych okresów często podają, iż pola dawniej uprawne, teraz porasta las i zarośla.""""
""""Wspomniane już zniszczenia wojenne i zarazy oraz upadek gospodarczy wsi, rekwizycje wojskowe i częste pożary doprowadziły w XVII i 1 poł. XVIII w. większość miast polskich do ruiny. Po walkach o Wieluń w 1656 r. jedynie „psy pozostały w mieście”. Warta w 1661 r. miała liczyć zaledwie 51 domów i 18 rzemieślników; Szadek w 1673 r. ok.. 500 mieszkańców; Sieradz na początku XVIII w. 300-400 mieszkańców, w tym 14 rzemieślników i 53 domy. Klęski dotknęły również większość miast szlacheckich, zwłaszcza małych. Sześć z nich utraciło definitywnie prawa miejskie, inne bardzo często, np.. Poddębice i Kazimierz, nazywano na przemian wsiami lub miastami.""""
""""W okresie potopu Sieradzanie wystąpili zbrojnie przeciwko Szwedom. Brali udział w obronie Częstochowy, a w styczniu 1656 r. rozpoczęli na szeroką skalę akcję partyzancką. Uczestniczyła w niej nie tylko szlachta, lecz również chłopi, pomagali mieszczanie. Walczono przede wszystkim o Wieluń i Sieradz, do końca wiosny całe województwo było wolne od wroga.""""""""""""o potopie, rokoszu Lubomirskego i wojnie północnej wiele wsi całkowicie opustoszało; źródła z tych okresów często podają, iż pola dawniej uprawne, teraz porasta las i zarośla.""""
""""Wspomniane już zniszczenia wojenne i zarazy oraz upadek gospodarczy wsi, rekwizycje wojskowe i częste pożary doprowadziły w XVII i 1 poł. XVIII w. większość miast polskich do ruiny. Po walkach o Wieluń w 1656 r. jedynie „psy pozostały w mieście”. Warta w 1661 r. miała liczyć zaledwie 51 domów i 18 rzemieślników; Szadek w 1673 r. ok.. 500 mieszkańców; Sieradz na początku XVIII w. 300-400 mieszkańców, w tym 14 rzemieślników i 53 domy. Klęski dotknęły również większość miast szlacheckich, zwłaszcza małych. Sześć z nich utraciło definitywnie prawa miejskie, inne bardzo często, np.. Poddębice i Kazimierz, nazywano na przemian wsiami lub miastami.""""
""""W okresie potopu Sieradzanie wystąpili zbrojnie przeciwko Szwedom. Brali udział w obronie Częstochowy, a w styczniu 1656 r. rozpoczęli na szeroką skalę akcję partyzancką. Uczestni"""""""" potopie, rokoszu Lubomirskego i wojnie północnej wiele wsi całkowicie opustoszało; źródła z tych okresów często podają, iż pola dawniej uprawne, teraz porasta las i zarośla.""""
""""Wspomniane już zniszczenia wojenne i zarazy oraz upadek gospodarczy wsi, rekwizycje wojskowe i częste pożary doprowadziły w XVII i 1 poł. XVIII w. większość miast polskich do ruiny. Po walkach o Wieluń w 1656 r. jedynie „psy pozostały w mieście”. Warta w 1661 r. miała liczyć zaledwie 51 domów i 18 rzemieślników; Szadek w 1673 r. ok.. 500 mieszkańców; Sieradz na początku XVIII w. 300-400 mieszkańców, w tym 14 rzemieślników i 53 domy. Klęski dotknęły również większość miast szlacheckich, zwłaszcza małych. Sześć z nich utraciło definitywnie prawa miejskie, inne bardzo często, np.. Poddębice i Kazimierz, nazywano na przemian wsiami lub miastami.""""
""""W ok""""""""potopie, rokoszu Lubomirskego i wojnie północnej wiele wsi całkowicie opustoszało; źródła z tych okresów często podają, iż pola dawniej uprawne, teraz porasta las i zarośla.""""
""""Wspomniane już zniszczenia wojenne i zarazy oraz upadek gospodarczy wsi, rekwizycje wojskowe i częste pożary doprowadziły w XVII i 1 poł. XVIII w. większość miast polskich do ruiny. Po walkach o Wieluń w 1656 r. jedynie „psy pozostały w mieście”. Warta w 1661 r. miała liczyć zaledwie 51 domów i 18 rzemieślników; Szadek w 1673 r. ok.. 500 mieszkańców; Sieradz na początku XVIII w. 300-400 mieszkańców, w tym 14 rzemieślników i 53 domy. Klęski dotknęły również większość miast szlachec""""""""otopie, rokoszu Lubomirskego i wojnie północnej wiele wsi całkowicie opustoszało; źródła z tych okresów często podają, iż pola dawniej uprawne, teraz porasta las i zarośla.""""
""""Wspomniane już zniszczenia wojenne i zarazy oraz upadek gospodarczy wsi, rekwizycje wojskowe i częste pożary doprowadziły w XVII i 1 poł. XVIII w. większość miast polskich do ruiny. Po walkach o Wieluń w 1656 r. jedynie „psy pozostały w mieście”. Warta w 1661 r. miała liczyć zaledwie 51 domów i 18 rzemieślników""""""""topie, rokoszu Lubomirskego i wojnie północnej wiele wsi całkowicie opustoszało; źródła z tych okresów często podają, iż pola dawniej uprawne, teraz porasta las i zarośla.""""
""""Wspomniane już zniszczenia wojenne i zarazy oraz upadek gospodarczy wsi, rekwizycje wojskowe i częste pożary doprowadziły w XVII i 1 poł. XV""""""""opie, rokoszu Lubomirskego i wojnie północnej wiele wsi całkowicie opustoszało; źródła z tych okresów często podają, iż pola dawniej uprawne, ter
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1702 |
1709 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Rosin R., Historia regionu w okresie przedrozbiorowym, [w:] Województwo sieradzkie. Zarys dziejów, obraz współczesny, perspektywy rozwoju, pod red. B. Baranowskiego, Łódź-Sieradz 1980, s. 95.
Dosłowny zapis źródła:
Podczas wojny północnej miejscowa szlachta [sieradzka], która opowiedziała się początkowo za Augustem II, prowadziła w 1702 r. partyzantkę przeciwko Szwedom. W roku 1708 przeszła większość z nich na stronę Stanisława Leszczyńskiego, odtąd zwalczała oddziały saskie.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1768 |
1771 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Rosin R., Historia regionu w okresie przedrozbiorowym, [w:] Województwo sieradzkie. Zarys dziejów, obraz współczesny, perspektywy rozwoju, pod red. B. Baranowskiego, Łódź-Sieradz 1980, s. 95.
Dosłowny zapis źródła:
W lipcu 1768 r. szlachta sieradzka przystąpił do konfederacji barskiej. Do końca 1769 r. stoczono w Sieradzkiem kilka potyczek z wojskami rosyjskimi, przeważnie przegrywając je. Dnia 23 I 1770 r. na północ od Warty, pod Dobrą, doszło do walnej bitwy, w której wojska konfederatów, w tym również jednostki sieradzkie, doznały poważnej klęski. […] w czerwcu 1771 r. doszło do bitwy bratobójczej pod Widawą, zakończonej rozbiciem wojsk królewskich [przez konfederatów].
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1794 |
0 |
0 |
sierpień |
|
|
0 |
0 |
0 |
Łódzkie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Rosin R., Historia regionu w okresie przedrozbiorowym, [w:] Województwo sieradzkie. Zarys dziejów, obraz współczesny, perspektywy rozwoju, pod red. B. Baranowskiego, Łódź-Sieradz 1980, s. 95.
Dosłowny zapis źródła:
[…] po wybuchu powstania wielkopolskiego w sierpniu 1794 r. mieszkańcy Sieradza i Wielunia przy pomocy okolicznej ludności szlacheckiej i chłopskiej przepędzili załogi pruskie.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1703 |
1702 |
1709 |
lipiec |
|
|
26 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Skwara R., Pod rządami marszałków (1663-1805), [w:] Karczew. Dzieje miasta i okolic praca zbiorowa, pod red. L. Podhoreckiego, Karczew 1998, s. 49.
Dosłowny zapis źródła:
Rezydencja otwocka od początku swego istnienia była miejscem spotkań dyplomatycznych na najwyższym szczeblu, a jej okolica areną wielu krwawych potyczek. W 1703 roku w czasie sejmu warszawskiego, odbywającego się pod osłoną wojsk szwedzkich, Sasi przeprawili się przez Wisłę i skierowali na Warszawę. Często dochodziło do walk pomiędzy obu stronami. Krwawe starcie miało miejsce 26 lipca 1703 roku koło Karczewa. Oddział, składający się zaledwie z 20 Szwedów zaskoczony został przez tysiąc konnych Sasów. Szwedom przyszedł na pomoc kapitan jazdy ze 150 konnymi. W potyczce poległo 30 Sasów, pozostali rozproszyli się, niektórzy w czasie ucieczki utonęli w Wiśle. Poległych pochowano na piaszczystych wzgórkach na tzw. „Osinach”. Miejsce to przez długie lata okoliczni mieszkańcy nazywali „niemieckim cmentarzem”. W 1704 roku, w drodze na Warszawę, 30-tysięczna armia szwedzka przeprawiła się przez Wisłę w okolicy Przewozu Karczewskiego (dziś ulica Wiślana). Ruchy wojsk, potyczki na linii Wisły powodowały zniszczenia Karczewa i okolicy. Wtedy też, w jednym czasie i w niewielkiej odległości od siebie, przebywało w sąsiedztwie miasta dwu królów polskich. W Karczewie stacjonował popierany przez Karola XII Stanisław Leszczyński, zaś w Otwocku Wielkim August II.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Paprocka D., Szydłowiec, Kraków 1983, s. 14.
Dosłowny zapis źródła:
Uwikłanie Rzeczypospolitej w latach 1648-1717 w ustawiczne wojny, a zwłaszcza w wojnę ze Szwecją w latach 1655-1660, choć nie przyniosły miastu bezpośrednich zniszczeń, sprowadziły jednak całkowity jego upadek.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Miasta |
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Staniewska D., Domagała R., Dzieje miasta do wieku XVIII, [w:] Skaryszew dzieje, ludzie, jarmarki końskie, pod red W. Płowieca, Sycyna 2006, s. 10.
Dosłowny zapis źródła:
Miasto spłonęło również w czasie wojen szwedzkich (1655-1660). Spłonął też kościół, w miejsce którego postawiono nowy (1663), by wkrótce go rozebrać i wybudować kolejny, murowany, stojący do dziś (wzniesiony w latach 1691-1701). W okresie najazdu szwedzkiego Skaryszew uległ ogromnemu zniszczeniu i chociaż później monarchowie usiłowali podźwignąć miasto z ruiny przez dodawanie nowych jarmarków, to jednak nie wróciło ono już do dawnej świetności, jaką szczyciło się w XV czy XVI wieku.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1794 |
0 |
0 |
październik |
|
|
26 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Konowrocki K., Parafia Świętej Trójcy w Kobyłce oraz parafie powstałe na jej terenie od 1445 do 2001 r., Paprotnia 2002, s. 9.
Dosłowny zapis źródła:
Dnia 26 października 1794 r. jenerał Mokronowski z wojskiem wielkiego księstwa Litewskiego zdążał przez wieś do Pragi; na ariergardę dowodzoną przez j enerała Meiena, złożoną z 5 tysięcy żołnierzy i 9 armat, napadła konnica armii Suworowa, i na polach Kobyłki stoczona była krwawa bitwa (Atlas hist. Rosji Pawliszczewa). Wojska rosyjskie wzięły do niewoli jenerała Byszewskiego, dowódcę korpusu, 25 oficerów, 400 żołnierza i 6 armat (Kapitan Charzewski, Rozyski na Suworowskich
polach srażenij, Warsz: Wojen. Żum. 1900 g. n. 5). Polegli w bitwie zostali pochowani na dzisiejszym cmentarzu w miejscu zwanym «Kąpiel». W czasie tej bitwy wieża po lewej stronie kościoła umieszczona od frontu, została przez kule armatnie uszkodzona (w roku 1973 została odbudowana).
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
Zima |
1656 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Mączka D., Kościół św. Stanisława w Siedlcach 1532-2000, Siedlce 2001, s. 9.
Dosłowny zapis źródła:
W połowie XVII w. nastąpiły dla Polski ciężkie czasy potopu szwedzkiego. Przemarsze obcych wojsk nie ominęły Siedlec. Zimą 1656r. oddział nieprzyjaciela wtargnął do miasta rozpoczynając rabowanie domów. Niepostrzeżenie od
strony Łukowa wpadł do Siedlec oddział jazdy polskiej wycinając zaskoczonych Szwedów. W odwecie stacjonujący większym oddziałem nad Liwcem Szwedzi postanowili zniszczyć miasto. Przerażeni mieszkańcy uchwalili zorganizowanie uroczystego pogrzebu i pochowanie zabitych wrogów na cmentarzu na wschód od kościoła. W ten sposób udobruchano Szwedów i uratowano miasto.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1794 |
0 |
0 |
lipiec |
|
|
7 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Drzewiecki Z., Jeruzal Miński. Dzieje parafii, Ząbki 2002, s. 50-51, 118
Dosłowny zapis źródła:
Koniec XVIII wieku, dokładnie rok 1794, był dla kościoła jeruzalskiego rokiem ciężkim. W kraju wybuchło Powstanie Kościuszkowskie, w czasie którego z kościołów zabierano na cele wojenne srebrne wota oraz dzwony. Z kościoła w Jeruzalu 7 lipca 1794 roku na potrzeby skarbu publicznego komisja garwolińska wzięła srebra na wagę 5 grzywien i 8 łutów, zgodnie z rozporządzeniem biskupa Michała Poniatowskiego, Prymasa Polski. I tak zabrano: złoty pieniądz holenderski,
srebrne wotum w kształcie dwóch serc, srebrne wotum w kształcie serca, cztery srebrne wota o kształcie figur kwadratowych, pieniądz srebrny pozłacany z czasów imperium moskiewskiego, dwie srebrne korony z obrazu Matki Boskiej, dwie małe korony z obrazu św. Antoniego oraz srebrny krzyż z relikwiami. Oprócz wyżej wymienionych sreber, dwa dni wcześniej, 5 lipca 1794 roku, na cele wojska, przewieziono do Warszawy dwa dzwony z dzwonnicy w Jeruzalu.""""
""""W 1794 roku, ks. Jacek Niemierka napisał, że wybuchła straszna i nieszczęśliwa w kraju zawierucha wojenna, wskutek której i kościoły zostały obdarte ze srebra i dzwonów. Z kościoła jeruzalskiego na potrzeby skarbu publicznego komisja garwołińska zarekwirowała srebro w ilości 5 grzywien i 8 łutów. Pozabierano więc krzyże, korony z obrazów, wota różnego rodzaju, między innymi: jeden rubel ruski pozłacany i jeden czerwony zloty holenderski, zawieszone przy obrazie Matki Bożej. Oprócz sreber zabrano dzwony, pieniądze brackie na sumę 450 zł, parafialne w sumie 100 zł. Księdzu proboszczowi kozacy zabrali 60 korcy zboża i dwa konie.""""""""""""oniec XVIII wieku, dokładnie rok 1794, był dla kościoła jeruzalskiego rokiem ciężkim. W kraju wybuchło Powstanie Kościuszkowskie, w czasie którego z kościołów zabierano na cele wojenne srebrne wota oraz dzwony. Z kościoła w Jeruzalu 7 lipca 1794 roku na potrzeby skarbu publicznego komisja garwolińska wzięła srebra na wagę 5 grzywien i 8 łutów, zgodnie z rozporządzeniem biskupa Michała Poniatowskiego, Prymasa Polski. I tak zabrano: złoty pieniądz holenderski,
srebrne wotum w kształcie dwóch serc, srebrne wotum w kształcie serca, cztery srebrne wota o kształcie figur kwadratowych, pieniądz srebrny pozłacany z czasów imperium moskiew
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1656 |
0 |
0 |
wrzesień |
|
|
14 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Przytocka M., Parafia św. Mikołaja w Chorzelach 1551-2001, Ostrołęka 2003, s. 13, 50.
Dosłowny zapis źródła:
Brak dokumentów z drugiej połowy XVII wieku uniemożliwia poznanie dziejów kościoła w tym okresie. Niewątpliwie drewniana budowla musiała ucierpieć od stacjonujących w miasteczku 14 września 1656 roku wojsk brandenburskich i szwedzkich pod dowództwem księcia Bogusława Radziwiłła i gen. Waldecka. Mimo zubożenia spowodowanego licznymi rekwizycjami, mieszkańcy Chorzel przejawiali troskę o stan kościoła parafialnego.""""
""""Dalsze straty w paramentach i srebrze kościelnym spowodowały wojny szwedzkie. Wioele z nich, które przechowywano w kościele, zrabowano.""""""""""""rak dokumentów z drugiej połowy XVII wieku uniemożliwia poznanie dziejów kościoła w tym okresie. Niewątpliwie drewniana budowla musiała ucier
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Wsi |
|
|
1708 |
0 |
0 |
styczeń |
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Jemielity W., Parafie Puszczy Kurpiowskiej, Łomża 2004, s. 20.
Dosłowny zapis źródła:
Ten kościół [jezuicki w Myszyńcu] istniał krotko, a przyczyniła się do tego wojna. Początkowo walczące oddziały omijały puszczę, teren był niedogodny do przemarszu, nie ufano też leśnym mieszkańcom. Gdy w 1704 r. oddział złożony z kilkudziesięciu ludzi zapuścił się do Myszyńca, napotkał opór przy ściąganiu kontrybucji. Żołnierze zabrali jezuitę Samowskiego i wycofali się. Krwawe wydarzenia rozegrały się w 1708 r. Król szwedzki Karol XII pokonał w Saksonii króla Augusta II i wyruszył przeciw Rosji. W początkach stycznia 1708 r. Karol XII rozpoczął marsz na czele 41-tysięcznej armii w kierunku Grodna przez płockie Mazowsze. Część armii wraz z królem zapuściła się w Puszczę Zieloną. W obronie swych siedzib Kurpie chwycili za broń, doszło do walki, król wydał rozkaz mordowania
schwytanych z bronią i palenia wiosek. Echo tych wydarzeń zawiera sprawozdanie przełożonego łomżyńskiego. Trzykrotnie zapalano kościół i ogień jakby bał się strawić
świątynię. Dopiero gdy żołnierze z pomocą mieszkańców z Prus nasmarowali żywicą i smołą drzwi oraz ściany świątyni, ogień dokonał swego dzieła. Wszakże karząca
ręka dotknęła podpalaczy: jeden z nich wśród okrzyków żalu za popełniony czyn wyzionął ducha, podobny los spotkał innego, który wynosił z kościoła jakiś przedmiot
liturgiczny. Spłonęły także zabudowania kościelne. Wojsko zabrało ze sobą czterech obecnych w Myszyńcu ojców. Brat zakonny schronił się do lasu, lecz schwytali go
żołnierze, a dowódca skazał na śmierć. Wyroku jednak nie wykonano, pisał dalej przełożony łomżyński.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Wsi |
|
|
1705 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Jemielity W., Parafie Puszczy Kurpiowskiej, Łomża 2004, s. 30.
Dosłowny zapis źródła:
W 1705 r. kościół spalili Szwedzi, następną świątynię wzniesiono około 1730 r.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1770 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Jemielity W., Parafie Puszczy Kurpiowskiej, Łomża 2004, s. 50.
Dosłowny zapis źródła:
W 1770 r. tę [pw. św. Michała Archanioła w Brodowych Łąkach] lub kolejną kaplicę częściowo zniszczyło wojsko, które zabrało kielich, puszkę i księgi liturgiczne.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1656 |
1655 |
1656 |
kwiecień |
|
|
6 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Jaworski E., Kozienice. Wędrówka przez stulecia, Kozienice 2002, s. 16.
Dosłowny zapis źródła:
Ważne wypadki w życiu Kozienic przyniosła wojna szwedzka za Jana Kazimierza (1655-1660). Wczesną wiosną 1655 r. armia szwedzka wtargnęła do Małopolski. Do pierwszej bitwy doszło pod Opocznem. Nawała najeźdźców przewaliła się przez powiat radomski, niosąc zniszczenia, rabunki i mordy. Późniejsze przemarsze Szwedów i ich sprzymierzeńców Rakoczan powiększyły liczbę ofiar wojennej zawieruchy. W latach 1654-1656 liczba mieszkańców Kozienic zmniejszyła się z 1368 do 336, czyli o 1032 osoby. Czasy wojny bardzo przykro zakończyły się dla Kozienic i powiatu kozienickiego, tędy bowiem prowadził trakt, którym przechodziły wojska szwedzkie na południe do Krakowa i tędy wracały. Największe spustoszenia Szwedzi czynili w czasie odwrotu […] Chorągwie Czarnieckiego nie ustawały w pogoni. Pod Kozienicami zniszczyły one [6 kwietnia 1656 r.] tylną straż margrabiów [posiłki dla Karola Gustawa dowodzone przez Jana Adolfa margrabiego badeńskiego] w sile ośmiu chorągwi liczących około 600 żołnierzy. […] Część Szwedów miała znaleźć śmierć w głębinach Jeziora Kozienickiego. […] Do poważnych walk, jakie stoczył Czarniecki w okresie kampanii zimowo-wiosennej 1656 r. na Ziemi Radomskiej należą: bitwa pod Iłżą, pod Kozienicami i pod Warką. […] Ciężkie straty poniosło rolnictwo i rzemiosło. Ilość uprawianej ziemi zmniejszyła się o ponad 40 %, straty ludzkie także były ogromne. Zniszczeniu uległy w tym czasie: Janowiec, Zwoleń, Kozienice i Ryczywół. Ogólnie w powiecie radomskim […] w czasie wojen szwedzkich zginęło około 60 % mieszkańców.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Miasta |
|
|
1657 |
0 |
0 |
czerwiec |
|
|
24 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Jaworski E., Kozienice. Wędrówka przez stulecia, Kozienice 2002, s. 16.
Dosłowny zapis źródła:
W roku następnym (1657) wkroczył do Polski Jerzy II Rakoczy, książę siedmiogrodzki, sprzymierzeniec Szwedów pozostawił po sobie zgliszcza i ruiny. Spalił wtedy — między innymi i Kozienice. […] W Kozienicach pozostało 20 domów i spalony kościół, który spłonął 24 czerwca 1657 roku.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Miasta |
|
|
1704 |
1702 |
1709 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Jaworski E., Kozienice. Wędrówka przez stulecia, Kozienice 2002, s. 17.
Dosłowny zapis źródła:
Zaledwie miasteczko zdołało podnieść się z ruin i zbudować, ponownie zostało zniszczone podczas wojny północnej w latach 1700-1721. Tym razem wrogowie [Szwedzi, Karola XII] przybyli tu w 1704 roku. […] Ludność znękana i wyniszczona wojnami ubożała. Nektóre z miasteczek jak Ryczywół i Janowiec, nie wrócily już nigdy do swojej zamożności […] fakt spalenia miasta w 1704 roku.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1792 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Jaworski E., Kozienice. Wędrówka przez stulecia, Kozienice 2002, s. 19.
Dosłowny zapis źródła:
Wojna 1792 roku była bardzo uciążliwa dla włościan. Szczególnie wieś Dąbrówka i Stara Wieś zostały ogołocone z żywności i paszy.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1794 |
1794 |
1794 |
|
kwiecień |
wrzesień |
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Jaworski E., Kozienice. Wędrówka przez stulecia, Kozienice 2002, s. 19.
Dosłowny zapis źródła:
[…] w 1794 r. dwukrotnie przechodzące wojska własne i nieprzyjaciela ogołociły z bydła całą ekonomię. W czasie powstania kościuszkowskiego po klęsce maciejowickiej, Moskale dali się we znaki Kozienicom, szczególnie dwaj generałowie rosyjscy: Apraksin i Fersen. Pierwszy z nich napadł na Kozienice 24 kwietnia 1794 roku, obrabował pracowników fabryki broni z dyrektorem na czele. Spalił i zniszczył całkowicie rusznikarnię i zatopił w Wiśle około 1500 sztuk niewykończonej broni. […] Gdy znów gen. Fersen zmuszony był 5 września zwinąć oblężenie Warszawy i zwrócił się z całym wojskiem, liczącym około 14000 w strone Kozienic, to w czasie tego odwrotu pozostawił po sobie czarny szlak. „pięćdziesiąt wsi spalonych” […]
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1655 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kisiel D., Kalendarium Pułtuska i okolic (do roku 2000), Płock 2001, s. 27.
Dosłowny zapis źródła:
1655 r. — zajęcie miasta przez Szwedów.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1703 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kisiel D., Kalendarium Pułtuska i okolic (do roku 2000), Płock 2001, s. 29-30.
Dosłowny zapis źródła:
1703 r. — z 30 kwietnia na 1 maja bitwa pod Pułtuskiem i zwycięstwo króla szwedzkiego Karola XII nad wojskami saskimi. Zajęcie kolegium i kościoła przez oddziały szwedzkie. Torturowanie profesorów i księży przez Szwedów. W mieście zatrzymują się oddziały polskie pod dowództwem Hieronima Lubomirskiego i litewskie pod wodzą Michała Wiśniowieckiego […].
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1704 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kisiel D., Kalendarium Pułtuska i okolic (do roku 2000), Płock 2001, s. 30.
Dosłowny zapis źródła:
1704 r. — spustoszenie miasta i kolegium przez wojska szwedzkie gen. Baudissina.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1716 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kisiel D., Kalendarium Pułtuska i okolic (do roku 2000), Płock 2001, s. 30.
Dosłowny zapis źródła:
1716 r. — stacjonowanie wojsk rosyjskich w mieście.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
1717 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kisiel D., Kalendarium Pułtuska i okolic (do roku 2000), Płock 2001, s. 31.
Dosłowny zapis źródła:
1717 r. — […] Grabież miasta i okolic przez wojska saskie.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1769 |
1772 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kisiel D., Kalendarium Pułtuska i okolic (do roku 2000), Płock 2001, s. 34.
Dosłowny zapis źródła:
1786 r. — odbudowa zamku z fundacji bpa Krzysztofa Hilarego Szembeka, zniszczonego przez wojska rosyjskie. Powódź, remont kolegiaty.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
Wiosna |
1794 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kisiel D., Kalendarium Pułtuska i okolic (do roku 2000), Płock 2001, s. 35.
Dosłowny zapis źródła:
1794 r. — w mieście stacjonuje brygada Madalińskiego. Miasto przechodzi pod panowanie pruskie.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Wsi |
|
|
1655 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kisiel D., Kalendarium Pułtuska i okolic (do roku 2000), Płock 2001, s. 83.
Dosłowny zapis źródła:
1655 r. — kościół w Przewodowie spalony przez Szwedów.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Wsi |
|
|
1656 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kisiel D., Kalendarium Pułtuska i okolic (do roku 2000), Płock 2001, s. 121.
Dosłowny zapis źródła:
1656 r. — kościół w Pniewie spalony prawdopodobnie przez Szwedów.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
Miasta |
|
|
1657 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Guldon Z., Muszyńska J., Lokacja i dzieje miasta w dobie szlacheckiej Rzeczypospolitej (1540-1795), [w:] Białobrzegi. Studia i szkice z dziejów miasta, pod red. R. Renz, Radom 1999, s. 31.
Dosłowny zapis źródła:
Poważne zniszczenia gospodarcze miały miejsce w połowie XVII w. W 1657 r. wojska Jerzego Rakoczego złupiły i spaliły Wyśmierzyce. W związku z tym rok później opat benedyktynów płockich Tomasz Ujejski uwolnił wszystkich osiedlających się w mieście od wszelkich opłat, danin i powinności na okres roku.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Guldon Z., Muszyńska J., Lokacja i dzieje miasta w dobie szlacheckiej Rzeczypospolitej (1540-1795), [w:] Białobrzegi. Studia i szkice z dziejów miasta, pod red. R. Renz, Radom 1999, s. 42.
Dosłowny zapis źródła:
Po zniszczeniach z połowy XVII wieku w Białobrzegach mieszkało około 350 osób.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1655 |
1657 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kucharski J., Dzieje kościoła i parafii rzymskokatolickiej w Białobrzegach, [w:] Białobrzegi. Studia i szkice z dziejów miasta, pod red. R. Renz, Radom 1999, s. 240.
Dosłowny zapis źródła:
Ufundowany przez rodzinę Boglewskich kościół, przetrwał w całości jedynie do czasów potopu szwedzkiego (1655-1660). Świątynia w Brzegach [dziś Białobrzegi] została bowiem zdewastowana i spalona przez Szwedów, dzieląc zatem ten sam los, który przypadł kościołom sąsiadujących z Brzegami parafii tj. w Stromcu, Kaszowie i Błotnicy. W 1660 roku miasto Brzegi liczyło jedynie 53 mieszkańców.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zniszczenia wojenne |
|
|
|
0 |
1702 |
1709 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kucharski J., Dzieje kościoła i parafii rzymskokatolickiej w Białobrzegach, [w:] Białobrzegi. Studia i szkice z dziejów miasta, pod red. R. Renz, Radom 1999, s. 241.
Dosłowny zapis źródła:
Zapisy owe [szlachty na rzecz kościoła] przyczyniły się znacznie do naprawy powstałych szkód i zniszczeń spowodowanych wojną północną (1700-1721) […].
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Masowe choroby zakaźne |
Epidemie |
Głód |
|
0 |
1572 |
1574 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Podlaskie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Brodzicki Cz., Kolno na Mazowszu, Warszawa 1982, s. 91.
Dosłowny zapis źródła:
Inwentarze dóbr przekazują obraz postępującego wyniszczenia wsi wskutek głodu i niemal corocznych epidemii szczególnie w latach 1572-1574.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Masowe choroby zakaźne |
Epidemie |
Głód |
|
0 |
1660 |
1693 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Krajewski T., Społęczno-gospodarczy rozwój i upadek Broku w XVI-XVII wieku, [w:] Brok i Puszcza Biała. Przeszłość — środowisko geograficzne, kulturowe i przyrodnicze, pod red. J. Kazimierskiego, Ciechanów 1989, s. 39.
Dosłowny zapis źródła:
Równolegle z postępującą stagnacją gospodarczą, w Broku od lat sześćdziesiątych XVII wieku wzrastała masowość różnorodnych klęsk elementarnych. Część z nich była rezultatem chronicznego niedożywienia jego mieszkańców i ciągłego zagrożenia głodem. Pociągało to za sobą większą podatność na zakażenia i wyższą niż w wieku XVI śmiertelność. […] Osłabienie odporności zdrowotnej mieszkańców pociągało za sobą zwiększone zagrożenie chorobami epidemiologicznymi. Ich konsekwencją były masowe pomory lub ucieczki ludności z terenu objętego zarazą, prowadzące do jeszcze większych zaniedbań gospodarstw, a niejednokrotnie ich upadku. Taką sytuację potwierdzają lustratorzy biskupa [płockiego] Andrzeja Chryzostoma Załuskiego (1692-1699) odnotowujący w roku 1693 wyludnienie osad i występowanie pustych domostw ulegających powolnej ruinie.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Masowe choroby zakaźne |
Epidemie |
Głód |
|
0 |
1650 |
1663 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Swat T., Węgrów za Radziwiłłów (1593-1664), [w:] Węgrów dzieje miasta i okolic w latach 1441-1944. Praca zbiorowa, pod red. A. Kołodziejczyka i T. Swata, Węgrów 1991, s. 38.
Dosłowny zapis źródła:
Miary dopełniły epidemie i powszechne pomory, kolejno w 1650, 1652, 1653 r. dziesiątkujące ludność, powodujące chaos gospodarczy i głód. Morowe powietrze nie opuszczało Mazowsza niemal przez trzynaście lat, bo aż do końca 1663 r. a lata nieurodzaju zdarzały się cyklicznie przez cały wiek XVII. Wobec braku źródeł z tego okresu przypuścić tylko możemy, że Węgrów ucierpiał w tym czasie niemało, choć zapewne mniej niż inne miasta Mazowsza i Podlasia.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Presja zwierząt |
Owady |
Głód |
|
1648 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Zalewski L., Ziemia liwska. Ludzie, miejscowości, wydarzenia, Warszawa 2002, s. 11.
Dosłowny zapis źródła:
W tym czasie wielki głód panował w […] 1648 (w następstwie plagi szarańczy) […]
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
|
Głód |
|
1624 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Zalewski L., Ziemia liwska. Ludzie, miejscowości, wydarzenia, Warszawa 2002, s. 11.
Dosłowny zapis źródła:
W tym czasie wielki głód panował w latach 1624 (grasowała wówczas dżuma na Mazowszu) […].
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
| Zjawiska meteorologiczne |
Powodzie |
Głód |
|
1783 |
0 |
0 |
|
|
|
0 |
0 |
0 |
Mazowieckie |
Rozwiń
|
Nazwa źródła:
opracowanie
Adres bibliograficzny:
Kosiński S., Swat T., Rozwój i upadek, [w:] Węgrów dzieje miasta i okolic w latach 1441-1944. Praca zbiorowa, pod red. A. Kołodziejczyka i T. Swata, Węgrów 1991, s. 70.
Dosłowny zapis źródła:
Liwiec wystąpił z brzegów zalewając łąki i pola miejskie. Znów zapanował głód.
Oryginalny zapis daty:
Naziwsko i imię zbierającego:
Pietras Tomasz
Postać digitalna:
|
